۱۱ مرداد ۱۳۹۱

دَوَسته بالا بوگو روزیگار سی یا نمانه - گیل آوایی


دَوَسته بالا بوگو روزیگار سی یا نمانه
واسوخته جنگله داران بی داره پا نمانه

دو واره ویشتایی شه بج دیبه بیجارانا
چوپور نامو دسو لوختی بی سرپنا نمانه

اوتو کی واشکانه ده داره شاخو بالانا
زمستانام دواره سرما چاستنا نمانه

بامود بوشود فته راته مرا دمردد باز
آ روزگاره دمردن دمخته جا نمانه

تویی منم اما واستی بیبیم آخاکه پا
آمی جوخوفتنو زاری بی اینتها نمانه

گولازه جنگله جنگل خوسانه خشمو هوار
ویری دپرک کی آ شومانه بی بها نمانه

سیپیدرو آبه مانستن بوشو دکف دریا
بجه بیجار خوره جاکو بی سرچینا نمانه

بیداره دیل ناره هرماله نا اومیدی راه
چره واپختنو زاری، سی یا بلا نمانه

گیل آوایی جه سیوایی کوداندره فریاد
هارای زنه همه تانا سیوا سیوا نمانه


برگردان فارسی:

به بالهای بسته بگو روزگار سیاه نمی ماند
درختانِ سوختۀ جنگل بی نگهبانِ درخت نمی ماند
گرسنگی باز می رود برنج در شالیزاز سبز می شود
دستان از سرما بی رمق شده و بی لباس و بی سرپناه نمی ماند
آن جور که شاخه ها و بالهای درخت را در هم شکستند
زمستان پشت سر گذاشته می شود و از سرما لرزیدن نمی ماند
آمدند و رفتند با تاخت و تاز باز غرق شدند
در این روزگار خفه شدن جای له شده نمی ماند
تو هستی من هستم باید نگهبان این خاک باشیم
پنهان شدن و زاری ما بی انتها نمی ماند
افتخار جنگل؛ خشم و هوارِ جنگلی ها هستند
برپاخیز بیدار شو که این شومهای بی بها نمی ماند
مانند آبِ سپیدرود برو به دریا
برنج شالیزار که کوبیده می شود بدون کاه نمی ماند
نا امیدی به دل بیدار راه ندارد
چرا در خود پیچیدن از زاری، بلای سیاه نمی ماند
گیل آوایی از جدایی فریاد می کند
به هم هوار می زند که جدا جدا نمی ماند

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر