وبلاگ گیلکی گیل آوایی

دو ترانه از هنرمند جاودانه ی ما زنده یاد عاشور پور

2012-02-13T12:42:00.001+01:00

وختی کی ول گیفتان درم تو می شوالا فان دری-2- گیل آوایی

2012-01-19T00:52:00.004+01:00

وختی کی ول گیفتان درم تو می شوالا فان دری
وختی زالاش اردان درم تو می پیالا فان دری

وختی اورشواره هاچین گورشم جه هر تا بی وفا
لیسکا بو پاک لوچان زنی می سر بنالا فان دری

وختی فوتورکه غم مرا واهیلا بم بی سرصدا
تو نه بیده بشناخته پاک واشکسته خالا فان دری

وختی که آیو نالا بم قاقا به هر کی از می کار
تینتیر آیی پاک رادوار می ارسو مالا فان دری

وختی بمه بی شاخه بال، ولگه مانستن دسته باد
دتترانی زخمه زبان می بخته تالا فان دری

وختی تی دئنه بال زنم تی راشی ارسو وارگانم
لوچان زنی شی بی وفا بشکسته بالا فان فاندری

وختی گیل آوایی توره جه تاسیانی از خو خاک
دور دوره شر لوغاز خانی اسال اوسالا فان دری

برگردان فارسی:
وقتی که دارم آتش می گیرم، شعله های مرا می نگری
وقتی از تشنگی له له دارم می زنم، پیاله مرا می نگری
وقتی آشوب فریاد است داغ می شوم از هر بی وفایی
لوس می شوی رویت را بر می گردانی، سر به ناله گذاشتنم را می نگری
وقتی غم یورش می برد مرا، پریشانم بی سروصدا
تو نه دیده نه شناخته، بال شکسته ام را می نگری
وقتی که آه و ناله هستم و هر کسی حیرت می کند از کار من
دُور بر می داری برای من پی در پی، ردِ اشکهای مرا می نگری
وقتی بی شاخه و درخت می شوم، مثل برگ در دست باد
به رگبار زخم زبان می بندی، طالع بخت مرا می نگری
وقتی برای دیدنت بال می زنم، اشک در مسیر رفتنت می آویزم
رویت را برمی گردانی بی وفا، بالِ شکسته را می نگری
وقتی گیل آویی دیوانه است از دلتنگی برای خاک خودش
دور دور کُر کُری می خوانی، این سال آن سال را می نگری

جه داغه انهمه پرپر بوبوسته حایرانم - گیل آوایی

2012-01-17T19:38:00.001+01:00

بی چاکون واکونه،

دیماه 1390

جه داغه انهمه پرپر بوبوسته حایرانم
هاچین دکفته حریفه دمرده ویرانم

چی خاستیمی چی بوبوسته بامو بلا امی سر
هیزار هیزار بوبوده سربداره ایرانم

چی آتشی بو دکفته تومامه سرو قده جان
جه پاک چینا بو امی جنگلانه گریانم

بایید گولازه حریفانه بوبو کرا بیداد
هانه واسی فوقوسم تا آخوند دتتررانم

ا وخت اگه ایتا میرزا، اسا همه میرزا
ویریز فودار فوسوجان دونیایا جیگیرانم

اوشان کرا اودوشد ویشتایانه بی سامان
چقد بیشیم سره دار تا ترا دپرکانم

گیل آوایی کی دمرد غورصه جا کونه فریاد
گولازه امرا گویه جان فدای ایرانم

ایتا گیلغزل بی چاکون واکون، تا به وختش!!!! جه تنبلی حمبالا دوخانم اقدایی

2012-01-11T13:23:00.006+01:00

وختی کی ول گیفتان درم، تو می شوالا فان دری
وختی جه چوم ارسو فی وه، تو می خومارا فان دری

وختی فاتاشد جنگلا، پاک چینا به جنگل به داز
هیما به دار بیداده دس تو می گومارا فان دری

وختی دیمیرم غورصه جا، دیل واهیلا به زاره زار
بیگانه ره بی آشنا، می غوربتانا فان دری

وختی فوتورکه روزیگار، ناکس کرا به یاره غار
بشکسه پا آپار زنی، پابرانده پا یا فان دری

وختی اوروش واره می دیل، قاقم مره جه واهیلی
آی بی وفا گورشا کونی وختی می نالا فان دری

وختی شله فورشا بمه، تو خوشکه بادی بیجه باد
بخته دمردا فان دری، می ونگه ناکا فان دری

وختی تره به تاسیان دیل ونگ زنه روز و شبان
آی بی وفا آی بی وفا چوم اشکه وارا فان دری

وختی گیل آوایی نبه آن قد تی واستی کیشکا زاک
هانده کولوش اورشین نیبه تا کیشکا زاکا فان دری

وختی سوجم خلوتی جا، ویرانه خوس بی سرصدا

می داد کرا ایجگرا به، می جاجیگایا فان دری

برگردان فارسی:

وقتی دارم آتش می گیرم، تو شعله های مرا نگاه می کنی

وقتی از چشمانم اشک می ریزد، تو خماری مرا نگاه می کنی

وقتی جنگل را می تراشند از درخت تهی می کنند با داس

درخت هیزم می شود از دست بیداد، تو بیشه مرا نگاه می کنی

وقتی از غصه غرق می شوم، دلم دیوانه ی زار زار می شود

برای بیگانه اشنا می شوی، غربتانه ی مرا نگاه می کنی

وقتی روزگار به من یورش می برد، ناکس یار غار می شود

سنگ بزرگ به پای شکسته می زنی، پای برهنه را نگاه می کنی

وقتی دلم خونبار است، مات و حیرانم از پریشانی

ای بی وفا داغم می کنی وقتی ناله ی مرا نگاه می کنی

وقتی ماسه خشک ساحل می شوم تو باد گرم دیوانه می شوی

بختِ غرق شده را می بینی، گریه و هق هق مرا نگاه می کنی

وقتی گیل آوایی اینقدر برای تو جوجه نشود

باز هم کاه در هم شده نمی شود تا جوجه ها را نگاه کنی

وقتی در خلوت خود می سوزم، ویرانه خوابِ بی سرو صدا

فریادم ضجه می شود، تو جا و مکان مرا نگاه می کنی

چره بمردانه آخه هاچینه دسکلا زنی - گیل آوایی

2011-12-24T16:47:00.004+01:00

24دسامبر2011

چره بمردانه آخه هاچینه دسکلا زنی
زندا فورانی جه خودت هاممه چه پوشته پا زنی

مورده پرستی کرا ده من منو بوز بوزا کودن
زندا جه خاطر بری تو مورده ره چاپه لا زنی

دابه کرا فوتورکسن آشنا بیگانه کودن
هاتو کرا گاب گابه کی مثاله سرچینا زنی

آ روزیگاره خاک به سر هاتو نامو کی امه سر
واگردانه سره برار قبرانه سر هورا زنی

هاچین تره شانته بوبو یالانچی پهلوانا بوی
بازین ریفقه پوشته سر حرفانه بی حایا زنی

گیل آوایی چوما دَوَد کی روزیگاره ناکسه
کس ده کسه کس نیبه تو وِر کرا بی هوا زنی

برگردان فارسی:

آخر چرا برای مرده ها دست می زنی
زنده را دور می کنی از خود، به همه چیز پشت پا می زنی
مرده پرستی انگار رسم است، من من بز بزها کردن
زنده را از یاد می بری برای مرده کف می زنی
رسم است که به اشنا یورش بردن و او را بیگانه کردن
همینطور مثل گاو انگار ساقه ی پس مانده ی برنج می کوبی
این روزگار خاک بر سر بی دلیل سر ما نیامده
وارونه سر است که روی قبرها هورا می زنی
بیهوده برای خودت دلقک شده ای، پهلوان دروغین شدی
سپس پشت سر رفیق حرفهای بی چشم رویانه می زنی
گیل آوایی چشمانت را ببند که روزگار ناکس است
کسی برای کسی، کس نمی شود، بی هوا دست و پا می زنی

چله شب چرچره دارا خانه اما گیله مرد - گیل آوایی

2011-12-21T21:08:00.009+01:00

چله شب 1390
چله شب چرچره دارا خانه اما گیله مرد
شبجره هیچی ناره بیچاره تنها گیله مرد

ورفو سرما دگزه لوختی خیابان خوسا، وای
چی داری انگاره با آجیله اعلا گیله مرد!؟

وامرازه شادی کرا شهرا دوارسته ندار
سفره یه رنگی ناهان بی غمه ویشتا گیله مرد!؟

سفره خالی امی شهر چن تا خوسد بی نانو اب!؟
چندتا زای ویشتا داره ناجه پلایا گیله مرد!؟

چله شب شادی اونه کی بیگیری دسته ندار
ویشتا همسادا فارس با دیله دریا گیله مرد

وای اگه من مرا قوربان بیبی بیگانه جه خلق
وای اگه فان رسی داد بیچاره بی پا گیله مرد!

گیل آوایی دوخوشاسته جه آ روزانه سیاه
داد فارس واستی بیبیم هر بی پنایا گیله مرد

برگردان فارسی
شب چله غوغاست بخور بخور در خانه ی دارا، اما گیله مرد
برای شب نشینی بیچاره تنها هیچ ندارد گیله مرد
برف و سرما نیش نیش می زند خیابان خواب را، وای
چه داری سرِ مهمانی دادن با آجیل اعلا گیله مرد!؟
شادی به آدم نمی اید وقتی شهر پر شده است از ندار
سفره رنگی گذاشتن بی غمِ گرسنه گیله مرد!؟
چند نفر در شهر ما با سفره ی خالی بدون نان و آب بخواب می روند!؟
چند تا بچۀ گرسنه حسرتِ پلو دارد گیله مرد!؟
شادی شبِ چله آن است که دست ندار را بگیری
به داد همسایه ی گرسنه برس با دریادلی گیله مرد
وای بر تو اگر آنقدر از خودت ممنون بشوی و بیگانه با خلق
وای برتو اگر نرسی به بیچاره ی بی کس گیله مرد
گیل آوایی پژمرده از این روزهای سیاه
باید کمک رسانِ هر بی پناهی بشویم گیله

کورده برار، گیلیکی کوچی داستان – گیل آوایی

2011-12-16T17:17:00.008+01:00

کورده برار، گیلیکی کوچی داستان
گیل آوایی
دسامبر2011/آذر1390

کورده برار خو رایا شویی. خو کارا کودی. اونه آزار به هیشکی نرسه یی. آدم خیال کودی که دونیایا اب ببردی بی، اونا خاب بردی. هی کسا کار ناشتی. ولی ایتا قیافه داشتی که قوربعلی چوماق اونه ویرجا واستی لونگ تاودابی! ایسمال کیجا کی ده هیچی هاچین خالی اب بوستی! تازه اشانا اما کی زای بیم گفتیم. نانستیم کی بیچاره بار خو دوش، زندگی چرخا چی جان کنشه مرا چرخانن دره. آمی پلا لیباس خواب آماده بو یو پیله پیله غلطان کودیم کی من اونم کی روستم پاله وانه!
استلخه قهوه خانه همیشک شولوغ بو. تا تی دیل بخاستی بی آدم ایسابو. جه آسر تا او سر، آدم نیشته بو، جه همه چی حرف زئن دیبید. جه کار بیگیر تا سیاسیت، جه مرگه موش تا آدم کوش. هر چی خبر بو تانستی اویا بیشتاوی. دو سه تایام همیشک او قهوه خانه مئن ایسابید کی ایتا درویش بو. شاهناما بوبوله مانستن خاندی بازین سواد ناشتی. ایتا دونیا مهربانی بو.
قهوه خانه بیرونام میز و صندلی دیچه بو پاچه درختانه سایه جیر ایجور استلخه نما بدابو که پاک بوبوسته بو استلخه شناسنامه ولی استلخا ویشتر اونه سللاخخانه جا شناختیدی. ایتا پیله سللاخخانه کی اونه پیله کی مره کی زای بوم پاک جه آ سره دونیا تا اوسره دونیا پیله دانه، آمویی. هرچی یام کوشتار کودیدی، اونه اته اشغالان شویی رشته روبار مئن کی گا گلف مایی یانام تا تی دیل بخاستی بی آبه مئن شلنگ تاوه دایید. ولی سلاخخانه بو، آدمه سرا بردی. ایطرفه روبار، سلاخخانه بو، ایطرفه دیگه خالی زمین کی بازین اونه می یان زاکانه فوتباله ره هاچین چرچر بو. اونام نا هاتو خالی آب! ایجور موسابقه بوستی که تومامه زمینه دور، تماشاچی جیما بوستی. ایتا روبارتان بو یو اونه فوتبال! پیله تر، کی بوبوسته بوم گاگلف توت داره جیر شطرنجام بازی کودیم.
انهمه ایطرف، کورده برار ایطرف.
تازه هاتو کورده برار، کورده برار نوبوسته بو کی! او روزانی کی تازه باموبو محله مئن، آدمه چوم کی دکفتی اونا، پاک آدم دیل دکفتی آدمه ناف. خانه خراس ایتا قد داشتی هاچین پلت دار. ایتا دس داشتی پک ایتا پیله دانه پاخته آپار.
ایتا چاقو همیشک خو کمر فوزه داشتی. اونه دسته چوبی بو. ایتا تیکه چرمه مرایام اونه ره قلاف چاکوده بو. پشمی شلوار دوکوده، ایتا پیله گالوش اونه پا، همه تا صوبان خورشید هالا سو نزه بو، جه خانه زه یی بیرون. چارتا مرا اگه سربسر بنابید، ایتا اونه قد نوبوستی می. هاچین پیله داره مانستن دراز دراز که می سرا جور گیفتیم تا اونا فاندرم، پاک خیاله کی ایتا پیله خانه لوجانه کا خاستیم فاندرم. سیبیل انه شین جه ایتا گوش تا اویتا گوش، هاتو جلاسته که اونه لبانا نشاستی دئن. مو فرفری درازه مو، پاک گومارا مانستی. چومان دروشت، پاخته جول، ابرویان سایه بوبوسته اونه چومانه سر. ایجور را شویی که خیاله من واستی بودوستی بیم تا اونه یاواشه شونه راشی یا پا به پا بوبوستی بیم.
اونه زاناکام هاچین پیشت بوگفتی بی، ترسه جا خیاله کی هاسایه سه که ته بوکونه. اونه قدام تا کورده براره کُول فان رسه یی. هاتو کی خاستید بیشید خیابان یا سینما، تومامه اما ایتا پرچین کش، دور دوره شر جیما بوستیمی تا اوشونا فان دریم.
پیله ادمانام هرکی ایچی گفتیدی. هاتو کی زناکان دره سر نیشتیدی برنج پاکونی و پاچه باغلا پاکودن، همه چی بوبوسته بو کورده برارو و اونه زنای. اینگار کی هیچ حرفه دیگه یی ناشتیدی بزند. کورده برارام ایتا صابخانه داشتی که صوب شویی شب آمویی اونام ایتا شاپو کولا بنا، آرشاکه ویرجا ایتا ایستکان بزه، آمویی بخانه بازین خو داهانا آب کشه یی یو صلله الا محمده صدا اونه شین تا امی خانه امویی.
کورده برار ولی عرخ پارخ خور نوبو. نمازخانام نوبو یانی هیشکی نیده بو کی نماز بخانه یا مسچد بشه. نه خودایا کار داشتی نه شیطانا. خو کارا کودی خو بارا بردی خو رایا شویی خو رایا آمویی خیاله کی ژُرژ اُوروِله قلعه حایواناته مئن، هیچ کاری به دو پا بد چارپا خوب ناشتی.
ولی محله مئن هر کی ایچی گفتی. ایتا اونا چاقوکش ایسم بنابو. ایتا گفتی هاچین شمرا مانه. کوچی زاکان کوچه سر تا اونا ده ییدی ده بودو شویید خانه مئن بازین پرچین کش دوز دوزیکی اونا فاندریستیدی.
ایتا جوما روز کی خو زنه مرا سینما جا واگردستان دوبو، ایتا پیله آبچین خو دس تا فارسه کوچه مئن، زاکان کی بازه ده بید، هاتو اوشنه چوم دکفه کورده برارا، خاستید بوگروزید کی کورده براره صدا در بامو:
- به سید به سید کوجا میرید. فرار نوکونید، برای شوما والیس وایسه آوردم هاچین هاچین هاممه شیمی شین. بایید بایید زاکان جان
تا او روز ، کورده براره صدایا هیشکی نیشتاوسته بو. هامه فکر کودید کی خیلی واستی غوله صدا بداره کی آدمه دیلا ترکانه ولی هاتو کی اونه صدایا بیشتاوسته ده، قاقا بو هرتا زای خو جا سر خوشکه چوبه مانستن به سا، اونا فاندرستد. ایجور کی زاکان بوبوستی بید شیکارچی یی کی خالی توفنگ خودس بیگیفته هم ترسه ییدی هم ترسانه ییدی!
هاتو کورده برار آبچینه وازا کوده زاکانا دوخادی یو اوشانا ناز دایی، ایجور اونه صدا مهربانو ارام بوم کی تومامه ترس و لرزا جه زاکان گیفتی. کورده براره زن تا بامو آبچینا فاگیره جه کورده براره دس، کورده برار ایتا موشته والیس والیسه دوکوده خو زناکه چادر پره بوگفته تو نام اوشونه مئن توخس بوکون.
آرام ارامه زاکان ایتا پا پیش ایتا پا پس، بامویید کورده براره دمه چک.
پرچینه پوشت تومامه همسادان پرچینه درزه جا فاندرستان دیبید کی کورده برار چی کودان دره. کورده برار زاکانا خو دور جیما کوده، پرچینا دخشارده، زاکانا والیس والیسه فادان دوبو یو اوشونا ناز دایی.
جه او روز پسی کورده برار بوبوسته بو زاکانه نفس!
کورده براره ره زای نوبوستی.

تمام

دسامبر2011

بی وطن میدان دکفته خالی میدان تا آکه - گیل آوایی

2011-12-09T11:50:00.002+01:00

بئ وطن میدان دکفته خالئ میدان تا آکه
ابره پوشت ماه دیل بترکه بئ خوروسخوان تا آکه

تا آکه جنگل واسوجه بئ ایتا سرپور بدوش
سر بچاه بردن دمردن گورشا بوستن تا آکه

باغه دیل واهیلا بو بسکئ بیده پیسه کلاچ
بولبوله بالا دوسته چومه گریان تا آکه

وامرازه بئ پهلوانئ بون یالانچئ پهلوان
اختا بوستن یا نامون مردانه میدان تا آکه

روزگاره بئ کسئ من واستئ یارئ داب گودن
کس کسا بیگانه بوستن سر به داران تا آکه

وسته ده هائ آهو ناله بیخودئ فردا گودن
تا آکه واستئ دمردن گورشا بوستن تا آکه

آئ شومایان کئ دباختید هستو نیست دارو ندار
وقته ده میدان دکفتن خالئ میدان تا آکه

گیل آوایئ بئ کولوشکن جنگله بئ دار و خال
وسته تنهایئ جوخوفتن چوم دوستن تا آکه

برگردان فارسی

بی وطن افتاده میدان، میدان خالی تا کی
پشت ابر دلِ ماه بترکد، بی خروسخوان تا کی
تا کی جنگل بسوزه بی یک تفنگ بر دوش
سر به چاه بردن، غرق شدن، سوختن تا کی
دل باغ دیوانه شد بس که کلاغ خاکستری دید
بالهای بلبل بسته شده چشم گریان تا کی
کسی که ادای پهلوانی در می آورد، بدون پهلوان نمی چسبه
اخته شدن یا مردانه میدان نیامدن تا کی
در روزگار بی کسی باید کمک به همدیگر را رسم کرد
از هم دیگر بیگانه شدن، سر به دارها تا کی
بس است آه و ناله و بیهوده امروز و فردا کردن
تا کی باید فرو رفتن داغ شدن تا کی
ای شماها که هست و نیست، دار و ندار را باخته اید
وقت میدان آمدن است، میدان خالی تا کی
گیل آوایی بی مرغ و جوجه، جنگل بی شاخه و درخت
بس است تنها مخفی شدن چشم بستن تا کی

کوچی شعر -گیل آوایی

2011-12-06T11:23:00.002+01:00

تی خنده صدایا نوا جیگیفتن
کئ آمی هوزاره
ایجگرا بو
عالما دوارست!!ا

بخون بینیشتده مردوم چی عاشقانه بگم 2غزل-گیل آوایی

2011-12-05T15:31:00.009+01:00

.

بولبوله بالا دوستد تو پرا پاستان دری
گیل آوایی
آذرماه 1390

بولبوله بالا دوستد تو پرا پاستان دری
دریادیلا خون اودوشتد تو سلا پاستان دری

جنگلا آتش بز ِد جنگل سوجانه روزیگار
ول بیگیفته دیلو جانا زرده کا پاستان دری

جنگله داران شواله دیله دریا تسکه تسک
چوم جه ارسو سل بیگیفته کی خوما پاستان دری

ماره دیل واهیله بسکی ویشتا زاکا فاندرست
مردومانه سربدارا تو کی یا پاستان دری

جنگلی جنگل دباخته ول دکفت تی جاجیگا
خون بوبوسته روزیگارآخه چی یا پاستان دری

تو جوخوسی من جوخوسم پاک دیمیره آبو خاک
خاورانه خاوران تو تی کلا پاستان دری

وخته ده واستی ویریشتن مرگ ایوار شیون ایوار
وسته نیشتن قاقا بون بیخود مرا پاستان دری

دس فارس دابه "اما" بون، کسکسا یاور داهان
نه کی تنها بون دمردن مردانا پاستان دری
برگردان فارسی
بال بلبل را بسته اند تو پرش را می پایی
دریادلها را خون مکیده اند تو مرداب را می پایی
جنگل را آتش زده اند روزگار جنگل سوزان است
دل آتش گرفته و جان را، تو صورت را می پایی
درختان جنگل شعله کشان است و دل دریا تنگ است تنگ
چشم از اشک مرداب درست کرده تو خُم ماهی می پایی
دل مادر بیتاب است از دیدن فرزند گرسنه اش
مردم سربدار را، تو چه کسی می پایی
جنگلی جنگل باخت، آتش به جای تو افتاد
خون شده روزگار آخر چه را می پایی
تو مخفی بشوی من مخفی بشوم آب و خاک غرق می شود
خاوران است خاوران تو، یار خودت را می پایی( تی کلا پایی مثل نیز است که هوای خودت را داری یا یکدنگی ی خودت را داری)
وت است بلند شدن مرگ یک بار شیون هم یک بار
بس است حیران نشستن بیهوده مرا می پایی
یاری دادن و ما شدن رسم باید بشود، به هم دیگر یاری دادن
نه اینکه تنها بودن، مردن را می پایی

2
بخون بینیشتده مردوم چی عاشقانه بگم
گیل آوایی
آذرماه1390/دسامبر2011

بخون بینیشتده مردوم چی عاشقانه بگم
چومانه ارسو مرا شعرو یا ترانه بگم

هاچین دمرده یمه بسکی چومه اروسو دکفت
ده ارسوجا نتانم شعره دیلبرانه بگم

می مردوما کی دینم خالی سفره گریاند
چوتو بایم دیله که حرفه شاعرانه بگم

خایم می ایجگره جا پاک فوگورده آ دونیا
میانه بی خانه مان دیل دیلی دیلانه بگم!؟

خایم کی ویشتایانا تا تانم دپرکانم
خایم جه حاکیمه دوزو اونه بهانه بگم

بایید ده وخته هارای ز ئن، دکفته میدانیم
می امرا پا بوبو از جنگه جنگلان بگم

هیزار هیزار کرا میرزا داریم چره بیبی زار
جه میرزا ایرثه اما،حورمته تی لانه بگم

وطن فوروش بوبو حاکیم وطن بوشو به حراج
چوتو چوما فوچینم گریه خندی یانه بگم!؟

ده دیل میشین هاچینه ول بیگفت جه آ بیداد
خایم جه ویشتا، آویر، مردومه می خانه بگم

گیل آوایی تی جیوانان ده مرده میداند
سی یا روزان دواره وا ستی دیلبرانه بگم

برگردان فارسی
مردم بخون نشسته اند، چه عاشقانه بگویم
با اشک چشمانم شعر و ترانه بگویم
بیهوده غرق شده ام بس که چشمانم را اشک گرفته است
دیگر نمی توانم از اشک چشم، شعرو یا ترانه بگویم
مردمم را که با سفره تهی می بینم
چطور بیایم برای دلکم حرف شاعرانه بگویم
می خوایم از ضجه های من این دنیا فرو ریزد
میان بی خانمان دل دلی دلانه بگویم!؟
می خواهم که گرسنه ها تا می توانم از خواب بیدار کنم
می خواهم از حاکم دزد و بهانه اش بگویم
بیایید دیگر وقت همه رافراخواندن است، که همه درگیر کارزاریم
با من همراه باش تا جنگ جنگلی ها را بگویم
هزار هزار میرزا کوچک جنگلی داریم، چرا زار باشی
از ارث مانده برایمان که از حرمت لانه بگویم
وطن فروش حاکم شده، وطن به حراج رفته است
چطور چشم را ببندم و گریه خندانه بگویم
دلم دیگر به آتش نشسته است از این بیداد
می خواهم از گرسنه، گم شده، از مردم خانه(وطن) ام بگویم
گیل آوایی، جوانان تو دیگر مرد میدان هستند
روزهای سیاه که بگذرد، باید دلبرانه بگویم

بیدین می یارا کرا می دیلا دمخته بوشو - گیل آوایی

2011-12-01T11:52:00.003+01:00

10آذر1390/1دسامبر2011

بیدین می یارا کرا می دیلا دمخته بوشو
آ روزیگاره مانستن مرا جمخته بوشو

هاچین دیلا بوکوده زارو چوما ارسو فیشان
می بی کسه بیده یو می دیلا وامخته بوشو

دانی کی غوربته جا هی کسی نده یاور
غریبه بی کسو تنهایا بدباموخته بوشو

چی وا کودن آ زمانه هامه ایسد پاله وان
بازین ایتا دیله تنها اتو بوسوخته بوشو

نیگایه زارا بیده، دیل اوروشکونانه داد
خوشا ندا تورو دیوانه پاک جوخوفته بوشو

نیده مرا کی شبان یاره ره هاچین قاقم
هاچین دمخته دیلا لب کرا بودوخته بوشو

چی شا کودن ده کرا دیلبری اتو دابه
نه ده بنا نه اوساد می دیلا دمخته بوشو

تو دانستی که می دیل تی موبتلایه بوشویی - گیل آوایی

2011-11-25T21:42:00.001+01:00

16 سپتامبر2007

تو دانستی که می دیل تی موبتلایه بوشویی
تی واسی واهیهلا بوسته چوم برایه بوشویی

تو دانستی که می دیل تره فدایه بی وفا
نیده یی ، لوچان بزی، تی گورشه کایه بوشویی

چی بگم! غوربته غوربت! نیبه هی کس، کسه کار
بی وفا چوم فوچه یی تی آشنایه بوشویی

گیلکانا وام رازه هرماله بیگانه جیگا
تورو دیوانه تیشین پاک ده پلایه بوشویی

آه میشین عالمه دیلا دورسینه با تی نیگا
وایه تو ایجگره مئن مرا بنایه ( بنایی) بوشویی

ترا های لیسکا گودی ور وره کا چک بزه یی
کرا اورشین بوگودی می سرچینایه بوشویی

بوبو گورخانه تی واستی کرا می گریه صدا
کرتاکرت سوسو بدای کتله صدا یه بوشویی

آ روزان دابه واکفتن کرا بوستن پیله لات
ساده دیل هانده تی رافا چوم برایه بوشویی

گیل آوایی تی مانستن نیبه لاب سنگو سفال
می سرا بشکنه ای، تی سرپنایه بوشویی!!!

برگردان فارسی

رفتی
میدونستی که دلم مبتلاته، رفتی
واسه تو دیونه در انتظاره، رفتی
می دونستی که دلم فداته بی وفا
ندیدی، چش غره رفتی این سوخته رو، رفتی
چی بگم! غربته، غربت! نمیشه هرکسی آشنا
بی وفا چشم به آشنا بستی، رفتی
هر جایی برای گیلکها جا نمیشه
سرگشته و دیونه ی تو بی دست وپاست، رفتی
آه من دل دنیا رو هم لبریز کرده با نگاه تو
وای تو که من تو گریه دردناک گذاشتی، رفتی
لوس کردی خودت رو تی پا زدی
انگار که مثل کاه منو به هم ریختی رفتی
مثل تندر شده صدای گریه هام
دمپایی چوبیتو با صدا کشیدی سوسو دادی رفتی
این روزا رسم گیر دادن و لات شدن
دل ساده من که هنوز چشم براهته، رفتی
گیل آوایی مثل تو سنگ و سفال نمیشه
شکستی سر منو اما سرپناهه خودتو، رفتی!

بهاره رنگا نیده سال به سال زمستانه - گیل آوایی

2011-11-25T15:25:00.009+01:00

25نوامبر2011

بی چاکون واکون کودن:

صدابدون تصویر

بهاره رنگا نیده سال به سال زمستانه
تمامه سختی کرا قسمته دمختانه

هاچین خیاله مرا های بهارانا خوشا دیم
وطن دمرده بیدین دسته بُت پرستانه

بیچاره ناجه یه ای شب شکم سیری بشه خاب
دپرک دپرک کی آتو خاب نی یه فوخوسانه

بدیل داریم کرا داغه هیزارهیزا تی تی
شبانه ونگ زنی یو قاقه شب پرستانه

ده مستی یام نی یه هرماله نوشه خلوته جا
ریفقه سر بوشو دار داغه دیله مستانه

تو آی کی ناجه کرا ایشماری تره شبو روز
ویریز تی موشتا واکون واج باور تی دستانه

فلک نگرده تی واستی نمانه تی رافا
ده واستی را دکفیم واشکنیم زمستانه

هاچین فوروز نوا آردن سرا نوبوخالی آب
کی مردی مرده آ میدان نه مورده بوستانه

گیله وایی هاچینه سینا واشکافه جه داد
می دادا ایشتاوه هر کی، کی جه بوسوختانه

برگردان فارسی برای غیر گیلکها
رنگِ بهار را ندیده، هرسال زمستان است
تمام سختی قسمتِ له شده هاست
بیهوده در خیال هی بهاران را بوسه می دهیم
وطن غرق شده ببین دستِ بت پرستان است
بیچاره حسرت یک شب شکم سیر خوابیدن دارد
بیدار شو بیدار شو که این خواب نیست کابوس است
هزار هزار داغ شکوفه ها را در دل داریم
گریه ی شبانه و حیرت زده ی شب پرستان است
دیگر مستی هم نوش خلوتگه نیست
سرِ رفیق بر دار شده و داغ دل مستان است
تو که حسرت می شماری هر شب و روز
برپا خیز مشت هایت را باز کن تا گرم کنی دستانت را
فلک برای تو نمی گردد و منتظرت نمی ماند
دیگر باید راه بیافتیم زمستان را از هم به دریم
بیهوده سر پایین نیانداز بی فایده نباش
که مردی باید مرد این میدان باشد نه مرده شدن
گیل آوایی سینه اش را با داد می شکافد
داد مرا می شنود کسی که از سوخته هاست( داغ شده هاست)

عروس دامادبازی-گیل آوایی

2011-11-22T13:33:00.015+01:00

22نوامبر2011

صدا بدون تصویر

وارش امان نده هاتو یک روند وارستاندره. آسمان پاک گوره خوله بوبوداره. تا تی چوم کار کونه هاچین سی یایی جا خیال کونی ایتا دریا تاریکی مئن سینه ابا دری. چراغه سوسو دکفته داره درجکه شیشا، مره خیاله باله سر بینیشته بوشو دارم. کویه!؟ خاب مالومه هیزارتا یاد و خاطره می مرا کوله پوشتی مئن دارم هاتو راه به راه جوم نوخورده خوره خوره وازا به! هاسایام مرا هاتو برداندره تا صوب ببه شیطان دانه چی وا ببه! خودا نانه!
هامه تا روزان امی کار بو. هیندوانه دانه یو خربزه دانه و کویی دانه خوشکابو، همیشک ایتا پارچه یی کیسه مئن پستایی بوبوسته بو، ها روزانه ره. مار ایتا موشته تخمه سیا یو خربزه دانا دوکودی خکاره مئن، امی ره ابجی واویشته تخمه چاکودی یو ایتا ایتا امه را دوخادی یو امانام امی پیران پرا بیگیفته، مار ام کچه مرا ایپیچه دوکودی اونه مئن، بازین گفتی بیشید بازی بوکونید.
وارشام کی بوستی هی جا نشاستی شون. ایوانه سر جیما بوستیم یا جوخوس بازی کودیم که همیشک ماره صدا بیرون آمویی که لحاف دوشوکانا اورشین نوکونیم یا چوبی صونودوقا نشکنیم یا اینکی مهمانی اوتاقا رو ناوریم.
ایتا همساده داشتیم که دو تا زای داشتی امی سنده سال. اوشونه مارام، اوشانا گرمه لیباس دوکوده اوسه کودی امی خانه کی امی مرا بازی بوکوند. ایتا ایسم شاناز بو ایتایام ماناز. یاده مرا کی مدرسه شو بوبوسته بیم. شانازا خیلی دوس داشتیم!
ایتا جه امی بازیان عروس بازی بو. یانی وختی کی همه تان دختر بیبید ایتا پسر، خاب مالومه چی بازی وا بوکونید. جغیر از عروس بازی خیاله کی ده هی تا بازی یا نانستی دی. منام کی هالا مدرسه شو نوبوسته بوم، خانه مئن هرتا بازی بوستی، مرام چاکودیدی خودشانه پلاپچ! مگه یارستیدی مرا بازی نیگیرید!؟ ایجور اوشانه بازی یا لاف تاوه داییم که تا اوشونه صدا بیرون باموبی، می مار می داد فاره سه یی یو خاخورانه واداشتی کی مرا حوکمن واسی بازی بیگیرید ناویره بازی بی بازی! بازینام تومامه بازی یانه مئن، من هاچین خالی آب بوم! تنها بازی مئن کی من ارجو غورب داشتیم، ها عروس بازی بو کی مرا چاکودید داماد، امی همساده زاکام چاکودید عروس!
بازین خاخوران شوروع کودید عروس دامادا چاکون واکون کودن. ماره چادر، دسمال، پیران، شانه کیف کیتاب خولاصه هر چی کی تانستیم بیافیم آوردیمی، هر چی یام کی ایجازه ناشتیم، یاواشیکی خاخوران کش شوییدی یو آوردید عروس بازه را تاوه دایید.
ایتا کتل بوستی می صندلی ایتا کتلام، عروسه صندلی. شاناز عروس بوستی، منام داماد!
ماره سرام باغه و صارا مئن گرم بو یو خو مروغو خوروسو کراتو اوردکانه مرا گب زه یی. گا گلف وارشه مرا داوا گیفتی کی هاتو وارستی یو تومامه مورغو خوروسانا هیستو چوره کودی. اوشانام کی هاچین می ماره لشکر بید صارا مئن فته راتا دیبید. یا پرچینه کش یا نارنج داره جیر یا خانه دیفاره کش دامنه جیر، خاکا اورشین کودیدیو دانه اوچه یید.
مار ام تیمسارانه مانستن ایجور همه تانا حوکم کودی که پاک خیاله خو لشکره مرا خودایا واویلان دان دره. چادور خو کمر دوسته، از تیانو بوشقاب شوستن بیگیر تا آب واغوشتنو کرده خاله مرا کلاچ ملاچانا فورانن. جه باغه مئن سبزی چئن بیگیر تا همسادانه مرا تلگرافی گب زئن! هیذره یام نشاستی فامستن چی گفتاندرید! جه زمین بیگیر تا اسمان حرف زئید بازینام هیتا یام همدیگه مرا ربط ناشتی. خیاله کی کاله گب گب زئن بو یو خانه کار کودن!
امانام ایوانه سر امی عروس بازه دیبیم.
دوتا کتل ناییمی ایوانه سر اوتاقه دیفاره کش. اوشونه سر ملافه بکشه، کاسه پاسه مه نام، واویشته تخمه بنا یو خاخوران شورو کودید عروسو دامادا چاکون واکون کودن.
مره یام می پیله براره پیرانو کوتو شلوارا، می خاخور آوردی دوکودی مرا. شلوار لنگه ایتا بیجیر ایتا بوجور، اینقد تا خوردی تا می اندازه ببه کی پاک خیاله ایتا پیله لاستیکه ماشینا تاوه دایید می پا یا! می براره کوتام اینقد تا کودید تا می اندازه چاکونید، پاک خیاله می تنه مئن هاچین ونگ زن دره! اونه آسینانا ایجور وارگانه یید کی می دس اوشونه مئن آویرا بوستی بازین وختی خواستیم می دوماغ وینیزکا بیگیرم یا می لابیلا پاکا کونم! براره کوته آسین بوستی هاچین شالیکی یو می دو طرف وارگانه بوستی ایجور کی لاب بوستیم پیله باغلا باغه نترس!
پیرانه یقه تا می سینه سر جلاسته، شلواره غیش تا می پا چکره ولای خوردی. می سرا ابو شانه بوکوده کرا کتله سر نیشانه ییدی. هاتو کی مرا چاکون واکون کودید، منام یک روند های گفتیم خاب شهنازام بایه می ویرجا بینیشنه ده!
تا شانازا چاکونید باوه رید می ویرجا بینیشانید، هاچین می خاخورانه سرا بردیم. خاخورانام های مرا خرا کودید کی تام بزنم تا عروسا چاکونید.
بازین شانازا کی چاکون واکون کودید شاناز هاچین بوستی ایتا پیله زنای. مویانا شانه بزه تاب بدا افشان بوبوسته، دیمپرا چوسان فیسان بوکوده، لیباسه عروس دوکوده پاک بوستی راستی راستی عروس! بازین من مرا فاکشه ییم کنار کی بایه می کتله سر می ویرجا بچسبسه بینیشنه. هرچی می خاخور اونا بردی کی خودشه کتله سر بینیشینه، منام می کتله سر، بازام ده یی که منو شاناز ایتا کتله سر نیشته ییم. اینقد فاکش فاکش کودی کی امی دادو فریاد ماره سرا بردی یو بیچاره داد بیرون آمویی گفتی:
- آخه چیسه شمه را هاتو چیچی نه نه مانستن می سرا بردان درید! تامبزه بازی بوکونید ده

می خاخورام تا مرا خاستی بزنه، چوب نوخورده می داد بیرون آمویی یو می مار ام جه او سره حایات می خاخورا تشر زه یی.
ایتا لیسکه زاکه نازنازی بوم ماره پسر! هاچین می ماره نفس بوم!
ایدفا کی هاتو عروسه داماد بازه دیبیم. ایوانه سر منو شاناز ایتا کتله سر نیشته بو، خاخورانام بزنو برقص، می پیله براره صدا جه دور بامو.
هاتو کی پیله براره صدا دیپیچسته خانه مئن! خاخوران دکفتید می جان! توندا کیتی می پیله براره لیباسا کندیدی، مرا ایجور فاکش فاش کودید کی پاک بوستیم قوربانی گوسپند!
امی عروس داماد بازی لاف دکفتی. می برار هاتو کی فاره سه یی هیره جیر، من مانستیم ایوانه سر ایتا تومانه مرا!
برارام نه بنا نه اوساده دکفته می جان های گفتی:
- هاپیله کی لنده هور! دخترانه ویرجا تو چره تومانه مرا ایسایی!
منام تا بایم بگم کی عروس داماد بازه دیبیم! چوبا بوخورده بوم!

تمام

یادمان جنگل،میرزا - گیل آوایی

2011-11-08T21:57:00.002+01:00

یاداشتی که پای این ویدئو هنگامی که آن را منتشر می کردم، نوشتم:
با گوش جان سپردن به آوای جنگل با صدای علیرضا شوریده، هنرمند دیارم، این ویدئو را تهیه و تنظیم کرده ام. علیرضا شوریده یکی از هنرمندان شهر همیشه بیدار انزلی است که در سال 1320 در همان شهر زاده شد
عکسها و موسیقی از اینترنت برگرفته شده است
پیشکش به همه آنانی که برای آزادی و سربلندی ایران مبارزه می کنند و جان بر سر پیمان خویش با میهن و ملت ایران نهاده اند
با مهر
گیل آوایی

یاده دریا لب جوخوفتن یاره امرا گیله وا - گیل آوایی

2011-11-02T12:11:00.001+01:00

چهارشنبه 02نوامبر2011

یاده دریا لب جوخوفتن یاره امرا گیله وا[1]
شورَمو هیستابو جان ماتاب شبانه دشته وا

مستابو فورشانه سر چوما بودوخته آسه مان
قاقابو الله تی تی تا کی دیپیچست خوشکه وا

انزلی مالا دانه لوتکا بینیشته تا مایاق
یار کرا دیل ناگیرانه ویشتایه هیچی نوا

کولیوِرا دوارم شم تا کپورچال آبکنار
وِر زنم جولفه جیگا مالا نیبه از من سیوا

دیل دمرده دوری جا چوم ارسو واره ارسو وار
آی ریفه قان تورا بوسته تورا بوسته گیله وا[2]

[1] گیله وا، دشته وا، خوشکه وا، سه تا باده ایسمه

[2] منظور خودمم گیل آوایی!!!!

من ایا غوربت دمرده پهلوی رایا دینم - گیل آوایی

2011-11-01T23:49:00.003+01:00

نیمه شب یکم نوامبر2011

من ایا غوربت دمرده پهلوی رایا دینم
ارسویه می چوم کرا دریایو مالایا دینم

کش زنم ایپچه پیالا چومه ارسو واره زار
دیل تورا بو کومه مئن خابه دیبیجایا دینم

بوک بوکوده ناک زنم پاک کوچی زاکم، کوچی زای
ماره سر چادرنمازو صله الایا دینم

چن قدر واستی خیالا شون، دمردن، وای وای
هانده چوم وارش واره من هیسته صارایا دینم

کم بزن تو ول بیگیفتا فو، شوالابم سوجان
ول بیگیفته هانده من گیلانه را چایا دینم

گیل آوایی وسته ده واستی دیمیری آ دیار
غوربته غوربت، چی گی مالایو دریایا دینم

پیره زناکه خانه انجیلدار، گیلیکی داستان - گیل آوایی

2011-10-28T14:55:00.003+02:00

بخش دیگری از باز آفرینی و بازشناساندن زبان و ادبیات گیلکی با داستان کوتاه " پیره زناکه خانه انجیلدار= درخت انجیرِ خانه ی پیرزن" به دوستداران زبان و ادبیات بومی ایران بویژه گیلکی پیشکش می شود
موسیقی متن قطعه ی زردملیجک اجرای اساتید فرامرز پایور، حسین تهرانی ست که از اینترنت برگرفته شده است
با مهر
گیل آوایی

صدا بدون تصویر

دیلا گمه تره هر شب کرا ده ول نیگیره – گیل آوایی

2011-10-19T23:15:00.001+02:00

ایتا گیلکی غزل بی چاکون واکون

دیلا گمه تره هر شب کرا ده ول نیگیره
جه دوری ونگ بزنه سینه کش کرا دیمیره

خیالا گم نبه هر شب تره ایتا پیله لات
چوما گمه ببه وارش جه تو ده دس ویگیره

تی عکسه قابا نمه پرده پوشت نبه پیدا
ترا ده فان دره چوم های نیگا جه تو جیگیره

هاتو کی دیل گیره انگاره چوم ببه تره قاق
چوما فوچه دیلا گم گریه زاری جا بیمیره

خیالا گم نشه هر شب تی امرا دریا لب
تی ناما بینویسه فورشانه سر بغل بیگیره

هاچین نبه تی واسی چوم به را مثاله آه
جه دوری آ بکشه ارسو فوکونه پاک دیمیره

ده داب بوبو آ زمانه سیوایی، تنهایی آه
شبانده روز کرا می دیل تی واستی سربجیره

ایتا جه خیاله بازی یان - گیل آوایی

2011-10-11T11:24:00.001+02:00

ایتا جه خیاله بازی یان:

تمانا بوسته بازی
باغ نفس کشه جه زاکانه داده بیداد
روباره جانشوران
نخله زیتونه سه قرانی صابونه مرا
بوشوسته تمیز
وای خیابان شون
شهره لاکویان
هرتا غوروبه خوشخوشانی عروسان
بازام تماشائیه هالا!
پهلوی
شیک
شاه
رادیوسیتی
بی پوله جیوانانه یاور، موسیو جان
سبزه میدان
لاکانی
پارک شهر
ماره لبخند زاکانه پیچپیچ کودنه:
پوزه عالی جیبه خالی
.........
یکی از بازیهای خیال:

بازی تمام شد
باغ
از هیاهوی بچه های محل
نفس تازه می کند
جانشوران رودخانه ی شهر
صابون نخل زیتون ِ سه ریالی
شسته
تمیز شانه کشیده
آه رفتن ِ به خیابان
دختران شهر
عروسان شادی هر غروب
تماشاییست هنوز!
پهلوی
شاه
شیک
رادیو سیتی
موسیوی همیشه یار جوانهای بی پول!
سبزه میدان
لاکانی
پارک شهر
لبخند مادر زمزمه ی ماست:
پُزِ عالی! جیبِ خالی!

سه تا گیلیکی چاردانه - گیل آوایی

2011-10-10T09:59:00.007+02:00

ماری جان شب نوخوفتم تی نیگا ره
شبه دیل گورشابو می ارسو آه ره
تی تی بوگروخته می دیل با خوروسخان
تره واهیله تی کتله صدا ره
فارسی
مادرجان شب نخوابیدم برای نگاه تو
دلِ شب کباب شد از اشک و آه من
ستار گریخت، دلم با خروسخوان
سرگشته تو ماند و صدای دمپایی تو!

تی واستی من ایسَم تورو خی یالی
می همساده مرا گه بوشو مالی
تی عکسا فان دِرَم هاتو ایسم قاقا
ترا هالی نیبه فارسی می نالی

فارسی
برای تو دیوانه و خیالاتی هستم
همسایه من می گوید که از دست رفته ای
عکس ترا می نگرم همینطور حیرت زده می مانم
حالی ات نمی شود فارسی ناله می کنی
3

می چوم دریا بوبو خالی پی یاله
مره تام توم بزه دیل پوره ناله
تی عکسه سر فی وه ارسو منم قاق
ده گورشا بوم خایم دونیا بکاله

فارسی
چشمانم دریا شده پیاله ام خالی
لب فرو بسته ام دلم پر از ناله است
اشکم روی عکس تو می ریزد، شگفت زده ام
دیگر سوخته ام می خواهم دنیا فرو بریزد

آدیداس- Adidas، گیلیکی کوچی داستان با برگردانِ فارسی - گیل آوایی

2011-09-24T12:56:00.016+02:00

صدا بدون تصویر

می مار چاچه دیمه کاسه یو تیانا شوستان دوبو کی باموم بخانه. می دیم پرا ارسو ایجور خاکا رابه بدابو که خیاله هاچین چل واسه بید. می ماره چوم دکفته مرا واورسه
- چیسه زای! بازام داوا بیگیفتی
هیچی نوگفتم. بوک بوکوده بوشوم ایتا سنگه سر کله ور بینشیتم. می دسه مرا ایپچه می چومه ارسو پاکودم. می مار دو واره واورسه
- چیسه زای! چره گریا دری؟
هاتو کی می مار واورسه چره گریا دری، ایجور مرا گریه بیگیفته کی ده نتاسنتیم مرا بدارم. می شانه گریه جا پرکسی. می پایا جیما کوده می سرا بنام می زانو سر اسا گریه نوکون اکه گریه بوکون. هاچین زار زار گریه بیگیفته مرا.
می مار ویریشته بامو می ویرجا. خو چادور پره مرا می دیم پرا پاکوده ایتا پیچه مرا ناز بدا بازین هوتو کی نازا دان دوبو واورسه
- چیسه زای جان مره بوگو بیدینم چی بوبوسته. کی مرا داوا بیگیفتی. مره گب بزن بیدینم چی بوبو
هوتو کی می سر می زانو سر نابو. بوگفتم
- مرا بازی نیگیریدی زاکان. گیدی کی وا کتانی دوکونم. منام کی کتانی نارمه
می مار ایتا آه بکشه یو بوگوفت
- هان بو! هانه واسی اتو گریا دیبی! من خیال بوکودم چی ترا فوتورکسه زای جان! ایتا کتانی واسی آدم گریه کونه
- پابرانده مرا بازه نیگیریدی
- مگه تو بازی کونی! یا کتانی!؟
- هامه تان کتانی داریدی مار، من ناره مه. بی کتانی یام مرا بازه نیگیریدی
- خاب بوبو پلا پچ! چی به!
تا بایم ایچی بگم می مار ایدامه بدا
- تره هینه مه زای جان ایپچه آمان بدن تره هینه مه
هوتو بوک بوکوده می سرا می زانو سر بنا تام بزه هیچی نوگفتم.
می مار ایتا دس بکشه می سر و بازین بوشو چاچه دیمه کاسه تیانا بوشوره
نانم اکه جه کله ور، سنگه سر ویریشتم، بوشوم آب واقوشتم می دیم پرا بوشوستم. می مار ایتا تمیزه ریکابی مرا فادا بوگفته:
- بی یه زای جان تی پیرانا بکن هاچین شالیکه مانه . بی یه انا دوکون
می پیرانا بکندم فادام می مارا، ریکابی یا دوکودم. کم کم غوروب بوستان دوبو. کم ده بمانسته بو کی می پئر بایه بخانه. ایوانه سر می مار سفره بنا. خکاره پامودور خوروشا بنا بو سفر جور ایتا کوچی تیان پلا مرا. هاتو خیالا شو می پئره رافا ایسابو.
کشکرت داره لچه خو لانه مئن نانم چی ره کونامجان کودان دوبو. پلت داره جور ایچی تکان خوردی. خانه لوجانه که سر ایچی قیلقیلی بوکوده بامو تا نودانه که لب. همساده خانه خوروسه اویی ایدفایی می مارا بگب یاورده کی بوگفت:
- بازام آ خوروسه دانه بی وخت اویی بوکود. نانم چی واسی هاتو وختو بی وخت اویی کونه حایوان!
هیچی نوگفتم. یانی چی فوگفتی بیم. من ایتا کتانی غورصا داشتیم، می مار خوروسه اویی کودنا فکیرا کودی. می کیتابا هاتو کی ده وستان دوبوم، بوگفتم:
- مره ویشتایه مار. شام بوخوریم ده!
- ایپچه ده به سیم زای. هاسایا کی تی پئر فاره سه
هاتو می مار گب تومانا نوبوسته بو کی می پئره اهام اهام خانا دیپیچسته. می مار ویریشته بوشو حیاطه مئن. بوگفت:
- آخی بامویی. آ ره که دانه می سرا ببرده انقد بوگفته ویشتایه ویشتایه پلا فادن پلا فادن!
هالا خو گبا تومانا نوکوده بو کی می پئر وه درا اوساده بوشو چاچه لب کرده خاله مرا آب واقوشته. خو دسو پایا بوشوسته. چاچه دیمه ایپچه بینیشته پلت دارا فاندرست. خو سرا تکان بدایو ویریشت بامو ایوانه سر سفره جور بینیشته. می مار اول می پئره ره پلا دوکوده پامورخوروشام پلا سر. بازین مره پلا دوکوده ایتا موشته یام سوخته فادا می دس.
شب ده هامه جایا دوارسته بو. پلت دار پاک ایتا غوله مانستن تاریکی من سایه واشاده بو. ایموشته لل چراغه دور جیما بوسته پاک خیاله تظاهراتا دیبید. همساده خوروس کلاکه صدا ده نامویی. کشکرت خیاله کی خو لانه مئن خابا شوبو، جوم نوخوردی. ایدفایی می پئر ایجور بزه خو شانه سرا بوگفت:
- لاکیتاب
کی می مار دوبالا بچسته، مار قاقا بوسته بوگفته:
- سیا پشه بیبی. ایجور آدما گزه کی!
می پئر وناشته می ماره گب تومانا به بوگفته:
- واستی ایتا پشه بند بیهینیم زناای! اتو نیبه!
می مار هیچی نوگفته. می پلایا بوخورده پسی، بوشوم می کیتابا واکودم. مرا بزم به کیتابخانی. تا می پئره صدا نایه کی بازام مرا بگه تی درسا بخان پسر. همیشک تا دینه بیکار نیشته مه مرا تشر زنه گه
- درس بخان پسر ! درس بخان می مانستن فاله نیبی. درس بخان ایچی بوبو
می مار سفرا اوچه بو. نانم اکه بو کی مرا می جا مئن بنابید. می مار بنابو یا می پئر مرا هالی نوبوسته بو. هوتو کیتابه سر مرا خاب ببرده بو.
می چوما وختی واکودم کی بیدم رخته خابه مئن دراز دراز کفته مه. می ماره صدا آمویی کی می پئره مرا گب زن دوبو. ایجور پیچ پیچ کودان دوبو. کی خوب نشاستی فامستن چی کرا می پئرا گفتان دوبو. می گوشا تیجا کوده گوش بدام.
می مار های گفتی:
- می زای ده پیللا بوسته داره اتو کی نیبه پابرانده بگرده
می پئرام تته رج گفتی:
- گیرانه زن. من چوتو بیهینم!
می مار گفتی:
- خاب امی دسا بداریم ایپچه بنیم یمه!
- نیبه
- به
- چوتو
- کار ناره کی. هاتو مرا ایپچه ایپچه فادن، من نمه دیمه بازین شم می زاکه ره هینه مه.
- بیدینم چی به
- بیدینم چی به چیسه مردای. امی زای پاک ایتا پیله پسر بوبوسته داره. خوبیت ناره اتو پابرانده بگرده.
ده نانم چی گفتیدی. می چوم پیر پیری بوشو واخابا شو بوم ایجور کی خیاله هاف پاده شایا خوابا دئن دیبیم.
زاکان جیمابوسته بید. هامه تان مرا فاندرستان دیبید. می پیران هاچین برق زه یی. می تومان! می ساق! می کفش. هاچین تومامه دونیایا پاک خیاله کی مرا فادابید. پیران و کفشو و تومان هاممه تان آدیداس بو! ایجور کی هامه تان قطارا بوسته یار گیفتان دیبیم. هاممه تان خواستیدی می سر بیبید. منام هاتو کی هامه تانا فاندیرستیم زاکانا دوجین کودیم. شاهرخا اصلن محل ننامه. ایجور اونا آخره آخر بداشته بوم کی پلاپچام وناشتیم ببه. بوک بوکوده می لوففتا کشه یی. می چومانه مرا اونا گفتیم:
- تره یاده مرا پابرانده بازی نیگیفتی! اسا بکش تا بدانی من چی بکشم
کاپیتان بوبوسته بوم. زاکان می دوما بیگیفته بوشوبیم زمینه وسط. بازی شوورو بوبوسته بو. جه زمینه وسط ایجور می آدیداسه کفشه مرا شوت بزه بوم کی دروازه بان هالا جوم نوخورده توپ بوشوبو گوله مئن. زاکان مرا دورا کوده بید. مرا تا بامو یید ببرید بوجور ایجور بکفتم بیجیر کی دو بالا بجستم.
شه بزه بو مرا. می پئره خور خورا دوبو. می ماره نفسه صدا آمویی کی ارامه خوفته بو. سیفیدی بزه بو. چی خوابی بیده بوم!؟ مره مره بوگفتم:
- کاشکی وینریشتی بیم!

برگردان ِ فارسی:

مادرم کنار حوضچه نشسته بود و دیگ و بشقابها را مي شست که من به خانه آمدم. اشک روی صورتم خاک را چنان دوانده بود که انگار گل مالیده بودند. تا چشم مادرم به من افتاد پرسيد:
- چی شده بچه جان؟! باز دعوا گرفتی؟
چیزی نگفتم. بغض کرده، رفتم روی سنگی کنار تنور گِلی نشستم. با دست کمی اشک چشمهانم را پاک کردم. مادرم دوباره پرسيد:
- چيه بچه جان! چرا گريه ميکنی؟
همينکه مادرم پرسيد چرا گريه ميکنی، چنان گريه ام گرفت که ديگر نتوانستم جلوی خودم را بگيرم. شانه هايم از گريه ميلرزيد. پاهايم را جمع کردم و سرم را روی زانويم گذاشتم و حالا گريه نکن کی گريه بکن! زار زار گريه ام گرفت.
مادرم بلند شد و کنارم آمد. با گوشهٔ چادرش صورتم را پاک کرد. کمی نازم داد و گفت: با که دعوات شده. برام بگو ببينم چه شده؟
همينطور که سرم روی زانويم بود گفتم:
- بچه ها منو بازی نميدن، ميگن بايد کتانی بپوشم. منم که کتانی ندارم!
مادرم آهی کشيد و گفت:
- همين بود!؟ برای همين اينطوری گريه ميکنی؟ من فکر کردم چه بلایی سر ت اومده بچه جان !؟ آدم برای يه کتانی گريه ميکنه؟
همانطور بغض کرده جواب دادم:
- پا برهنه بازيم نميدن!
مادرم گفت:
- مگه تو بازی ميکنی يا کتانی؟!
مادرم انگار حالی اش نمی شد که به او چه می گویم. با عصبانیت گفتم:
- همه کتانی دارند مادر، من ندارم. بدون کتانی هم منو بازی نميدن!
مادرم مثل آدمهای از خود راضی گفت:
- خب همینطور یارِ الکی بازی، باش ( مستمع آزاد!) چه می شود؟!
تا بيايم چيزی بگويم مادرم ادامه داد:
- برات ميخرم بچه جان يه کم فرصت بده برات ميخرم
همانطور بغض کرده سرم را روی زانويم گذاشتم سکوت کرده و هیچ نگفتم.
نميدانم چه وقت از روی سنگِ کنارِ تنور گِلی بلند شدم. رفتم از چاه آب برداشتم و صورتم را شستم. مادرم يک رکابی (زيرپوش) تميز داد و گفت:
- بيا بچه جان پيراهنتو بکن مثل پارچه کوهنه است. بيا اينو بپوش.
پيراهنم را در آوردم و به مادرم دادم، رکابی را پوشيدم. کم کم غروب ميشد. کم مانده بود که پدرم به خانه بيايد. مادرم سر ايوان سفره گذاشته بود.ديگ خورش گوجه فرنگی را بالای سفره گذاشته بود با يک ديگ کوچک پلو. به خيال رفته و منتظر پدرم بودم.
زاغی بالای درخت در لانه اش نميدانم دنبال چه ميگشت.بالای درخت صنوبر چيزی تکان ميخورد. روی شيروانی خانه چيزی قل خورد و تا لبهٔ ناودان آمد. صدای خواندن بی موقع خروس همسايه، مادرم را به حرف آورد که گفت:
- باز اين خروس بی وقت خواند. نميدانم برای چه اينطوری وقت و بی وقت ميخوانه اين حيوان!
هيچی نگفتم. يعنی چه بايد ميگفتم؟ من غصهٔ کتانی داشتم مادرم به فکر خواندن خروس بود! همينطور که کتابهايم را ميبستم گفتم:
- گرسنه ام مادر شام بخوريم ديگه!
مادرم گفت:
- يه کم ديگه بمونيم الانه که پدرت برسه!
هنوز حرف مادرم تمام نشده بود که صدای اهم اهم پدرم در خانه پيچيد. مادرم بلند شد. به حياط رفت و گفت:
- آخ چه خوب که آمدی! اين بچه سر منو برد اينقدر گفت گشنه امه گشنه امه غذا بده غذا بده!
هنوز مادرم حرفش را تمام نکرده بود که پدر سطل را برداشت و به لب چاه رفت و آب برداشت. دست و پايش را شست. کنار حوضچه کمی نشست و به درخت صنوبر نگاه کرد. سرش را تکان داد و بلند شد آمد سر ايوان بالای سفره نشست. مادرم اول برای پدرم برنج کشيد و رويش خورشت گوجه فرنگی، بعد برای من برنج کشید و يک تکه هم ته ديگ گوله شده داد دستم.
شب همه جا را گرفته بود. درخت صنوبر مثل غولی سايه انداخته بود. يک مشت پشه کوره، دور چراغ ميگشتند و انگار تظاهرات راه انداخته بودند. صدای خروس همسايه نمي آمد. زاغی انگار در لانه اش به خواب رفته بود، تکان نميخورد. يک دفعه پدرم محکم به روی شانهٔ خودش زد و گفت:
- لا کتاب!!ا
که مادرم از تعجب از جايش پريد و گفت:
- پشهٔ لعنتی! بد جور آدمو نيش ميزنه!
پدرم نگذاشت حرف مادرم تمام شود، گفت:
- بايد يک پشه بند بگيريم، زن! اينجوری نميشه!
مادرم چيزی نگفت. بعد از اينکه غذايم را خوردم، کتابهايم را باز کردم. خودم را زدم به کتابخواندن تا صدای پدرم در نيايد که باز به من بگويد درس ات را بخوان پسر. هميشه تا ميبيند بيکار نشسته ام تشر ميزند که:
- درس بخوان پسر! درس بخوان مثل من کارگر تهی دست نشوی! درس بخوان يک چيزی بشوی
مادرم سفره را جمع کرده بود. نميدانم چه کسی مرا به رختخوابم برده بود؟ مادرم يا پدرم، نفهميدم؟! همانطور سر کتاب خوابم برده بود.
چشمهايم را وقتی باز کردم که ديدم دراز به دراز در رختخوابم افتاده ام. صدای مادرم ميآمد که با پدرم حرف ميزد. طوری حرف ميزد که درست نميفهميدم به پدرم چه ميگويد. گوشهايم را تيز کردم گوش ایستادم.
مادرم هی ميگفت:
- بچهٔ من ديگه داره بزرگ شده، اينطوری نميشه که همش پا برهنه باشه.
پدرم پشت هم مي گفت:
- گرانه زن. من چطور بخرم!
مادرم ميگفت:
- خب يه کم جلوی دستمونو بگيريم، يه کم بذاريم کنار!
- نميشه
- ميشه
- چه طوری؟
- کاری نداره! تو کم کم به من بده، من ميذارم کنار بعد ميرم برای بچه ام ميخرم.
- ببينم چی ميشه.
- ببينم چی ميشه چيه مرد! بچهٔ ما ديگه پسر بزرگی شده. خوبيت نداره اينجوری پا برهنه بگرده!
ديگر نميدانم چه ميگفتند. چشمهايم تاب ميخورد و به خواب رفته بودم طوری که انگار هفت پادشاه را خواب ميديدم.
بچه ها جمع شده بودند. همه به من نگاه ميکردند. پيراهنم برق ميزد. شلوارم! جوراب ساق بلند فوتبالم! کفشم. انگار که تمام دنيا را به من داده بودند. پيراهن و کفش و شلوار همه آديداس بودند! همه ردیف ايستاده بودند و يار ميگرفتيم. همه ميخواستند با من باشند. منم که به همه نگاه ميکردم و دست چين ميکردم. به شاهرخ اصلاً محل نگذاشتم! طوری او را آخر آخر گذاشته بودم که نگذاشتم "پلاپچ" ( حتی یار اضافی = مستمع آزاد!)هم باشه! بغض کرده منت مرا ميکشيد. با چشمهايم به او ميگفتم:
- يادت ميآد که من پابرهنه بودم و منو بازی ندادی!؟ حالا بکش ببين من چی کشيدم!
کاپيتان شده بودم. بچه ها به دنبال من، به وسط زمين رفتيم. بازی شروع شده بود. از وسط زمين چنان با کفش آديداسم شوت زده بودم که هنوز دروازه بان تکان نخورده توپ به داخل دروازه رفته بود. بچه ها دورم را گرفته بودند. تا آمدند که مرا بالا ببرند طوری افتادم که دو متر از جا پريدم.
عرق کرده بودم. پدرم خور خور ميکرد. صدای نفس مادرم ميآمد که آرام خوابيده بود. سفيدی زده بود. چه خوابی ديده بودم!؟ با خودم گفتم:
- کاشکی بيدار نميشدم!

تمام
مهرماه 1390

ایتا گیلیکی ترانه: نی یافم تی نامو نشانا وامختم کرا همه جا - گیل آوایی

2011-09-17T14:35:00.012+02:00

صدا بدون تصویر:

نی یافم تی نامو نشانا وامختم کرا همه جا

وامختم وامختم وامختم نی یافم نی یافم ترا

می قسمت آویری بوبوسته تی جا

شبو جنگلا نه اوخان دیلمانی خانم دوری جا
تی یادا کشا گیفته ویرانه کش ده بوبوسته می جا
بوگو تی نشانا بی یافم کویا
کُو یا بوشویی تو آخه بی وفا
آویرا بویی نه سایی هی جیگا

بیدین روزیگارام مرا ده واکفت
تورابوستمه دیفاره کش بکفت

آویری نانی تو، آویرم تی دس
هاچین واهیلا بو خورم کس به کس
نی یه کس نی یه کس مرا داد فارس

می قسمت آویری بوبوسته، آویری تی جا
نی یافم تی نامو نشانا وامختم کرا همه جا
وامختم وامختم وامختم نی یافم نی یافم ترا

شبان کی پرا دی خیالا تی نامه مرا
ستاره کرا ایشمارم من تی ناجه مرا

می دس ده هاچین قاقه الله تی تی
هاتو ونگ زنم ونگ زنم خلوتی
دورون داده بیرون می کار ساکیتی

تی دوری جا دیوانه بوستان درم
جه قورصه ده ویرانه بوستان درم

تی یاده مرا نیشتمه فورشه سر
می ارسو تی چوما کشه سر بسر

خودایی تره هانده من واهیلم
تی راشی کفم پاک ایموشته گیلم

می قسمت آویری بوبوسته، آویری تی جا
نی یافم تی نامو نشانا وامختم کرا همه جا

وامختم وامختم وامختم نی یافم نی یافم ترا

سپتامبر2011

برگردان فارسی:

نام و نشانت را نمی یابم، همه جا را گشته ام

گشته ام گشته ام گشته ام نمی یابم نمی یابم ترا

قسمت من گم شدن بوده، گم شدن برای تو

شب و فریاد جنگل، از دوری تو دیلمانی می خوانم

بگو نشانت را کجا بیابم

کجا رفته ای آخر بی وفا

گم شده ای نیستی هیچ جا

ببین روگار هم به من گیر داده است

دیوانه شده گوشه ی دیوار افتاده ام

گم شدن نمی دانی، گم شدن از دست تو

بیهوده حیران شده به خود می پیچم

کسی نیست کسی نیست به کمکم بیاید

نام و نشانت را نمی یابم، همه جا را گشته ام

گشته ام گشته ام گشته ام نمی یابم نمی یابم ترا

قسمت من گم شدن بوده، گم شدن برای تو

شبها که با نام خودت خیالم را پرواز می دهی

با حسرت تو ستاره می شمارم

ماه از گریه های من شگفت زده شده است

درونم داد است، بیرون سکوت کردن

از دوری ات دیوانه دارم دیوانه می شوم

از غصه ویرانه دارم می شوم

با یاد تو روی ماسه های نشسته ام

اشکهایم چشمان ترا پشت سر هم می کشد

خدایی برای تو باز حیرانم

بر راه تو افتاده گِلم

قسمت من گم شدن بوده، گم شدن برای تو

نام و نشانت را نمی یابم، همه جا را گشته ام

گشته ام گشته ام گشته ام نمی یابم نمی یابم ترا

ده ایجگرام دوارسته چومانه زاره وطن - گیل آوایی

2011-09-11T14:04:00.008+02:00

ده ایجگرام دوارسته چومانه زاره وطن
آلوغ فوتورکسه کیشکانه بی قراره وطن

واکفته زاره حریفان دکفته میدانَد
ده خون بیگیفته چومانه چی کارزاره وطن

چوپور نایه ایتا دس ول بیگیر نوا بون قاق
نینیش فوران نانجیبانه ایرثه ماره وطن

هارای بزن هامه تانا کی واستی یاور دان
کی خون بوبوسته دیلانیم چی بی بهاره وطن

آویرا بوسته آمی خاکه مئن ایسیم بی خاک
هاچین غریبا بوییم خون واسی بواره وطن

بوبوسته قسمت اگه جنگلانه بی میرزا
آمی گونایه دپرک چومه ارسو داره وطن

تو آی کی ناجه داری جنگلانه تی تی زار
ده وسته ایجگره میرزا بوبو هاواره وطن

گیل آوایی ده پاکون چومه ارسویانه زار
دوخان دوخان همه تانا کی پئره ماره وطن

بیستم شهریور 1390

برگردان فارسی:
از ضجه هم گذشته چشمهای زار وطن
باز( پرنده شکاری) به جوجه ها یورش برده، وطن قرار ندارد
حریفانِ به جان آمده در چالش هستند
دگر خون گرفته چشمها را چی کارزاریست وطن
دستها رمق ندارند، آتش بگیر و حیرت زده نمان
ننشین، دور کردن نانجیبها را، وطن ارث مادر است
فرا بخوان همه را که باید یاری رسان هم باشیم
که خون شده دلهاییم، چه بی بهار است وطن
اگر سهم جنگل بی میرزایی شده است
گناه ماست چشمهایت را باز کن اشکبار است وطن
آی تو که حسرت شکوفه زاری جنگلها را داری
ضجه بس است خودت میرزا باش فرا می خواندت وطن
گیل آوایی اشکهای زار چشمانت را پاک کن
صدا کن صدا کن همه را که پدر و مادر است وطن

داستان کوتاه گیلکی: درازه خاب، خودا مرا حیساب کیتاب - گیل آوایی

2011-09-07T13:03:00.004+02:00

برای شنیدن صدا همینجا نیز می توانید کلیک کنید.

پیوند صدا در بالا گذاشته شد اما به دلیلی که برایم روشن نیست، ناپیدا می شود

یازده مارس 1998- هلند

خواب بیدم سردئ بنام دورفکه جور، آسمانه لچا بیگیفتم، داد بزٍم:
- آخودا.........آگه مردئ بیا بیجیر بیدینم تئ حرفه حیساب چیسه!
هاتو چنگ زنم آسمانا خودا ره دور اوسانم کئ خیاله ابران جیما بو داریدئ خودشانه گولئ پوستا بیگیفته مرا گیدئ:
- گورزالئ... گورزالئ وا بدن... تو کوتا بیه! خوبیت ناره! گورزالئ وابدن...گورزالئ وا بدن....
خولاصه من فاکش، اوشون فاکش! ایجور داد بزم کئ دپرکسم. بیدم زناکا فوتورکسه دارم زنائ لاب خفا بوستان دره. هول هولیکئ باموم کنار، زناکا واورسم:
- موترم! موترم!؟ تو آجیر چئ کودان درئ!؟
زنائ جیواب بدا:
- تو مرا فوتورکسه دارئ بازین مرا واورسئ آجیر چئ گودان درم!؟ تو بوگو او جور چئ گودان درئ!؟
بوگفتم:
- من.....من.... من کرا سردئ بنابوم بشم خودا یاخا بیگیرم!
زنائ میشین بوگفت:
- حوکمن کوسخولا بویی! تو خودا مرا چئ کار داری!؟ تو نیگی ایدفا کفئ بیجیر تئ سرو کلا ایشکنی!؟ تره نگم آنقد کوفر نوگو!؟ بیده یی آخرپسئ تره شر چاگودی!؟ بوشو.... بوشو دوعا بوکون نمرده دارئ یو تئ شبه اوله قبر نئ یه! ناویره واستئ انکرو مونکره ره موسا خانا وکیل بیگیری!
توندا کیتئ واگردسم ایتا پیچه آسمانا فاندرستم بیدم الله تئ تئ نیمیزگیره سوسو زن دره. شب کرا شون دره خو جایا فاده روزا.
سردئ لچه سر بینیشتم مره بوگفتم:
- آخه آن چئ کارئ بو بوگودم!؟ اسا چئ بوکونم!؟ مئ دیله مٍن بوگفتم آخه آدم قحطی بو کئ بایم خودا یاخا بیگیرم!؟ موترم راسته گه! آخه من خودا مرا چئ کار دارم!
بوگفتم شاید بد نبه بشم ووضو بیگیرم نمازا بخوانم. مرا مرگه خنده بگیفته. مره مره بوگفتم:
- آخه من خودایا وٍلا کونم! خودا مرا ولا نوکونه! آخه احترامام زوریکئ به مگه!؟ آن همه من اونا دوخوانم. آن همه نذرو نیاز کونم! سگه مانستن لابه کونم! بازین ایتا جیواب نده! دونیایا آب ببره خودایا خواب بره!
بلا آگه فوتورکه گم:
- خودایا ترا شکر! هر چئ تو بخوایئ!
عزا ببه گم:
خودایا ترا شکر هرچئ تو بخوایئ!
ویشتا ببم گمه شکر!
ویشتا نبم گمه شکر!
بد باورم گمه شکر!
خوش باورم گمه شکر!
ولئ آ مئ یان نانم مئ سر ببالینه کئ ناها!؟ آگه خواست خواسته خودایه! خاب مره هاما چره جور ناوره!؟ آگه نی یه! خوب ده داوا ناریمی کئ!؟ اون خو کارا بوکونه! منام مئ کارا! نوخود نوخود هرکئ بشه خانه یه خود!
اذان نزه وا ویریزم تا بوقه سگ بودو وم، جان بکنم، بازینام بگم خودایا ترا شکر! آخه کوسخولئ آن نی یه!؟ پس چی یه!؟ آخه هاچین هاچینام آدم بنده به!؟ آگه همه چئ خودا دس ناها!؟ چره آدمه سر بلا آره! چره آدما کورو، لامو خاک بسر کونه!؟ بازین انهمه قولچوماق، چاچولبازو قاب باز و هیزار رنگ آمئ سر خرابا بیدئ، امه را گوزبجیب کونیدئ! آمه را چاپیدئ! ولئ خودا ویشتر هوشونه مرایه تا امئ مرا!
هاتو مره بفکرا شوم کئ حاجئ شر خره صله علا مامده صدایا بیشتاوستم.
مئ دیله مٍن بوگفتم:
- آخه آ شر خرا بیدین! آ دونیا میان همه چئ داره! او دونیا ره یام سگه مانستن حرص زن دره! مردوما خر کونه هیچئ! خودایام خرا گودان دره. هسا حاجئ شرخر آگه شکر بوکونه. نماز بخوانه. هر خاکئ خو سر فوکونه بازام ایچئ! ولئ من چئ!؟ من کئ مئ آقایم مئ نوکر! مئ آزار به ایتا پوتارام نرسه! هیشکئ حقام نوخورده دارم. هیشکئ لوف فتام نکشه دارم!
بازین اون باخودا منام با خودا! آ خودا ویرجا اون ویشتر ارجو قورب داره تا من! آگه آتو نوبوبئ! اون اوتو جول نوگودئ من مئ دوماغا بیگیرئ! مئ نفس شه! هاچین شه زنه!
بیدم آتو نیبه! واستئ زناکه گوزه گبا وا بدم! آدم واستئ ایجور خو حیساب کیتابا بداره! ویریشتم چورتیکا اوسادم. هرچئ بوگودم چورتیکا باموم. جه ویشتایئ سرده پلایا موشته زن بیگیر تا شکم سیرایی یو رقایبان خیرات فادان!
جه حمالی یو جان کندن بیگیر تا بیکسی یو دربدری . جه زمستانان یوسفه دوکان قندپهلو نسیه خوردن بیگیر تا ویشتایئ ایتا لقمه نانه ره قاقا بوستن! جه او روزان کئ باله کا پور آموییم بخانه بیگیر تا گدابهاران کئ خانه آموییم مئ سر بیجیر بو. خولاصه هرچئ مره یاد بو چورتیکا باموم! هرچئ یام کئ یاد نوبو بوگفتم مئ سره فدا! اونام خودا شین!
ایدفایئ آسمانا فاندرستم خودایا بوگفتم:
- آسه تئ نوبه یه! تو بوگو چئ بوگودئ، من چورتیکا بایم؟
بیدم هیچئ نیگه!
دو واره بوگفتم:
- بیخود خودتا قایما نوکون! نترس! گورخانه یام مره نترکان! مگه خودایام آتو شال ترس مامد به!؟ بوگو! نترس نه تئ جایا گیرمه نه تئ خودایئ بدرده من خوره! تره نه پاسبان آرم نه ژاندار! چکو سوفته یام کئ ناریمی! داریم!؟ تو هویه بٍس منام مئ جا سر ایسم! ولئ خوایم مئ تکلیفا تئ مرا روشنا کونم!
هرچئ تئ دیل خوایه بوگو، من چورتیکا بایم! ده بوگو! خجالت پجالتا بنه دیمه، بوگو! ترا گم خجالت نکش بوگو! هرچئ خوایی بوگو! من نوزول خور نی یم کئ تی یاخا بیگیرم! ناری!؟ می سره فدا! من ترا فادم! هرچئ بوگودی بوگو! اگرام بدهکاری مرا! خاب بوگو چی داری فادن مرا! هرچیام ناشتی تی شین! ترا بخشم! من تی مانستن نی یم کی نوزولخورانه هوایا بدارم! بدهکارانه خاخورا عروس بوکونم!
ولئ ال آن ترا بگم! بازین اگه هرکی مرا بگه تو فلانی تو بیساری! من اونه مارا عروس کونمه! ترا بگم!؟
ایوار بیدم آسمان سولاخا بو هاتو طلا جیواهر فیوه بیجیر! من هاتو چارچشمی کرا اوشانا پایم کی آطرف اوطرف نکفه!
ایتا پیله سفره یام بیگیفتم می دس خودایا گم:
- آی خانه خاراس! تو آن قد بدهکار بی، من نانستیم!؟ هسا کی تی بدهکاره فادان دری خوب فادن! ایجور فوکون کی همه دکفه می سفره من تا بازین من بتانم جیما کونم!
اونقد آسمانه جان طلا جواهر فو وسته کی خیاله جه خانه هیره جیر بیگیر تا خانه لوجانه که سر، طلا جواهر پورا بو داره!
مئ دیله من بوگفتم:
- آی خانه خراس تی بدهکاره چره زودتر فاندایی، تا من آنقد بیچارگی نکشه بیم!؟
تا آنکی بیدم اونقد طلا جواهر فو وسته داره کرا ذوقه مرا خودایا گمه:
- وسته ده....وسته ده... وسته ده نخایم! ده نخوایم! تی جان کی نخوایم! بدا هاشانا جابجا بوکونم، بازین اگه بخواستی تانی فادی! اگرام نتانستی! تی شین! از تی ماره شیر تره حلالتر!
خولاصه دس درازا گودم آسمانه لچه کی خودا دسا بیگیرم ایتا تکان بدم! هاتو کی تکان دان دوبوم بیدم می زنای داد زنه:
- وٍلا کون! وٍلا کون! بمردم! تو آخه می جی جی یا چره آتو والائ دئ!؟ درده مرا بمردم!
زناکه داد مرا دپرکانه. ویریشتم. بیدم مرا هاچین شٍه بزه داره. بوبوسته دارم هیسته چوره! می زنای فانوسه خوتا جور باورده مرا فاندرسته !
ایجور مرا نیگا بوگوده کی بوگفتم حوکمن بمرده دارم! هرچی بخواستم ایتا کلمه حرف بزنم، بیدم نتانم. لاب مرا جوتیکی واکفته. نتانستم ایچی بگم!
ویریشتم. می دور و برا فاندرستم! مرا یاد بامو کی اصلن می خانه نٍسام! چند شبه کی می پسره خانه بامو دارم مهمانی یو می پسره پیله اوتاقه من خوفته مه!
مره بفکرا شوم.
مره مره بوگفتم:
- یانی آشان همه خواب بو!؟

تمام

چوتو بایم تی ویجا روزیگار پایا دَوَست - گیل آوایی

2011-09-05T23:34:00.002+02:00

صدابدون.تصویر

چوتو بایم تی ویجا روزیگار پایا دَوَست
5سپتامبر2011

صداباتصویر=ویدئوکلیپ

چوتو بایم تی ویجا روزیگار پایا دَوَست
مثاله جلده کبوترکی دوری بالا دوست

هاچین مرا واپیچم قورصه جا بمه فریاد
گیرم هاتو تره انگاره می زبانا دوست

نانی چوتو گیرمه ول تی یادا کش زنمه
کشه کشه تی خیالام می دسو پایا دوست

هاتو شواله کشم ونگه جا سوجم ساجم
شبانا قاقا بمه روزیگار می رایا دوست

غریبه جا کی نانه هیکس از می ناله یو داد
می کاره ایجگره بیگانگی زبانا دوست

کی یا بگم چی بگم بی زبانی لال لالیکی
خاراب ببه آ زمانه میرو دیارا دوست

غریبی تو نانی پاک تورا بم هاچین واهیل
غریب دکفته ولایت کی می اوزارا دوست

نانم چیره نوبو قسمت منام بشم سره دار
کی زارو قاقو آویری چومانه زارا دوست

گیلیکی چاردانه - گیل آوایی

2011-09-05T15:13:00.001+02:00

چومه ارسو دره پا در میانی
هاتو وارش بیگیفت گه وا بخانی
منام قاقا بومه جه می چومه کار
کرا مستی خانه های دیلمانی

........

بیگیفته دیلا گم ده شب بوخوسه
خیالا ده نشه تنها جوخوسه
اگه هانده دکفه تی چومه یاد
نوخوسه ارسویا تا صبح فوقوسه

...........

جه قورصه شون درم دریا تی واستی
شله فورشانه سر تنها تی واستی
جه تی دوری بگم دریا ببه قاق
کی واهیل من هاچین روسفا تی واستی

زَباله بیجار - گیل آوایی

2011-08-22T17:37:00.006+02:00

روخانه آب ابریشما مانستی. گوسکا خو دسه پایا وازا گوده سینه ابا دوبو. لانتی نیمیز گیره واشانه مئن گوسکایا پاستان دوبو تا اونه دمه چک فارسه. آب لاکون تته رج رورخانه کول افتاب گیفتان دیبید. زباله بو زباله!

چیچیر گا گلف خوشکا بو چوقال گیله سر ایجور دو وستی کی خیاله گورشا بون دره. لالیکی داره جور چیچی نن میتینگ داشتیدی. گوماره والش هاچین آدما واهیلا گودی . کره کروف زباله جان جیک نزه یی. بیجارکولا ایجور واشا گودوبو کی نشاستی برنجه مرا سیوا گودن.

برنجان حیسابی وروز باموبید. جوکوله وخت ده بوگذشته بو. برنجانه مئن سوروف بوبو بو ایتا آدمه قد. پاک خیاله افتابه مرا لب بلبا شون دیبید! زباله بو زباله!

دور دوره شر پوشته بوبو بیجاره کول، شه- کل بزه گاب برنجانا ناجه مرا فاندرستان دوبو. کوتامه جور واشاده حصیر گیله مرده رافا ایسابو. توسه دارانه لچه زلزله لاب عالمو آدمه سرا بردان دوبو. زباله بو زباله!

بیجار کوله سر نیشته بو دور دوره شر راشی یا فاندرستی. زلزله امان ندایی. گاگلف چی چی نی صدا لالیکی داره لچه زلزله مرا بوگو بیشتاو داشتی. چیچیر خوشکابو بترکسه گیله سر ایجور دو وستی کی اونه دئنه ره آدم واستی قاقا بو چوم بودوختی بی اکه جستن کونه واشانه مئن.

زباله هوا بد جوری آدما جوم جوم گودی. زباله خواب، زباله تام توم بزه همه جیگا، زباله تسکه کوتام. واشانه سر دیل چسبه اگه ایتا پا بداشتیبی!

همیشک خو پئره جا بیجارانا پاستی، ایجور خوره انگاره گیفتی. بیجارانه مئن لاب آویرا بوستی. ایجور دراز دراز خو ریفقه مرا کفتی کی هیشکی نتانستی بفامه بیجارانه برنجه من دو نفر جوخوفته نا.

ده نتانستی تاب باوره. ویرشته بو پاک خواستی بیجار کولا دورسینه. آکه آکه ناشتی که جه را بایه اونا فوتورکه. خوره خوره خیالا شوبو یو نقشه کشه یی کی اگه بایه چی بوکونه و چوتو بوکونه.

خیالا شوبو خوره گفتی هاتو بامو درازاکونم اونا فوتورکم. ایتا پیچه فکرا شویی یو گفتی :

- نه بختره توندا کیتی فونقوسم. واهلم کی آرام ارامه بایه می ویرجا بینیشینه. اونا ورا شو پسی کشا گیرم. اونه دسانا می دسه مئن بیگیرم. اونه مویانا بوبکشم. اونا خوشا دم. اونه لبانا فه وه رم. اونه جولا ماچی باران بوکونم. اونا می ور درازا کونم. اونه جی جی یانا اودوشم. اونه جانا به می جان بچسبانم. ایجور اونا کشا گیرم کی پاک ایتا بیبیم. می سینا چسبانم اونه سینا. می لبانام اونه لبانه سر. می شکما ایجور چسبانم اونه شکما کی اونه نرمی یو گرمه جانا می تومامه جانه مرا حس بوکونم. بازین دوتا پایا واکونم.......
ایدفایی ایسه فکراشو گه خومرا:
- آتو کی یک دو سه هاما فوسونجانا کنم!
خنده مرا آوه جا ده خودشا:
- هاتو گابکی نیبه کی! واستی بازام نوقولدانه هوایا بدارم!
اویدفا کی هول هولیکی فوقوفته بو! کوکو واگردسه شیشندازا بو بو! خورا هیزار جوری توفو لانت بوگوده بو. هانه واسین خو حواسا خواستی جیما کونه کی ده اوتو گابکی نزنه هاما ایجور دورسینه کی گابام اگه بوبوستی بی جیجا بوستی!

هاتو خوره گفتی یو واگفتی. مانده صدا بیجارانا ده وارسته بو. گاب زالاش باورده روخانه آبا خواب دئن دوبو. گاگلف مانده صدا مرا ایجور م....................ا گودی کی آدمه دیل گورشا بوستی.

خواستی ویریزه بشه گابا ببره روخانه کول آب بده. مانده ده زالاش باورده خورا ایجور تورا گوده بو کی خیاله خواستی ویریسا ورسینه. گاب، خو شکه-لا فاندرستی، پاک خیاله آه کشن دره.

فوروز بامو برنجان، داره ناجا داشتیدی. آلوچه داره لچه چندتا آلوچه جانه ساق در ببردیبید جه اون همه دبه که! آقوز دار پاک چینا بو بو. آقوز داره لچه داره پا بمانسته بو سیا بوبو. هاتو ایجور جلاسته بو که ایتا باده مرا کفتی جه شاخه.

آنجیل دارا هیچی وان جه بو. انجیل دار آولی دار بو کی پاک چینا بوستی قلناران خوردنه ره. پیله باقلا ده برسه بو. ها روزان واستی باغام پاک چینا ببه. کره روف عزا بیگیفته بو. باقلا باغ کی پاک چینا بوستی، کره روف آوارا بوستی. واستی واش ماشانه مئن جوخوفتی بی .

لانتی گوسکا یا فوتورکسه بو خولاصه. گوسکا داد روخانا دوارسته بو. لانتی پور ده ننابو گوسکایا فه وره. چی چی نی کرا ایجور چیچیلاسا فوتورکسه بو کی چیچیلاس امان نیافته خورا جیویزانه.

ایتا پیسه کلاچ جه دور باموبو آقوز داره لچه بینیشته بو. اونه دومه جا ایتا پر جلاسته بو. مالوم نوبو چی بلایی اونا فوتورکسه بو. شایدام اینفر گیل گوده یا سنگ اندازه مرا بزه بو تا اونا فورانه جه خو سامان.

ری- که دانه، دور دورشر راشی یا پاستی. ده اونه دهانه جا لابیل فو ووستی. خوره خوره گه:
- کور خیاله آمون ناره !

ده هاچین واکف داره. گابه دوما چوم دوجه. گابه دومه جیر جلاسته چاقو چل لا فاندیره. خورا واپیچه. ده هاچین سگه مانه. ده رام نوکونه. ده پاک خو پالانه تاودا شونده کله! آخه چره نایه لاکیتاب!؟ خوره خوره داد زئن دره.
هاچین گورشا بون دره. ول بیگیفته داره.
- آگه بایه فادم والیسه!
خوره خوره گه.

خیالا شو داره. گه کی :
- آگه والیسه بختره. بازین منام اونا می کش والیسم. خورم. اونا هاچین ایجور اودوشم کی ده پاک ول بکشه. لانتی مانستن اونا واپیچم هاتو کی اونه داد بیرون بامو اونه پایانا واکونم .........

جه دور کوره که دانا پیدا به. نازه مرا آمون دوبو. ایجور چین چین کوتا دامنا والای دایی کی پاک رقصا دوبو. بیجارمرزه سر نازه مرا خو پایا نایی یو مویانا فادابو باده دس. برنجانه گوشه فاره سه یی تا اونه شانه سر. گیله کور پاک خرامان خرامان جه هویه نازه مرا، ره که دیلا ببرده بو. جه دور ره کا خیاله والیشتان دوبو.

ری کرا پرا گیفتان دوبو.

کلاچ قار قار کونان پر بکشه. چی چی نن ایدفایی همه تانی لالیکی داره جا ویریشتید. کره روف گوماره واشانه مئن آویرا بو بو. آب لاکون دکفتید آبه مئن. لانتی درازه ویریسه مانستن روخانه آبه مئن را دکفت. قورباقا روخانه کوله جا بجسته آبه مئن. گاب خو شه -کلا دورسینه بو. مانده واز و ولنگا دوبو. زلزله صدا ده نامویی.

ری کا هاچین شه بزه بو، خو تومانا هیستا گوده بو. پاک خیاله کی دیمیشته بو. کور جه دور برنجانه مئن، بیجار مرزانه سر خرامان آمون دوبو.
ری قاقا بو کورا فاندرستی!
- ایمرو مرا ترا دوبه!
خوره گه.
بازین تام بزه کوره کا ناز ده خو چومانه مرا.
کی کی ناره فارسه اونه دمه چک!

تمام
جولای 2007

کولاکت - گیل آوایی

2011-08-19T12:38:00.002+02:00

کولاکت
گیل آوایی
آگوست 2011

صدا بدون تصویر

شلخت ایجور خو بالا وازاکوده ابه مئن چکه پر زنه که خیاله تومامه روخانه ابا خایه دپاچه روخانه کوله سر. گوماره مئن چیچی نن میتینگ دان درید. آب لاکو روخانه لب خوشکه چوبه سر هفتا پاده شایا خاب دئن دره. لانتی پاک خورا ایموشه بوکوده گوسکایا پاستان دره تا اونا فوتورکه، فه وه ره.

که خوداخانه خروس کلای ایجور اویی کونه کی هفتا محللا دواره. له شه دانه ماا کونه خو سره ساکوته زاکه ره والای ده. خاشه مرداکه دانه ده هاچین تورا بو داره. پاک ده واکفته حریفه مانستن، هر چی باداباد، شلوارا ایتا لنگه بیجیر ایتا لنگه بوجور، فاکشه بره تا خو نافه دم بازین قیشا دکشه دازا فوزنه کمر قیشه جیر. کولاکت خودس بگیفته، ایجور غیضه مرا راه دکفه کی خیاله هاسایا عالما خو سر فوکونه، خوره خوره داد زنه گه:
- تی شکما یامان بیگیره! سیرایی ناری تو! چی خایی جه من آخه، هاتو فوتورک زنی هرچی تی دس فارس ناها خوری!
هاتو بوسوج واسوج کودن، راشه بیگفته شون دره. کبله حوسین خوس کونان جه او سره روخانه کول، بلتا بزه دیمه آمون دره. که خودا زن باله کا به دس، چپره کش، خانم ساداته مرا کله گبا دوبو. که خودا دازا ایجور بزه کونده یا کی جیویشته کم بمانسته بو که بخوردیبی که خودا پا ساقا درجینه بی. جه اوسره روخان کبله حوسین که گومارا دوارسته، که خودایابوگفت:
- که خودا بازام ا ره که دانه تورا بو داره کی!؟
- چی بوبو مگه مگه!؟
- اه مگه نیدینی بازام کولاکت اوساده هاتو رادورار هامما فوشا گیفته داره
که خودازن خو گبا جیگیفته ایپیچه کبله حوسینه فاندیرست بازین رو بوکوده خانم ساداتا بوگفته:
- وای بازام آ ره که دانه خایه شر بپا بوکونه. بیدین کی جان خایه دکفه
هاتو بوگوبیشتاوا دوبو کی کبله حوسین جه هو دور داد زنه:
- آ........بازام تورا بو کولاکت بیگیفتی تی دس! تو چره آخه آدم نیبی؟
- تونام کی کبله حوسین کونه مرا در وازا نوکودی بدانی چوتو آدم وا جان بکنه ایموشته پلا بنه سفره سر!
کبله حوسین خورا جیما کوده بوگفته:
- من.....
وناشته کبله حوسینه گب تومامه به، خو حرفه دوما بیگفته:
-آها تو! تی پئره خانا صابا بوستی، بیجارام کی هاتو مناسبه فادی بکارد تی برنج و گاب و منده یام کی جه واش بیگیر تا کولوش هاچین خوره ده یو تی شیر و ماستا تاویل دده! بازین مرا گی چمیچنو پرچین
هلا کبله حوسین لبله بیجر نامو، که خودا زن جه دور داد بزه:
-خوبیت ناره برار جان پئر جان! بیخود مردمه جان چره خایی دکفی آخه
خانم ساداتام اونه لبلا بیگیفته بوگوفته:
- تی سره تاود بیجر آدم بوبو ده برار! آخه آدم آنقد شر نیبه کی!؟
باز ین که خودا زنه گه
وای الان زنه بیچاره کوشه! اونه زنو زاکا کی وا جیواب بده
که خودا زن گه:
- می دیل هاچین شواله کشه وختی دینم هاتو تورو دیوانه آدمان دکه فیدی همیدگه جا
بازین که خودایا دادزنه گه:
- مشتی تره بوخودا تو ایچی بوگو! آخه اتو نیبه کی خون را دکفه
که خودا که قاقا بوسته بو گه:
- تی سره فدا زن! می زبان ده مو باورده چقد بگم اشانا آخه! هاتو ورزاجنگا مانه ده خانه خراسان
خانم سادات جه رمش بوگوده پرچین آیه اشن تر، که خدازنه زنا گه:
- بیشیم ولانیم همدیگه جان دکفه
هاتو را دکفته دن کفته، کله عباسه دلاک، اهام اهام کونان فاره سه که خودا زنا واورسه:
- چی خبره که خودازن؟
- بازام آ ره که دانه کولاکت بیگیفته خو دس شون دره شر بپا بوکونه
کله عباس گه:
- خاب چره ایساییمی بیشیم ون لانیم داوا ببه
خانم سادات گه:
- کبله حوسینام بوگو بایه
که خودا هوتو قاقا بو خو زناکه فاندیرستی کی که خودازن بوگوفت:
- تو چره هاتو مرا فاندره مشتی. بوشو لاف تاود داوا ولان آتو دکه فد همیدگه جان!
که خودا پیش، کبله حوسین و کله عباس و خانم سادات، که خودازنه امرا، که خودا دوما بیگفته روخانه کوله هیسته واشانه مئن را دکفتید.
که خودا جه هو دور داد بزه:
- بسه بیدینم تو چی گی آخه
کهخودا زن گه:
- خوبیت ناره برار
کله عباس گه:
- داوا نوکون انقد شرره دوما نیگیر
خانم سادات ایتا پیچه کبله حوسینا فاندره کی ایچی بگه بازین اونه حرفه رافا نه سه گه:
o تی سره تاود بیجیر تی کارا بوکون داوا چره خایی بیگیری آخه
خاشه مرداکه دانه پاک سرادا اسپه لات، هاتو کولاکت خو دسه مئن بیگفته، گه:
- تی کمرا درجینم. تی شاخا وا بشکنم. تو آخه چی خایی می جان! هاتو ترو خوشکا فته رات کونی آی دفا ده اویدفا نی یه! هاتو تره هی چی بخایی بوکونی. ایتا بلا تی سر ارم کی تمامه آسمانه مرغان تره زار بزنید
کبله حوسین جه ایطرف کله عباس جه اوطرف، خانم سادات و که خودازنام یالانچی پاله وانانه مانستن که خودا لبلا بیگیفته، های گیدی:
- واگرد انقد داده بیداد نوکون فوش ندن تو چره انقد بد دهانی آخه. چره خایی بیچارا بوکوشی. آخه تو چره آتو ....
خاشه مردکه دانه خو رو واگردانه دینه آی دیله غافیل همه دکفته داریدی اونه دونبال، های گیدی نوکوش نزن نگیر
جه هویا داد زنه گه:
- که خودا شومان چی خاییدی می جان!؟ آخه کارو زندگی ناریدی مگه! مرا چی کار داریدی شوما! بدا بمی کار برسم! هیزارتا کار دارم
که خودا گه:
- آنقد زبان درازی نونو پسر! کولاکت بنه بدیمه! چی ره هاتو گی بوکوشم بوکوشم! آدم کی اتو شر نیبه!؟
خاشه مرداکه دانه گه:
- که خودا تو چی گی!؟ که بوکوشم! کوشتن چیسه!
که خودا گه:
- کوشتن هانه ده! کولاکت بیگفته شمره مانستن شوندری
خاشه مردای گه:
- جه اکه شوما کله خوکه طرفدار بوبوستیدی من نانستیم!
که خودایا خوشکا زنه رو کونه کبله حوسینو کله عباسو خانم ساداتا گه:
ها!؟

تومام

من باموم تی خانه ور می پایه بشکستا بیدین - گیل آوایی

2011-08-12T19:35:00.003+02:00

گیل آوایی
چهارشنبه 19مرداد1390
10آکوست 2011

من باموم تی خانه ور می پایه بشکستا بیدین
کوه دباخته جنگلم می داره بشکستا بیدین

تو پرا دای بال نزی تا کی بمانم تی کنار
ده جیوانی پر بزه، می خاشه بشکستا بیدین

من نانم دوره بیدی آدم کرا به گورشه کا!؟

پاک دمرده لوتکایم تختانه بشکستا بیدین

دیل دمرده روزگارم کی دباختم جا جیگا
پاک بمانسته جه هرجا پایه بشکستا بیدین

می وطن می لانه می دانه کرا می پئر می مار
جلده کوتر من باموم می شانه بشکستا بیدین

آی دیلی دیوانا بوسته کم اوخانا دن هاوار
تو غریبه هر دوجایی جامه بشکستا بیدین

ده دوارسته تی سر آبو بوبوی ویرانه خوس
واهیلی بی جاجیگا ویرانه بشکستا بیدین

گیل آوایی ناله وسته خون بدیله روزیگار
خاورانه خاوران دیلانه بشکستا بیدین

می دیل خایه کی فادم تاسیانه غوربته دس - گیل آوایی

2011-08-04T14:00:00.001+02:00

تاسیانی
گیل آوایی
13مرداد1390

می دیل خایه کی فادم تاسیانه غوربته دس
بشه ایجا کی نبه دس فارس بکشم نفس

دمردمه ده جه دوری واکفتمه آی داد
چی وا ببه آخه می کار خورم هاتو کس بکس

تو آی کی خاکه وطن فاندری دکف میدان
بدار امی وطنا ده نمانه ناکسه دس

هاچین تورا بو دارم عومر کرا بوشو با باد
جیوان تی وخته کی میدان بایی بوبو دسه به دس

می نسله قسمت اتو بو بیشیم همه سره دار
و یا آویری یو غوربت، جیوان امی داد برس

ده توره مه ده واوم دور جه خاکو جه یاران
فارَس فارَس دنه کف دوشمنانه خونین دس

دوارسه ده مرا تاسیانی پاک ده اودوشت
می اشکو ایا ببر خاکه ره بوبو همه کس

می دیل دکفه می ناف تا دینم بوشو مالم
می چوم برایه تویی تو می جانو پاک می نفس

گیل آوایی کرا واهیلا بوسته غوربته جا
مثاله جنگلی سرپور بیگیفته داره خو دس

بازخوانی شعر زیبای " پابرانده گیله مرد" اثر زنده یاد افراشته

2011-07-10T21:54:00.000+02:00

سه سرود گیلکی با هم - گیل آوایی

2011-07-05T12:20:00.002+02:00

سه تا گیلیکی سورود:1- رانای یا رعنای ،2 - ماسوله شورم بیگیفته = ماسوله را مه گرفته، 3 - شوشو =شب شب از م।راما

برای شنیدن و باز کردن فایل صوتی اینجا هم می توانید کلیک کنید

شعر گیلکی - فارسی رشت، گیل آوایی

2011-06-27T13:20:00.002+02:00

رشت
گیل آوایی
دیل بوبویه شهر رشتم شهر باران شهرِ رشت
جان ِجانان شهر مهرو شهر یاران شهر رشت

شهر پورداودو میرزا شهر حیشمت شهرِ داد
شهر جنگل شهر آزادی ِ ایران شهر رشت

شهر دانش شهر فرهنگ شهر انسان زندگی
شهر عشق و مهربانی شهر جانان شهر رشت

شهر سبزانه بهار و شهر ابر و شهر کار
شهر مردان و زنان مهربان شهر رشت

فاندری رشته جیوانانا هاچین بی قاقه قاق
وا مانی از انهمه سرو قدان شهر رشت

می گولازه می نفس می زندگی می عشقه یاد
دیل زنم با تاسیانی مردومان شهر رشت

دیل بوبو از فعل دیل بوستن (زبان گیلکی) = دل شده از فعل دلشدن(فارسی)

شهره عشقه دیل بوبوسته مهربانه پهلوی - گیل آوایی

2011-06-13T13:17:00.012+02:00

چاکون واکون بوبوسته اتویه:

شهره عشقه دیل بوبوسته مهربانه پاله وی
شهره کاره بندرو دریا دیلانه پاله وی

شهره مالا، شهره شورم، شهره دریا گیله وا
شهره موردابه کومه مورغابیانه پاله وی

شنبه بازارو اونه بازارمجانه مهره بان
شهره فرهنگه بولنده گیلکانه پاله وی

بیخود انگاره نیگیفتد مستی یو دریا شبان
تا خوروسخوان عاشقانه دیل بجانه پاله وی

وامرازه جهلو خورافه شهره علمو دانشه
مردومه هیممت بولندو سروقدانه انزلی

هر دمرده با آخوند وختی بامو دریاکنار
قاقا بو بسکی باموخت از مردومانه پاله وی

یاد آرم مورغانه پوردا چوم زنه پیلعلی باغ
آخ میانپوشته کولیور اوردکانه انزلی

طالب آبادو زیمین طیاره تا دریا کنار
دیل بره تا غازیان، با ملوانه پاله وی

گیل آوایی، های بوگوفته پاله وی جا با گولاز
یاده موسیو جان دکفت مستی شبانه پاله وی

بنا به درخواست علاقمندان، این غزل را شتابزده به فارسی برگردانده و در زیر می آورم.اگر چه ترجیح می دهم که دوستان تلاش کنند گیلکی اش را بخوانند تا چشم به خواندن متن گیلکی عادت کند. نیمه شب 21نوامبر2011

شهرِ عشق وُ شهر عاشق شده، مهربان است پهلوی
شهرِ کار وُ بندر وُ دریا دلهاست پهلوی

شهر ِ ماهیگیرِ دریا، شهر ِ مه، شهر ِ دریا، گیله وا ( گیله وا اسم یکی از بادهای دریای کاسپین است)
شهرِ مرداب است شهرِ آلاچیق های شکار(کومه) شهر مرغابی هاست پهلوی

شنبه بازار وُ دستفروشهای مهربانش
شهر فرهنگ بلندِ گیلکهاست پهلوی

بی دلیل نیست که مستی شبانه ی دریا را تدارک می بینند
تا خروسخوان بامداد، عاشقان دل به جان شده است پهلوی

با جهل و خرافه جور نمی آید، شهر علم و دانش است
همت مردم بلند است وُ شهر سرو قدهاست پهلوی

هر کس وقتی از آخوند خفه شده وُ به کنار دریا می آید
مات و مبهوت شده می آموزد از مردم پهلوی

یاد می آورم پلِ تخم مرغی(مورغانه پورد) چشمک می زند پیلعلی باغ( اسم یک محل در پهلوی)
آه میانپوشته، کولیوِر، اردکهای پهلوی

طالب آباد وُ زمین طیاره، تا کنار دریا
دل می برد تا غازیان همراه با ملوان پهلوی

گیل آوایی بس که گفت از پهلوی با افتخار
یاد موسیو جان افتاد، مستی ی شبهای پهلوی

بی چاکون واکون، اتویه:

شهره عشقه دیل بوبوسته مهربانه انزلی
شهر کاره بندرو دریا دیلانه انزلی
شهره مالا، شهره شورم، شهره دریا گیله وا
شهره موردابه کومه مورغابیانه انزلی
شنبه بازارو اونه بازارمجانه مهره بان
شهره فرهنگه بولنده گیلکانه انزلی
بیخود انگاره نیگیفتد مستی یو دریا شبان
تا خوروسخوان عاشقانه دیل بجانه انزلی
وامرازه جهلو خورافه شهره علمو دانشه
مردومه هیممت بولنده مهربانه انزلی
هر دمرده با آخوند وختی بامو دریاکنار
قاقا بو بسکی باموخت از مردومانه انزلی
یاد آرم مورغانه پوردا چوم زنه پیلعلی باغ
آخ میانپوشته کولیور جانه جانه انزلی
طالب آبادو زیمین طیاره تا دریا کنار
دیل بره تا غازیان بندر نشانه انزلی
گیل آوایی، های بوگوفته انزلی جا با گولاز
یاده موسیو باز دکفت مستی شبانه انزلی
04ماه مه 2011

کنسرتو تاسیانی - گیل آوایی

2011-06-12T09:38:00.006+02:00

توجه: در ستون سمت راست، نشانی ها برای ویدئو کلیپ یا فایل صدا داده شده است।

انهمه سال وطن کودن ایا بازام چارچرخ هوا، دیل کرا پر زنه می خاکه ره। نه کمترا به، نه جه ا آویرا بوستن آدم جیویزه. هاتو را برا سایه مانستن آدمه مرایه. هر جا بشی هرکی مرا کی بیبی بازام ایجور پروبال واکونه تومامه آدمه هوشو حواسا ایجور بره خیاله کی هاسایه جه تی آبو خاک دورا بو داری. وای کی آدم لاب تورابه وختی انهمه جانسختی یا خو جان دینه. مگه نیگیدی کی گدایام خو خانه مئن پادشایه!؟ چی توفیر کونه گی کویه به سی! تی خاکه مئن نه سابی، خودایام بیبی، هاچین ترا پرکانی!
پاک سوزن تاوه دابی جا نوبو هاتو رُو باورده کولوشکنه مانستن ایتا پیله سالونه می یان جیما بوسته گب زئن دیبید. کنسرت تومانا بوسته بو. هانس خو ماره مرا ایتا نقاشه فاندرستاندوبو. سونیا گیلاسه شراب بدس مرا ایجور ده فاندرستان دوبو خانه خراس ایجور فاندرستی کی خیاله سالاسال کنسرت نیده بو دارم. خو مرده مرا آرامه شلی بقمزه ولا کوده بامو می طرف. هاتو کی خو شرابا اودوشتان دوبو مرا خو مرداکا نشان بدا.
Kijk, Gil is hier!
کایک گیل ایز هیر اوک
بیدین گیل ایا ایسا

یوریان مچچا جیویز بدا بوگفت
Hoi Gil. Hoe is het? Was concert leuk?
هوی گیل! هو واز هت! واز کنسرت خود؟
سلام گیل، چوتو بو؟ کنسرت خوب بو؟

ایتا لبخند بزمو بوگفتم
Ja zeker! Ik hou van russische classic! Het is meer gevoelig voor mij!
یا زیکر ایک ها فان روسیشه کلاسیک! هت ایز میر خفولخ فور مه.
آها، پس چی! من عاشقه روسی کلاسیکم. امه ره ویشتر حس به

Wat bedoel je?
وات بدول یه
تی منظور چی یه؟

In sommige aspecten, russische classic heeft oosterse thema die is meer gevoelig voor mij als met iranse afkomst. Heb je iets van aminolla hossein gehoord?Of Amirof?Garagarief
این سومخه آسپکتن روسیشه کلاسیک هیفت اوسترسه ته ما دی ایز میر خفولخ فور مای. هب یای ایتز فان امین اله حسین خه هورد؟ اف امیروف؟گاراگاریف؟
جه بازی نیگایان روسی کلاسیک ایجور شرقی مایه داره کی امه ره کی جه ایران بامو داریمی ویشتر نزدیکه. تو امین اله حوسینه شهرزادا بیشتاوسته داری؟ امیروف؟ گاراگاریف؟

Ken je die alle maal?
کن یه دی آلمال
اشانا هاما شناسی؟

Niet alleen russische hor! In westse classic vind ik ook heel bijzonder zoals don jeowanie van Mutzar of…..
نه آلین روسیش!!! این وستش کلاسیک فیند ایک اوک هیل بیزوندر زو الس دون جیئوانی فان متزارت اوف ....
نه فقط روسی یا. غربی کلاسیکام مره قشنگه مثله دون جئو وانی موتزارت، یا....

سونیا کی هاچین قاقا بوسته بو خیاله کی شاخ بیرون باورده بی، بوگفته
اووووو
هانس خو ماره مرا بامو می ور بوگفته
Wij moeten gaan Gil
وای موتن خان گیل
گیل واستی بیشیم
OK
اوکی
Dag sunia
داخ سونیا
خودا نگهدار سونیا
Dag Gil
داخ گیل
راه دکفتیم. هاتو هانسه مرا هاچین کاله گب زئن دیبیم. پئن دقه پیاده ناموبیم کی هانس واورسه
Ken je Sunia?
کن یه سونیا
سونیایا شناسی؟

Klein beetje
کلاین بیچه
ایتا پیچه
هانسه مار ایچی بوگفته کی نفامستم اصلن چینی حرف بزه یا هولندی. مره ننام. تا پارکینگ دوتا خیابانا وا دوارسته بیم. می ماشین ایتا کوچه مئن ناهابو. مره هاتو هانسو اونه ماره مرا بوگو بیشتاوا دوبوم کی فاره سه ییم هانسه ماشینه دم. خوداحافظی بوگودیمو اوشون بوشوده منام را دکفتم تا ایتا کوچه بوجور تر بشم می ماشینا سوارا بم.
مره هاتو می خیالا وامختان دوبوم. همیشکام هاتو بو گایی هانسه مرا کی خیلی گب زنمه مره قاطی کونم هاتو هولندی گیلکی گب زنم بیچاره می دس ذلله بامو داره همیشکام گه ترا فامم!
منام تا هسا بمانسته دارم کی می گبا فامه یا می حالو هوایا. سراجیری باموم تا ایتا پیاده رو تونلا دوارمو بشم اونه اوطرف کوچه مئن کی می ماشین پارک بوبوسته بو. تونلا کی فاره سم هاچین لل پر نزه یی. هاتو همه جایا خیاله ذوغاله مرا نقاشی پقاشی بوکودیبید ایجور کی خیاله هرکی جه را بامو ایتا خط بکشه هر تایام اونه بکشه خط، اونه فیکرو خیالا نمایانه یی. مره هاتو شلشله که ایجور کی مره فاکش فاکش را شون دیبیم فاره سم تونله مئن. مره زمزمه کودان دوبوم ایجور می صدا دیپیچسته کی خوش بحالا بو بخواندم
دیلی ده وسته آویری بوشو تی خاکه می یان1
بنه بدیمه جوخوفتن اخاکه زاره می یان
خوشا ده تی گیله یاور بجو بیجارانا
تی خانه کوچانو پابرانده ویشتایانه می یان
دیلی ده گریه یو زاری آویرا بو ستونو داد
ده وسته غوربته زاریو ونگو ناکه می یان
بزن شلانقوزه داره تی بج بینی یاور
دو واره وخته جیوانی بامو دیهاته می یان
واکون دسانا بزن تو هارای گیله یارا
جیویز بوشو تی ریفقانو دس براره میان

ایدفایی مرا خوشکا زه. ایجور کی پاک بمانستم آ وخته شب سگ ایا چی کونه! ایا کی سگه وضع جه آدمان بختره! همه تان سرو سامان داریدی بازین آوخته شب، آ سگ آیا چی کودان دره.
ایجور می پا جیر خو دوتا دسا تکیه بده دوپا بینشته مرا قاقا بو فاندرستان دوبو کی پاک تومامه می حس و فکر و خیالا اینگار فامستی هاتو تا بایم ایچی بگم ایتا صدا جه دور بامو
تایخر
تایخر

سگه صاب بو کی اونه دوخوادی. بیچاره سگا نانم چره دوخادی تایرخ یانی ببر. پخ بوکودیبی دوبالا جستی بازین اونه ایسم بو تایخر. سگ خو دوما چندتا تکان بدایو خو سرو چومانا ایجور مره هاوار بوکوده کی پاک جه اونه کار می زبان دوسته بوبوسته. هیچی نتانستیم بگم.
سگ بودو وسته بوشو من مره خوشکا زه اونا فاندرستیم
فکرا شوبوم
تمام

1-
دیلی ده وسته آویری بوشو تی خاکه می یان
بنه بدیمه جوخوفتن اخاکه زاره می یان
خوشا ده تی گیله یاور بجو بیجارانا
تی خانه کوچانو پابرانده ویشتایانه می یان
دیلی ده گریه یو زاری آویرا بو ستونو داد
ده وسته غوربته زاریو ونگو ناکه می یان
بزن شلانقوزه داره تی بج بینی یاور
دو واره وخته جیوانی بامو دیهاته می یان
واکون دسانا بزن تو هارای گیله یارا
جیویز بوشو تی ریفقانو دس براره میان
هاچین تره بزه یی ور غریبه دورانا
سوارا بوسته گمج تی وطن ایرانه می یان
تو کی آویرا بویی های کودان دری فریاد
دمخته بختا بچرخان بوشو گیلانه می یان
گیلک خو خاکه می یان روستمانه دستانه
ناویره گورشه آویره آ روزیگاره می یان
وطن تو هرچی بیبی ماندگاره دورانی
می سربولندی جه تو روزیگاره هاره می یان
گیل آوایی فوسوجان واج باور تی پایانا
بودو بوشو تی وطن تی بیجارمیجاره می یان
گیل آوایی

برای دیدن ویدئو و شنیدن صدا به نشانی های زیر مرجعه نمایید:

ویدئو:

http://www.youtube.com/profile?user=GilAvaei#p/a/u/1/_x4PFy4kWoU
و برای صدا:http://www.onmvoice.com/play.php?a=56646

گیله مرده بوگو بیشتاو اونه داره مرا - گیل آوایی

2011-06-08T15:14:00.003+02:00

گیله مرده بوگو بیشتاو اونه داره مرا
گیل آوایی

کوله دارای
هاچینه گردمه باغو بیجارای
کوله دارای
نامو وارش کرا خوشکه بیجارای
کوله دارای
ترا موران بزا ما توم بیجارای
کوله دارای
آگه وارش نایه دیل بئ قرارای
کوله دارای
هاتو خوردان درم غورصه بیجارای
کوله دارای

بوگو خورشیدا وسته ده نتابان
می بیجاره گیلا آنقد نترکان
بوگو دیل آتشا خونه جه ابران
بوگو ابرانا تو واراش به واران
کرا سوختان دره می توم بیجاران
هاچینه آتشه می دیلو می جان
چوتو وا من فادم می قولو قرضا
نیهینه هیشکی ده می خاشه ورزا
چی بگم گوشنه یه می مورغو کیشکا
بمردم تا بیدم می زاکه اشکا
ده هاچین آتشم آخ کوله دارای
ترا موران بزه ما توم بیجارای
کوله دارای
کوله دارای
کوله دارای

دس فارس نا رهایی – گیل آوایی

2011-06-08T13:20:00.006+02:00

نیدین می خندیانا گریه دارم گریه دارم
جه دسته آ زمانه گریه دارم گریه دارم
می دیلئ واهیله رایی ندارم گریه دارم
سیا ابرانه دس وا خون به وارم گریه دارم...گریه دارم...گریه دارم

چره تو تنها، من مره تنهایم یارای
بئ یه مئ امرا تو، تئ مرا آیم یارای
اگه تنها بیبیم
همه تان زارا بیم
شب سیا
گاب سیا
هرتا سگ هارا به
زندگی زارا به
گیله مرد
گیله زن
غورصه خوردن نیبه
اشکو ماتم نیبه
همه تانی واسی یارا بیم
ایدیلو ایصدا را دیبیم
دس فارس نا رهایی ویریز
تو می امرا نیبی
من تی امرا نبم
ایشکفیم
واشکفیم
خارا بیم(خوار)
را دکف
جنگلان سرپنایه
آمی جا جیگایه
نشا غورصه خوردن دمردن
نشا دوشمنه دس جوخوفتن
ویری
دس فارس نا رهایی
بنه دیمه رسمه جودایی
چقد گورشا بیم!؟
چقد فورشا بیم!؟
چقد سرفوکویانا خوردن!؟
نوخور لوفته ناکسانا
ده وسته دمردن
ده وسته گولی پوستا گیفتن جوخوفتن
ده وسته
ده وسته
ده وسته ویری
رهایی آمی دس ناها تو چی گی!؟

گیلیکی سورود گیله لوی

2011-06-07T09:49:00.003+02:00

شعر و آهنگ: زنده‌یاد ولی‌اله مظفری‌سیاهکلی

کیشه‌جارونه سامون به‌گودن، گیله‌لوی
جودارونه صندل چاکودن، گیله‌لوی
تی‌وه مره دامون دگودن گیله‌لوی
مره تا بزن، مره تا بزن، گیله‌لوی
تی خواب‌رگه د داس بزنای، د داس بزن، گیله‌لوی

دامونه گوده مره تنگ بومای، گیله‌لوی
دارونه خاله ‌جی مره سنگ بومای، گیله‌لوی
می‌چیلیف‌مار می جنگ بومای، گیله‌لوی
مره تا بزن، مره تا بزن، گیله‌لوی
تی خواب‌رگا د داس بزنای، د داس بزن، گیله‌لوی

نه تنها می چوشم وارون به‌وارست، گیله‌لوی
مرغ وماهی مره زار به‌نالست، گیله‌لوی
دارونه خاله‌جی خون به‌کالست، گیله‌لوی
مره تا بزن، مره تا بزن، گیله‌لوی
تی خواب‌رگا د داس بزنای، د داز بزن، گیله‌لوی

تره خواس‌مو خوشبخت چاکونم، گیله‌لوی
تی‌جونه تازه رخت دوکونم، گیله‌لوی
تی فاکونکه سر چاکونم، گیله‌لوی
مره تا بزن، مره تا بزن، گیله‌لوی
تی خواب‌رگا د داس بزنای، د داز بزن، گیله‌لوی

می‌آلاله گول گله بوناشون، گیله‌لوی
یه‌ته دونه بون صد دونه بون، گیله‌لوی
سبزابون یه روز همه جا فووون، گیله‌لوی
مره تا بزن، مره تا بزن، گیله‌لوی
تی خواب‌رگا د داس بزنای، د داس بزن، گیله‌لوی

گیلیکی سورود: ماسوله شورم بیگیفته - گیل آوایی

2011-06-06T12:02:00.010+02:00

ماسوله شورم بیگیفته
غم بیگیفته
ماکلوانه سورخه گول بامو در
شور شوره وارشه کویانه سر
وای شور شوره وارشه کویانه سر
او گرما گرمه بهار بو
فصل کار بو
سورخی جی سه تا زاکا بیگیفته
پئره ماره دیلا غم بیگیفته
وای پئره ماره دیلا غم بیگیفته
انقده وا کار بوکونیم
بار بوکونیم
صدتا درده امی جان بداریم
هرچی کی دو ویم درمان نداریم
وای هرچی کی دو ویم درمان
او گرما گرمه بهار بو
فصله کار بو
سورخه جی سه تا زاکا بیگفته
پئره ماره دیلا غم بیگیفته
وای پئره ماره دیلا غم بیگیفته

مردومه دیلام پورا بو
غم جیما بو
مردومه غما وا ول بیگیره
مرمر کاخانا آتش بیگیره

بدار تی قدرا گیلامارد آ روزیگار دواره - گیل آوایی

2011-05-27T15:06:00.008+02:00

27 مه 2011
بدار تی قدرا گیلامارد آ روزیگار دواره
آ شومه دوره کلاچانه قاره قار دواره
بدار تی باغو بیجارو تی جنگلو تی روخان
فتاش تی واشو گومارا آ شونده زار دواره
نیدین یالانچی ببوسته هاچینه میدان دار
بی پهلوانی یه میدان سی یا باهار دواره
اونی کی گاب اونه ور بو ایتا پیله اوستا
اسا هاچین زنه ور گرده آبه کار دواره
بیجاره دابه برنجانه مئن سوروف خوره آب
تی خالی سوفره تی آ روزیگاره زار دواره
واگردانه سره هرتا اولاغه میداندار
آخالی میدانو بی آبرونه کار دواره
آخاکه مئن باموده پور جه دس اسین خوران
بوشود هامه نمانه هاله نوره هار دواره
بازام مانی تو یو تی کولوشکنو کیشکا
بدار تی قدرا آخوندانه هاره هار دواره
نیدین تی جنگلا پاکچینا بوبوسته هیزار
قلا روخان تی گوایه شومانه بار دواره
گیل آوایی کی بخون ایجگره بوکوده هاوار
گیلانه یاری مرا ایرانه هوزار دواره

تا یادا نوشو بگم کی اغزلا هاتو چاکون واکون نوکوده بخاندمو ویدئو چاکودم بازین ایتا پیچه دس ببردم اونه مئن। بازام توماما نوبوسته داره। اگه دینیدی که فرق داره با اونی کی بخانده بوبوسته داره، هانه واستی یه

[1] هار منظور بیماری هار است [2] هارهار منظور قهقه خنده و شادی است

هاتو کی ول گیرمه دیل میشین شواله کشه - گیل آوایی

2011-05-08T15:03:00.001+02:00

هاتو کی ول گیرمه دیل میشین شواله کشه
می چومه ارسو کرا خطه می خیاله کشه

خیاله لاتا دینم بال واکوده به ایتا زای
می کوچیکی مرا نقاشی، های زباله[1] کشه

نانم چره همیشک زلزله[2] به دارانه سر
هاتو خانه خانه تا می دیله به ناله کشه

فاکش فاکش کرا های می خیاله بالا بیگیفت
تومان پیرانا بکنده می دیله خاله[3] کشه

هارای زنم می خیالا کی ده نبه پیله لات
ولی جه غوربته و دوری مره پیاله کشه

یانی کی مستی واسی پا بده نبم مره قاق
هاتو دپرک وانه پرک می نگاره خاله[4] کشه

گیل آوایی آویرا بوسته ده ایسه بوشو مال
بیدین خیاله کی قورصه دمختا ماله کشه

زیرنویس:
[1] زَباله در زبان گیلکی به نیم روز داغ تابستان می گویند( با زُباله ی فارسی اشتباه گرفته نشود)
[2] زلزله نام یک حشره است که تابستان یکی از مراحل دگردیسی را سر کند و در گرمای تابستان آوازش گرمای تابستان را همداستان است، اسم فارسی این حشره را نمی دانم) آفراشته در منظومه معروف گیله مرد می گوید: قلب اسد زباله مئن، زلزله خاندن نتانه، تو ایتا کشه حاصیل چینی.................)
[3] دیله خاله = دل ِ تکه شده، تکه ای از دل
[4] خال همان معنی فارسی منظور است، خال ِ مه رویان!

دیلی ده وسته آویری بوشو تی خاکه می یان- گیل آوایی

2011-04-27T17:31:00.013+02:00

دیلی ده وسته آویری بوشو تی خاکه می یان
بنه بدیمه جوخوفتن اخاکه زاره می یان

خوشا ده تی گیله یاور بجو بیجارانا
تی خانه کوچانو پابرانده ویشتایانه می یان

دیلی ده گریه یو زاری آویرا بو ستونو داد
ده وسته غوربته زاریو ونگو ناکه می یان

بزن شلانقوزه داره تی بج بینی یاور
دو واره وخته جیوانی بامو دیهاته می یان

واکون دسانا بزن تو هارای گیله یارا
جیویز بوشو تی ریفقانو دس براره میان

هاچین تره بزه یی ور غریبه دورانا
سوارا بوسته گمج تی وطن ایرانه می یان

تو کی آویرا بویی های کودان دری فریاد
دمخته بختا واچرخان بوشو گیلانه می یان

گیلک خو خاکه می یان روستمانه دستانه
ناویره گورشه آویره آ روزیگاره می یان

وطن تو هرچی بیبی ماندگاره دورانی
می سربولندی جه تو روزیگاره هاره می یان

گیل آوایی فوسوجان واج باور تی پایانا
بودو بوشو تی وطن تی بیجارمیجاره می یان

زالاش باورده کرا دیل زنم می گیلانا - گیل آوایی

2011-04-26T14:47:00.004+02:00

می خاکه جا تو باور قورانی صدایا ناور
آخونده جاکشه ریشو عبا قبایا یا ناور

تو هرچی گی بوگو اما آخوندی گب نوا زئن
فیشان ایشالله گویه رسمه بی حایا ناور

بوبو تو هرچی، نوبو خر جه پورد بوگذشته
هاچین نوا خرا بون موللایی بلایا ناور

آخوند جاکشه امرا نوا تو بوستن گاب
تره میرم آوری هرچی نخ نمایا ناور

هاچین مراقا گیره تا کی قولهو والله گی
دپرک جیوانی بوکون کوسخولی نیگایا ناور

بیدین جه خونه جیوانان سیفیدرو خونآبه
ده وسته دینه گوزه گب قوران صدایا ناور

فیشان تو دینو آخوندو عبا یو عمامه
ناور مره جه اشان گوزبجیب خودایا ناور

هاتو بیگیرو ویریز پاک بوبوستی تو خالی آب
آسا می ویرجا آیی شومه رسمه رایا ناور

زالاش باورده کرا دیل زنم می گیلانا
وفایو صافی گیلان بیجار صفایا باور

اونی کی مردنا داشتی چره بهارا نیده – گیل آوایی

2011-04-19T12:13:00.003+02:00

اونی کی مردنا داشتی چره بهارا نیده
چره می باغو روخانو بجو بیجارا نیده

چره خو امرا همش لابه یو عزا بوارست
خو چوما وانکوده می بشکنو هاوارا نیده

اونی که ناله مرا نان بوخوردو صدقه فاگیفت
چره می جشنو می شادی روخانکنارا نیده

چره می خاکا همش قبرو موردنه خواستی
چره می تاجه سرو دارو تی تی زارا نیده

چره بوخورده نمک بشکنه نمکدانا
چره فوقوفته هاما درسه روزیگارا نیده

چره همیشه اونه مورغه همساده غازه
چره می سفره تکانو هیزار هیزارا نیده

چره می شادی می یان آیو ناله یانا واکاشت
چره می سازو نوایو می رقصو یارا نیده

چره آلوغ بوبو دایم فوتورکه کیشکانا
پیسه کلاچ بوبویو بولبوله هوزارا نیده

اسا کی دونیا واگردست بوبوسته رهبره گاب
چره فوگوردسه دیکتاتوره نه زارا نیده

گیل آوایی چره آنقد داره بوگو بیشتاور
کوره پیچا هاتو بو تی قشنگه کارا نیده

گیلیکی چاردانه - گیل آوایی

2011-04-11T10:23:00.003+02:00

جه دریا دیل به دریا زئن بمانست
آمی ره کی اسا دونیا بکالست
هاتو بشکسه بال پروازه ره باز زنیم بال
اگرچی چوم هاچین ارسو بوارست
....
برگردان فارسی
از دریا، دل به دریا زدن مانده است
برای ما که حالا دنیا فروریخته است
همینطور با بال بشکسته برای پرواز
پر می زنیم گرچه چشم اشک باریده است
.....
بوگو دریایا دریا دیل اماییم
اگرچی سر بدار پا در هواییم
بزه ییم سر بدارانه هاتو بال
ایدونیا خنده داره سر نماییم

خوروسخوان - گیل آوایی

2011-04-08T00:20:00.007+02:00

خوروسخوان

گیل آوایی

خالی صدا

خوروسخوان

هاچین مرا شه بزه بو। چفه عرق آسمانا چوم بودوخته مره بوسوج واسوجا دوبوم.

ناظمه چوما دور بیده جه مدرسه جیویز بزه بوشوم می کوره که مدرسه ور،جه دیفارکنار ایتا گیل گوده بزم پنجره شیشا ایجور کی تومامه دختران جه پنجره بیرونا فاندرستید. بازین مرا دیفاره کش قایما کودم کی نیدینید من گیل گوده بزم مدرسه پنجرا. می کوره جه من لات تر، جه مدرسه بوگروخته، دو تایی راه دکفتیم.

خیاله کی انهمه سالان دنوارسته بو، سیا بلا امه را فونترکسه بو। هامه چی هوتو هو سالانا مانستی.

خیاله کی هاسایه। نانم روخانه هیسته واشانه سر شون دوبیم یا اینکی بیجارمرزانا یا دریاکنار شله فورشانه سر. هاتو مره خوشخوشانی می یارکه مرا بال به بال شانه به شانه کیتبانا امی بغله جیر بزه یو دونیایا پاک بیگیفتی بیم. باد نازه مرا واشانا رقصانه یی. چیچینی ولوله زاکانه مانستن کوروپی پرا گیفتیدی بازین ایتا جا فوروز آمویید. هاچین خیاله کی سنفویه باغو بیجار و باهارا هارای کودان دیبید.

دونیا امی شین بو. هیکسو هیچی یا نیده ییم. می کوره نازه مرا پابپا می مرا اموییو مویانا فادابو باده دس، دیلبری کودان بو. یارا کش بزه یو اونه افشان بوبو مویانه مئن آویرابو خاندان دوبوم:

خروسخوان[1]

بو من و اون مست و مستانه

دور از چومان یگانه و بیگانه

تا کوه دامن بوشوییم شانه به شانه

زیر داران سبزانه سر چشمه یه لب

خوش بینیشتیم رو به خاور

دیم بر دیم بیم بیده ییم آسمانا سورخا بوسته ول بیگیفته یار بزه داد آتش آتش

مه داره با ول کشاش کش

آسمان آتش بجانه

اون مگه از عاشقانه

نازنینا بوگوفتم اون می اومیده سویه

آینه داره تی رویه

آفتاب خیزانه آفتاب خیزانه

بیجارانه برنج قد بکشه پاک ایتا دریا خلسه بوشو آرامه موج زه ییدی. برنجه عطر تومامه جایا دوارسته بو. کلاچان خیاله بوگروختی بید میدان فادابید چیچینه نا. برنجانه وسط ایتا مترس چیچینه نه دیلا ترکانن دوبو. ایتا واچرده کولا اونه سر، موشته کولوش جه اونه دورسفته آسین بیرون بامو، پیرانه پولوکانام گاگلف بکفته اونه پیرانه پره هاتو ایتا ور بوجور ایتا ور بیجیر جلاسته بو. پاک ماسکا مانستن برنجانه وسط یلانچی پالوانی کودان دوبو. می کوره کام اونه بیده پسی ایجور خنده بوکوده کی خیاله تومامه برنجان جه رقص دس بکشه قاقابوسته اونا فاندرستان دیبید. منام کرا کرچ کرچ تومامه برنجانا سوسو دان دوبوم کی می قشنگه جانه یارا مرا شوندرمو اتو کی قاقابوسته داریدی، می یاره می جانه می عشقه. هاتو گولازه مرا دس بنا می یارکه شانه سر ایجور کی اونا دیل بزه بیم، شون دیبیم. جه می پاجیر ایتا گوسکا جستن کونان شیرجه بوشو روخانه توله آبه مئن. بیجارا دوارسته، پرچینه پوشت مانده صدا هاچین عالمه گوشا کرا کودان دوبو. هاتو مره بوشوبوم او سالان کی زمینه سر گولازه مرا پا ناییم، ایدفایی شهرداری آشغالی ماشین ایجور سر و صدا بوکوده کی دو بالا بجستم. مرا هاچین شه بزه بو. چفه عرق آسمانا چوم بودوخته مره بوسوج واسوجا دوبوم. می خانه دم داره سر کشکرته لانا فاندرستم. درختان تی تی بزه بید. آسمان هاچین ابریشما مانستی. شهرداری آدمانه سر و صدا کی هولندی بوگو بیشتاوا دیبید مرا جه انهمه خیال دپرکانه ده. شه بزه مره ایتا دنیا ناجا آه بکشم. وای من کویه ایسام! کویه آویرا بو دارم!؟

تمام

[1] خوروسخوان دو زبانی بخوانده بوبوسته داره کی جه آمی همیشه زنده یاد عاشورپوره. اترانا زنده یاد جهانگیرسرتیپ پورگیلیکی بوگفته داره یو بازین اونه فارسی یا عاشورپور بوگوفته.

بهاری چاردانه یان - گیل آوایی

2011-03-27T12:19:00.002+02:00

هرکی جه آما ایجور بهارا خوشا دیم

الله تی تی یو دارانه خالا خوشا دیم

باغانو بیجارو جنگله سبزه بهار

یاور وا بدیم بکفته یارا خوشا دیم

....

بیخود نوا زئن لوچان تی یارا خوشا دن

دونیا نمانه اتو بهارا خوشا دن

اخمانا واکون نوبو هاچینه خالی آب

سبزا بو بهارا بو بهارا خوشا دن

.....

دستانا واکون سبزه بهارا کشا دن

تی کش همه سبزه روزیگارا کشا دن

هرجور بیگیری هوتو تره رقصه بهار

سبزا بو گولو بنفشه زارا کشا دن

.....

می کش تو بایی بهارانا سوسو دمه

تی کش همه بی قرارانا سوسو دمه

تی کش کشا شون برم برانه جانه یار

می کش بی یه سبزه دارانا سوسو دمه

....

هانده تویی می بهاره سبزی می گولاز

می جانو جهانی بوستنه ره گوله ناز

فاندر کی بهاره چوم تی چومه داره راز

می جانا تو واج آری تره خوانمه باز

ماسوله شورم بیگیفته - گیل آوایی

2011-03-23T16:18:00.005+01:00

صدا بدون تصویر

عکسانا هاتو ایتا ایتا فاندرستان دوبوم। مره قاقا بو هرتا عکسه مرا ایجور مره ول گیفتیم. ول گیفتنی کی مرا بردی سالانه هیزارتا یادو خاطره یو آتشه مئن راه یافتنو جه آتش دوارستن کی ایساییم هالا. یاده مرا تومامه روزا سگه جان کندان دیبیم. مگه ایتا دوتا بلا امی سر فوتورکسه بو! هرتا ایتا گورخانه مانه سن تومامه امی جانا دوارسته بو. محله زاکانا بوگفتیم کی جوما صوب نوبوسته شیمی کو. امی کار بوبوسته بو کی زاکانا ایجور امی دور جیما کونیم. هرتا یام ایتا دونیا صافو سادگی داشتیدی مثل ایتا الماس که واستی تراش بخورده بید.
محله کومیته جه امی دس ذلله باموبید اخرام نفامسته بید کی چی به چی ایسه. اطرف دیفارانا پاکا کودیدی اوطرف دو واره جه اشانه ایمام بیگیر تا کوشتو کوشتارا هاوار کودن پورا بوستی. کومیتی چی یان گفتیدی کی آخه ا محله زاکان همه تان سوسولیدی ا شوعارانا کی نیویسه!؟
خاشه کا تازه ترمیناله مئن تحویل بیگیفتمو باوردمه بخانه. خانه یام کی چی بگم هاچین ایتا دورسفته خانه کی کیربیت قوطی مانستن تته رج دیچه بید. شاهینو اردشیر و جهانگیرا م باموبید تا آفتاب نتابسته بیشیم کوه.
صوب هالا هفتا پادشایا خواب دئن دیبیم کی ایبراهیم کوله پوشتی بنا خو دوش پیله کانانا بامو بوجور و داد و فریاده مرا همه تانا جه خوابه ناز دپرکانه.
خوابه جا ویریشتیم. هر کی تونداکیتی خو سرو صورتا بوشوسته یو لیباس دوکوده راه دکفتیم. میدانی یا دوراسته اوتوبوسه رافا خیابانه کنار پا به ساییم هالا امی لبله بیجیر ناموبو که اوتوبوس فارسه یو همه تانی سوارا بوستیم. جهانگیر هرچی بیلیط داشتی فادا راننده یا بوشوییم اوتوبوسه آخر بینیشیتم. اوتوبوس هاتو ناله کونان و اهم اهم کونان سربالایی یا واچکستی یو شویی بوجور تا اینکی فاره سه ییم سه رایی اوین. پیادا بوستیم.
درکه کم کم شولوغا بوستان دو بو. دسته دسته آدمان آمون دیبید. اردشیر بوگفته:
- اشانا کی دینی هاچین خوشانا پرکانیدی. هاتو دو قدم نامو ایسه ده ایتا پیچه لات بازی بیرون آورده بازین موشته خاکه مانستن که باده دس دکفه، همه تان آویرا بده. هاچین گرده خاک کونه ده! هان!
هالا خیلی بمانسته بو کی فارسیم پلنگچال. هاتو پوتاره مانستن کویا وچکسته شون دیبیم بوجور. مره خواندان دوبوم:

ماسوله شورم بیگیفته
غم بیگیفته
ماکلوانه سورخه گول بامو در
شور شوره وارشه کویانه سر
وای شور شوره وارشه کویانه سر

می پا ایتا سنگا بیگفته کم نهابو کی دگرا بوخورم بکفم دراز دراز سنگانه سر کی مسعود می بالا بیگیفته بوگفته:
- شون دیبی یا!!!

ایتا لبخند بزمو می رایا بیگیفتم. جهانگیر ده هاچین سگه حاجی فرجه مانستن خاستی همه تانا واکفه ایدفایی جهانگیره صدا بیرون بامو کی :
- ده نخواییم ایتا پیچه به سیم امی نفس بوجور بایه!؟ من ده هاچین واکفته دارم. مسعود خو کوله پوشتی یا ایتا پیچه جابجا بوکوده یو بوگفته خاب بیشیم بیجیر آبه کنار بینیشینیم.

واگردستم می پوشته سرا فاندرستم. درکه جه خاب دپرکستان دوبو. چراغان ایتا ایتا خاموشا بوستان دیبید. آفتاب گاگلف جه داره شاخو ولگ سوسو زه یی خیاله کی رقصا دوبو. همه تان ایجور کی زالاش باورده بید مسعوده لبلا بیگیفتده کی بیشیم بیجیر آبه کنار بینیشینیم.
ایبراهیم کی همیشک دیمیشتنه ره یام دنگو فنگ داشتی بوگفته ایتا پیچه ده بشیم بوجورتر ایتا قار ناها کی تانیم اویا ایتا آتش چاکونیم چایی بنیم صوبانه بوخوریم.
همه تان خیاله کی هاچین ده امی نفس به شوماره دکفتان دیبی، فاکش فاکش بوشوییم کویا بوجورتر. ایدفایی بیده ییم ایبراهیم خو رایا کجا کوده شون دره بیجیر.
مره می خیالا وامختان دوبومو هرتا مرا ایجور پرا گیفتیم. همه جا ایسابوم هی جایام نه سابوم. مره مره هاتو زمزمه کودان دوبوم:

او گرما گرمه بهار بو
فصل کار بو
سورخی جی سه تا زاکا بیگیفته
پئره ماره دیلا غم بیگیفته
وای پئره ماره دیلا غم بیگیفته

مسود واورسه
- انا تا هاسا نیشتاوستم. کی بخانده داره
- نانم
- جه کی یاد بیگیفتی
- زاکان زندانه مئن خاندیدی بازینام ده هاتو جیما بوستنه وخت بخاندیدی هیشکی یام نوگفته جه کی یا کویه ایسه
- تا اخر دانی؟
- اصلن نانم اولو آخر کویا ایسه هاتو می یاد بمانسته داره منام گاگلف مره خانمه
- دو واره از اول بخان
تا بایم بخانم بیدم ایبراهیم پاک آهو مانستن سراجیری یا بوشو بیجیر، روخانا دوارسته اونه اویتا کوله سر خو کوله پوشتی یا بنا بیجیر همه تانا ایشاره بزه بایید
ایجور کی خیاله تازه نفس بیگیفتی بیم، هامه تانی وازو ولنگه مرا دو شوماره بوشوییم روخانه اوطرف. ایتا کوچی قار ناهابو کی اونه بیجر، روخانه بوجورتر ایتا کوچی آبشار خو مویانا پریشانا کوده غمزه فوروختی.
ایبراهیم تا بخایه سنگانه مرا ایتا کله چاکونه مسود رویی قابدانا جه خو کوله بیرون باورده بوشو آب دوکوده. جهانگیر هرچی خوشکه چوب بو جیما کوده. هاتو ایدفا بخودمان باموییم کی گول گوله آتش جه کله بیرون بامو نانو و پنیر و خورمایو هرچی خوردنی بو دیچه بوسته واشاده آبچینه سر اونه دورام زالاش باوردانه مانستن بینیشتیم ده بوخور
شکم کی سیرا بوسته یو ویشتایی خو دوما جیگیفته بوشو کی تا پلنگچال دو واره بایه. منام مره قاقا بوسته جنگل دباخته کویا فاندرستان دوبومو مره مره خاندان دوبوم:

انقده وا کار بوکونیم
بار بوکونیم
صدتا درده امی جان بداریم
هرچی کی دو ویم درمان نداریم
وای هرچی کی دو ویم درمان

، هرکی ایجور شیب زه دوبو یو یا ایچی گفتی و خنده کودیدی ایدفایی همه تانی تام بزه می دور جیما بوستید. سیکار کونا هاتو می انگوشتانه مئن داشتیمو خاندیم:

او گرما گرمه بهار بو
فصله کار بو
سورخه جی سه تا زاکا بیگفته
پئره ماره دیلا غم بیگیفته
وای پئره ماره دیلا غم بیگیفته
مردومه دیلام پورا بو
غم جیما بو
مردومه غما وا ول بیگیره
مرمر کاخانا آتش بیگیره
وای مرمر کاخانا آتش بیگیره

ایدفایی خیاله کی می انگوشتان ول بیگیفتیبید. سیگار کونا داده مرا کی
- اوخ بوسوختم
تاودام سنگانه مئن کی هامه تان هار هار خنده بوکودید مره یو بوگفتید
- خیال بوکودیم چی ترا فوتورکسته!!! خوب بوبو! تا تو بیبی سیگار نکشی اخه کو امونو سیکار کشئن!؟ هرچی کوه نورده آبرو ببردی تو

منصور ویریشته اردشیره مرا می دسو بالا بیگیفتد تا بوجونبوم همه تانی بکفتد می سر مرا جه قاره مئن ببردد بیجیر یک دو سه تاوه داده آبه مئن. هاچین بوبو بوم هیستو چوره. هامه تان خاندان دیبید
مرمر کاخانا آتش بیگیره
مرمر کاخانا آتش بیگیره

همه تان پاک فورشه مانستن باده دس اسیر هرکی ایجور پر بکشه بید. هرکی یا ایتا بلا فوتورکسته بو.
مسودا فاندرستم، دار بزه بید
منصور تیرباران
هادی اعدام
اردشیر آویرا بو
جهانگیر جیویشته
ایبراهیم خاوران
عکسانه فاندرستیم عکسانه مرا بوشوبوم. جه کارخانه یان تا کویان جه قرار تا گوورختن. جه نیویشتن تا جیویشتن
سالانی بو
سالانی بو
نایه ده امی خاکه سر

تمام

بهار بهاره بوگو یارا بی قراره بی یا – گیل آوایی

2011-03-18T14:10:00.002+01:00

بهار بهاره بوگو یارا بی قراره بی یا
بنه بدیمه ایفادا نوکوش تی یاره بی یا

بهار آیه شه آ دوران نمانه تی رافا
هاچین نوگو چره، شاید، بیدین بهاره بیا

به آهی بندیمی بیخود چی پهلوان پنبه
نفس نفس آیه شه واشه سبزه زاره بی یا

اسا کی تازا گوده جنگلانه داره ولگ
فارس تی یارا بهاره بهاربهاره بی یا

دوسته بالا واکون پر بزن بوکون پرواز
کی جنگلانه دوارسته یاره قاره بی یا

چوپور اگه نامو دس سرمایی زمستانا
اسا بهاره بیجارو روخان کناره بی یا

بیچین بنفشه بوکون دسته دیل بزن دریا
نیگیر بهانه هاچین دیل تی بی قراره بی یا

گیل آوایی کی همش چوم برایه یارانه
دپرکسه ده زمستان بوشو بهاره بی یا

کورده کولا نازا دئ، دوشاب پلا یاقا گیره! - گیل آوایی

2011-03-17T21:00:00.006+01:00

کورده کولا نازا دئ، دوشاب پلا یاقا گیره!

صدا بدون تصویر

وارش امان ندایئ. همه چئ بوبوسته بو هیسته چوره. بادام کئ زه یئ، وارشا اطرف اوطرف بردئ. پاک خیاله کئ رقصا دیبید. دوکانانه نودانه کام موران بزه، هاچین بوبوسته بو سوان پالان. نشاستئ ایتا جا بیافتئ بئ کئ جه ان همه وارش اونه جیر ایتا پیچه جیویشتئ بئ.

هاتو هیستا بو فاره سمه دوکانه ور. بیدم ایتا خلخالئ اویا بیساط بنا داره.

تا مرا بیده کئ دوکانا وازا گودان درم. دو بالا بجسته یو بوگفت:

- سلام حاج آقا

مرام کئ اینفر بوگفتئ بئ حاجئ، هاچین مرا مراقا گیفتئ. ایتا پیچه اونا زرخه زرخه نیگا بوگودم.

بوگفتم:

- سلام. حاجئ یام خودتئ!

هاتو کئ قولفا واگودان دوبوم، بوگفتم:

- تو آ وارشه من هیستا بئ، چره اروزا بیساط بنا دارئ؟

ایتا آه بکشه یو بوگفته:

- کار کئ ننا، چاره نارم. مئ زنه زاکه ره وا غذا ببرم. دسه خالئ یام کئ نشا شون خانه!

مئ دیل انه ره بوسوخته. بوگفتم:

- بدا انباره مئن بیدینم ایچئ دارم ترا فادم کئ اونه جیر تئ بیساطا بنئ!

شورو بوگود مرا دوعا گودن. درا وازا گودم. اول بوشوم انباره من. انبارام اینقد شولوغ بو کئ اسب بکفته بئ خو گازا ایشکنه یئ! نانم چن دقه انباره من بگردسم. سراخر ایتا پیله آبچینو ایتا چتر بیافتم. خنده مرا باموم خلخالئ ویرجا، بوگفتم:

- بیه آ آبچینا واشان تئ بیساطا بنه اونه رو. آ چترام بیگیر کئ ده وارش ترا هیستا نوکونه.

خلخلالئ یا هاچین خیاله کئ دونیایا فادا دارئ، بیچاره هاتو خو گازه خالا واگوده مرا دوعا گودئ کئ مرا خوشکا زه. مئ دیله من بوگفتم:

- آدم چقد وا بئ پناه ببه کئ ایتا آبچینه مرا اتو شادئ بوکونه.

خوب احساسئ داشتیم. ایمرو کئ کارا اتو شورو بوگودم، مئ جان راضئ بوم. شورو بوگودم باله کا ماله کا یو تاچه برنجانا ایپچه جابجا گودنو قاپانا میزان گودن.

قابدانا آب دوگودم کئ ایتا چایئ بنم. علادینا روشنا گودم. بیدم انه خوت کار نوکونه. ایتا پیچه اونا چپ بچرخانم راست بچرخانم تا راه تاوه دام.

کیربیتا بزم اونا روشنا گودم. هاتو مرا خوشکا گودان دوبوم کئ مئ چوم دکفته خلخالئ یا. بیدم مرا فاندره خنده کونه. ایجور کئ چتره جیر وارشه جان ده خبرئ نئ یه. یعنئ کیف گودان دره. منام اونا ایتا لبخند بزم.

آب جوش بامو. ایتا موشته چایئ دوگودم قابدانه من. دوتا لیوان اوسادم. آب بکشه پسئ بنام پیشخوانه رو. خلخالئ کئ هوتو مرا فاندرستئ ایشاره بزم کئ بایه بودورون ایتا چایئ بوخوره.

خلخلئ پاک خیاله کئ بال بیرون باوره، بامو دوکانه من. مئ رافا نه ساکئ بگم بینیشین. خوره ایتا چارپایه اوساده بینیشته.

دوتا چایئ دوگودم. ایتا بنام خلخلئ ره ایتایام مره. قندانه من چندتا نباتئ ناهابو کئ آب جکفته بو. خلخالئ تا بامو دس ببره قندانه من، بیده نباتئ هیستا بو داره.

واورسه:

- قند نارئ!؟ ا نباتئ مرا چایئ نشا خوردن کئ!

ایتا خنده بوگودمو بوشوم قند اوسادم فادام خلخالئ یا بوگفتم:

- آنام قند! ایشکنن تئ پا!

قندا فاگفیته، گازه مرا اونا بشکنه! چندتا تیکه بوگوده بنا قندانه من! خنده مرا بوگفتم:

- ده چره قندانه من بنایئ!؟ نانئ اونام هیستابه ده نشا خوردن! اونا ویگیر سیوا بنه بدا هیستا نبه!

چایئ خوردان دیبیم کئ اونه ره ایتا موشترئ بامو. خلخالئ بوشو موشترئ یا را تاوه دا بامو دو واره مئ ویرجا شورو بوگوده چایئ یا خوردن. هاتو ایتا قورت ندا دو واره موشترئ بامو یو بجسته بوشو موشترئ یا را تاوه دا.

بازین بامو خو چایئ یا اوساده با چارپایه بوشو اوشن تر ایجور دوکانه من بینیشته کئ خو بیساطا هم نزدیک ببه هم اینکئ اونا بیدینه.

نانم چقد بوگذشته کئ ایوار بیدم خلخالئ بوشو خوره قابدانا آب دوکوده بنا علا دینه سر. مرا فاندرسته ایتا لبخند بزه.

منام مئ سر شولوغ بو هیچئ نوگفتم. تا اینکئ چایئ بنا خوره چایئ دوگوده بازین مرا نیگا بوگود، بوگفت:

- چایئ دوکونم تره؟

مره قاقا بوسته اونا فاندرستم. بوگفتم :

- تئ قوربان. ایتایام مره دوکون!

مره یام چایئ دوگوده. هاتو کئ چایئ خوردئ خو موشتریانام راه تاوه دایئ. منام هوتو. ایتا دس ایستکانا داشتیم ایتا دیگه موشتریانا را تاوداییم و می سر موشتر مرا گرم بو.

تا اینکئ نهار بوبو. کم کم موشتریام گاگلف آمویئ. ایتا موشته آغوز اوسادم با ایتا کوچئ تیکه پنیر بیدم مئ پلا کمه. خلخالئ یام مرا چارچشمئ پایه. بیدم آتو کئ ایتا لقمه مئ گولئ یا بیجیر نیشه. واورسمه:

- غذا دارئ؟

مرا نیگا بوگود، خیاله کئ فکر گودان دوبو. تا بایم ایچئ بگم، بوگفته:

- نه! هاتو ایجور باهم کنار آییم ده!

دخله جان پول اوسادم، رو بوگودم خلخالئ یا بوگفتم:

- تانئ واز بوکونئ اوطرفه خیابان نان فاگیرئ؟

ایتا خنده مرا بوگفت:

- پس چئ کئ تانم!

بوشو نان فاگیفته. منام مره بفکرا شوم کئ نوکونه مره آتو شر ببه!؟ هاتو فکرا دوبوم کئ بیدم بامو ایتا پیره بو اونه دس.

چارپایا بناییم. نانو پلا یو پنیر و آغوز بوخوردیم. آمئ غذا تمانا بوستان دوبو کئ خلخالئ ره موشترئ بامو.

منام ویریشتم سفره پفره یا واچم. چایئ دوگودم. هم اونه ره. هم خودمه ره. خلخالئ بامو خو چایئ یا اوساده بوشو دوکانه دراسانه ویرجا بینیشته. ده مئ رافا نه سا کئ بگم: خورئ؟ نوخورئ؟ هاتو خوره گوتورمایئ چایه اوساده بوشو چارپایه سر بینیشته.

هاتو مئ سر گرم بو کئ ایوار بیدم خلخالئ ایتا ایتا خالئ جابانا اوساده دوکانه جولو دیچه، خو بیساطا بنا اوشانه سر.

کم کم هوا تاریکا بون دوبو. منام چورتیکایا اوساده بوم مئ حیساب کیتابا گودان دوبوم کئ خلخالئ بامو مئ ویرجا پا به سا، بیدم آپا اوپا کونه.

واورسمه چیسه!

بوگفته:

- خایم دوکانه من آ جولو مره ایتا کوچئ جا چاکونم کئ ده بیرون نه سم. تو تئ پیشخوانه پوشت بس. منام مره آ کنار درجه که ور مئ بساطه ور پا ایسم. آ چارپایه یام خوبه مره. تانم اونه سر گاگلف کئ خستا بم بینیشنم.

مره قاقا بوسته اونا فاندرستم. مره مره بفکرا شوم بیدم آتو نیبه! ان دو روز ده مرا جه مئ دوکان بیرونا کونه، اونا صابا به!

رو بوگودم خلخالئ یا بوگفتم:

- ترا یاده صوب چوتو وارشه من هیسته چوره پا ایسابئ!؟

بوگفته:

- آها! چئ وارشئ بو!؟

بوگفتم:

- هسا دانئ چوتویئ یو چئ گئ!؟

بیدم ایتا پیچه خو دوما جا بیدا یو واورسه:

- چوتو مگه!

بوگفتم:

- کورده کلائ نازا دئ! دوشاب پلا یاقا گیره!

بوشو ده آطرفان ترا نیدینم! ناویره مئ دوکانام مئ جان فاگیرئ! اگه شانس بارم ایچئ دیگرام مرا یاقا نیگیرئ!!!!!!!

تمام

ایتا ولی همه چی- بیاد مادر-گیل آوایی

2011-03-16T12:28:00.003+01:00

ایتا ولئ همه چئ.....

صدا بدون تصویر

دسمالا اوسانه سوتونه سر دوه ده. خو دیله من نئ یت کودان دره کئ وارش به سه! هاتو کئ دسمالا دوستان دره گه:

- بلا وارش بئ بئ! خیال کونئ آسمانا به زمین دوختان درید!

ایوانه سر بینیشته. خو مرداکه دورسفته پیرانا اوسانه تا پینیک بزنه. سوزنا نخ جوگودان دوبو، خوره خوره بوگفته:

- خودا نوکونه آسمان کون سولاخا به! هاتو شور شور وا به واره!

خو سرا راستا کونه. تبریزئ دارا فاندرستان دوبو کئ ایتا کشکرت ایه نیشینه اونه لچه سر. کشکرتا نازه مرا گه:

- خوش خبر بیبئ جانه کشکرت! خوش خبر بیبئ! بوگو چئ خبر دارئ مره!

چاچه دیمه گمج و تیانو کاسه ماسه نوشوسته سربسر نهابو. کئ کئ ناره کئ پیرانا پینیک بزنه، بشه کاسه بوشقابانا بوشوره. کولوشکن هیره جیر خاکا اورشین گودان دوبو. مرغو خوروس هاچین هیستو چوره، چاچه دم کاسه یو تیانا توک زندیبیدو پلا دانه اوچن دیبید.

کشکرت ایتا پیچه اشاخه اوشاخه سر نیشینه یو پرا گیره شه.

هاتو کئ خوره پیرانا پینیک زندوبو، ایچئ زمزمه گودان دوبو. ایجور کئ خیاله بازام خو زاکا خوسانن دره.

الله تی تی بی یا بیرون

بیا نوکون می دیلا خون

تو می لیلی مو تی مجنون

هوا ایمشو چی تاریکه

می دیل چون رشته باریکه

بوشو ای شو بوشو ای شو

تی جا ترسه نه می ریکه

وارش نودانه جا شور شور فو وستئ. وارشه صدا، ماره زمزمه ره ساز زن دوبو. مرغ و خروسام چاچه دم ا زمزمه یا آوجا دایید.

بازین پینیک بزه پسئ نخا گازه مرا ورسینه. خو سرا راستا کونه گه:

- آئ مارئ! چره ما بیچه بئ!

مرغانا صارا من ناز دیهه. کلاچا فورانه. کشکرتا کئ دور دوره شر خوره پر زن دوبو، فان دره. خوره خوره گه:

- مئ زاکه جان ایتا خبر خایه آمون. کشکرت هاچین ایا نایه نیشه!

ویریزه شه کاسه بوشقابانا بوشوره. هاتو کئ هیره جیرئ یا فان دره، گه:

- آخه شمه را گرمئ ناخوشئ بیگیره! چقد آ خاک پاکا اورشین کونیدئ! ایتا مورغانه خوایید بوکونید شیمئ نفس خوایه بشه! بازین هائ مره کار چاکونید!

کیشخالا اوسانه. هیره جیرئ آشغالانا اوچینه. خاکینداز اوسانه آشغالانه دوکونه اونه من بره خانه پوشت فوکونه.

خانا هرکئ فان درستئ بی حذ گودئ. پاک ایتا دسته گول. دیفاران همه گیله الابه بوبوسته. آهک بکشه، سیفید هاچین ورفا مانستئ. هیره سراسر گیله الابه بوبو. رفه سر همیشک گرک جلاسه بو ، اونه من کویئ، خربزه جلاسته ناهابو. رفه جور گمج تته رج دیچه بو. سوتونانام سیر و پیاز ویریسه مرا دسته دستا بو جلاسته ایتا دونیا نومود کودی. تلاره سر تازه حصیر تا بوبوسته، تره تمیز دیچه بو. تازه رختخوابام کئ همیشک مهمانانا شین بو. تا بوبوسته، تلاره کش دیچه ناها بو.

خانه جولویا باغ بیگیفته بو. جه سیر بیگیر تا کوار و توربو ککجو خالی واشو پامودورو خیار بکاشته بو. خانه پوشتام هالا تیلبمبار چانگوده خانه مار کویی و هیندوانه یو خربوزه کاشتی ولی همیشک تیلیمبارا ده یی خو سرا تکان دایی گفتی: حایف!

خانه دور تا دور جه خانه پوشت تا باغا دوارسته میوه دار جه هر رقم ناهابو. سه وخته انجیلو خوجو نارنج تا اغوز و گیلاس و خاشه به.

دیفارام پرچین بوبو، افتاب کئ بوستئ، اونه درزانه جا خورشید سوسو زه یئ. خیاله کئ رقصا دیبید.

وختئ چادورا دوستئ خو کمر، سوان پالانا اوسادئ، شویئ باغه من سبزئ بیچینه، خیال کونئ قشنگئ یو گولاز، اویا جیما بوسته داره تماشاره. باغو خانه یو اسمانو زمین ایطرف، مار او خانه مئن ایطرف! همه چی نمود، مار بو.

هاتو کئ ککجو سیرو کوار چه یئ، باغا ایجور ناز دایئ، اونه مرا حرف زه یئ کئ هرکس جه دور بیشتاوسته بئ خیال گودئ که ایتا ادمه مرا گب زن دره!

اونه داماد کئ تهرانه جان آمویئ، اونه ره چرچر بو! خانه خراس موفت خوردئ، جوفت تاودایئ! بازینام ایتا دس به سیا یو سیفید نزه یئ! تازه وختئ مایئ پلا خوردئ، اونا گفتئ کئ فشکله آبا مرا تئ دسا بوشور سیمساکه بو نده! ایجور فاندرتسی کئ خیال کونئ آسمان سولاخا بوسته، ها ایتا تحفه بکفته بیجیر!

مار ده هاتو همه کسا فارسه یئ یو همه تانه سنگه صبور بو، هرکئ ایتا شکم درد داشتئ، مارا شناختئ، هیزارجور محبت ده ییدئ، بازام اوشونه دوقورته نیمام باقئ بو!

مار ایتا بو ولئ همه چئ. مارزندگی بو. مار عشق بو.

مار پئره زن بو. زاکانه مار بو، کوچئ زاکانه پیله مار بو،زاکانه مریضئ وخت، اوشانه دوکتور بو، اوشونه دوا بو، مار، مار بو! مار خانه ایجور داشتئ یو ایجور چاگودئ که لاب خانه ایتا بهشت بو. مارام اونه نما.

مار خانه کار بوگوده، غذا چاگوده، سفره بنا، خو مرداکه رافا رایا فاندره. خوزاکانه تاسیانه داره.

مار ایتا یه

مارهمه چئ یه!

تمام

تاسیانی بهار - گیل آوایی

2011-03-15T18:09:00.002+01:00

نه ا بنفشه گولام او بنفشه یه نه بهار

نه آ هوا اوهوایه یه نه داره ولگ نه ا دار

نه ده نفس هو نونفس تا کی واج بایه امی جان

نه ساله نو نه ا شهرو دیاره مثله دیار

همش غریبه همه جا غریبه بادو هوا

همش ده چوم وا فوچن کی بهار نه ابهار

دیلی ده وسته غریبی نوا ده بوستن زار

زمانه پاک بی وفایه خرابه اروزیگار

تو کی می امرا همآوازه غربتی بیشتاو

هایام بنفشه ناره رنگه بو بهار بی بهار

دوسته بالو فوقوفته پرا دمه می خیال

مرا هارای زنه حق باتویه بهار او بهار

گیل آوایی کرا دوری بوسوج واسوج آیه داد

جه تاسیانی همش یاد آره دیاره بهار

گیل آوایی

15مارس 2011

آوای جنگل، یادمانی از آنان که سر به مهر میهن و ملت نهاده اند - گیل آوایی

2011-03-14T13:21:00.002+01:00

داستان کوتاه گیلکی نوروزانه، دریا توفان داره - گیل آوایی

2011-03-04T13:53:00.012+01:00

داستان کوتاه گیلکی نوروزانه، دریا توفان داره با طرحی از ترانه ی ماندگار زنده یاد عاشور پور نوشته شده است که به دوستداران ادبیات بومی ایران بویژه گیلکی پیشکش می کنم
با مهر
گیل آوایی
.
.
صدا بدون تصو:

کاس برار کولادوج رادیویا روشنا کوده। رادیو صدا دیپیچسته داره تا دو تا محله اوشن تر. دوکانه جولو آب پاشی بوبوسته. چارپایه داره جیری ناها. کاس برار اونه سر نیشته یو باده زنه مرا خورا باد زئن دره، هاتو رادوارانا فاندرستان دره. مشته حوسین پاک خیاله کی عاشور بوبوسته داره یو اونه جا خانداندره، خوره خوره زمزمه کونه:
دریا توفان داره
بادو بوران داره
گیله مردای خانه می نازنین یار لیلی

مشته حوسین ایستکانه چایه بنا اونه جولو ایتا پیچه اونا فاندرست بیده مردای پاک خیاله ا دونیا نه سا. ایتا آه بکشه یو اونه چومه دودوما بیگیفته بیدینه کویا اوتو قاقا بوسته داره. بیده خیابانه اوطرف، کاس آقا لیباس فروشه دوکانا چوم بودوخته داره.
هاتو بفکراشون دوبو کی کبلعلی آشپز کی ده هاچین آشپزی جان فقط اونه ایسم بمانسته بو، ایشاره مرا گه ایتا ده قندپالو باوره। مشته حوسین شه خو پیشخانه دم، پیله قوری یا کی تازه دم باموبو آب بکشه ایستکانه مئن چایی دوکونه یو هاتو کی سماوره شیرا وازا کونه، کبل تقی چانکش، دوتا بالکا مورغانه یو چندتا کرات اونه دور جلاسته، دوکانا دواره یو مشته حوسینا لوچان زنه।
مشته حوسینا خوشکا زنه. هاتو کی خوره عاشور پوره مرا خاندان دوبو
هاوا ابرو زنه پس
نی یه بیدار هی کس
مرا کوشتان درم
بایم تی کنار لیلی
ایتا پیچه قاقابوسته اونا فاندیره یو گه :
- آخه مرا ده چره لوچان زنی!؟ من کی تا هسا.............
ایدفایی ایجور کی جه خاطراشویا یاد باوردیبی، بوگفت:
- آهـــــــــــــــــــــــــــــــــا.........پس بوگو!؟ مورغانه انه ویرجا نیهه دارم هانه واستی مرا ایجور دیگه فاندیره!
عاشورپوره صدا اونه گوش دیپیچه :
تی خانه آباد لیلی
ولانه آ باد لیلی
بایه تی گوش ایمشب
می دادو بیداد لیلی

عاشورپوره مرا خاندنا وا ده یو تونداکیتی ایستکانه چایه نه کبلعلی آشپزه ور، شه بیرون دوخوانه:
- کبله تقی! کبله تقی! تی کله سرا یامان بیگیفت! بیا می ویرجا بیدینم تو چی گی آخه اتو زرخه پوتارا بو داری دوکانا دواری تازه لوچانام زنی!

کبله تقی تا واگرده مشته حوسینه آوجا ده، کله عباسه پیله پسرا دینه کی باله کا میان مورغانانا دوجین گودان دره। دو تا شلختی مورغانا بیگیفته داره خودس ایتا خوروسکلایه اویتا دسه مرا های فیچاله। اونا زرخ زرخ فاندره گه:
- اه برا کله عباسه پسر! ده ترا هیچی گیرنامو کی بیچاره خروسکلا فیچالستاندری!؟

کله عباسه پسر هاتو کی ویریشتان دوبو دگه را خوران شلخته مورغانانا نیهه باله کا میان خروس کلا ولاده یو کجه وره کی خو رایا گیره شه. کبله تقی اونا تا چندقدم اوشن تر هوتو زرخ زرخ فاندره.
مشته حوسین هرچی ایسه دینه کبله تقی حواس اصلن ننا اونه ویرجا. هاتو فیکرا شوبو کی کاسه آقا گه:
- مشته حوسین می حیساب چقد به؟

مشته حوسین هاتو ایتا چوم بیرونا داشتی یو ایتا چوم کاسا آقا. یاداشوبو انا کی چندتا کاس آقا بوخورده داره. تا بایه ایچی بگه، کاس آقا گه:
- تی حاواسا جیما کون مشته حوسین! هاتو کی نیبه کترایی حیساب کیتاب داشتن. پنشتومون نیهه پیشخانه سر، جه دوکان آیه بیرون. مشته حوسین پنشتومونا نیهه دخله مئن، شالیکی مرا هیسته میزا پاکا کونه. چراغ سه فیتیله ای خوتا ایپچه بوجور بره. ایجور کی دوکانه مئن بسابی اونه دیل هیزارجا هاتو خانه:

دریا توفان داره یار باد و باران داره یار
واستی ایمشب بایم دریا کناران لیلی
باز پریشانه می دیل لیلی نالانه می دیل
دو تا بال کم دارم بایم تی سامان لیلی
می جانه جانان لیلی
جه باد و باران لیلی
موشکیل بتانیم باییم دریا کناران لیلی

غروب نزدیک بو। ده واستی کم کم نان و لوبیا آماده بوبوستی بی। یوسف کبابی خو بیساتا پهنا گودان دوبو। منقاله مئن ذوغال دوکوده پسی ایچکه نفت فوکونه ذوغالانه سر، اونا آتش زنه. هاتو کی ذواغالان ول گیریدی ایتا واشکسه لولا نیهه اوشونه سر بازین شه الباقی چیزانا جمو جورا کونه.
مرداکه هاتو قاقابو دوکانه بیرونا فاندیره یو خوره خوره ایچی گه کی هیشکی نفامه چی گفتان دره خیاله کی ایتا کوه سنگینی یا خو کوله سر جابجا کونه. مشته حوسین اپا اوپا کونه.
مردای خو پایا ایپچه درازا کونه یو بازین جیما کونه. نالبیکی ایستکانا دوسکول دانه مانستن میزه سر ایپچه نیهه اوشن تر. خو کاموایی کولایا نییه بوجورتر خو سرا خارش دییه بازین کولایا اوره تا پیشانی بیجیر. دسا سکت زنه چانه جیر بیرونا نیگا کونه ایتا آه کشه. مشته حوسین واورسه:
- چیسه ترا اتو تی دمرده کرجه نا ایشماردان دری! ایا نه سایی پاک

مرداکه تا بخایه ایچی بگه خانم آغا پیله خاخور، کاسه آش بدس آیه مشته حوسینه دوکانه جولو خو چادرا کی هاتو شانه سر بادا دابو جیماکونه یو مشته حوسینا گه:
- مشتی بیگیر آکاسه آشا باوردم تره. بوخور بازین نیگی کی ترا جه خاطر ببرده دارمه

ایجور مشتی یا واویلان ده خو مچه یا کی مشتی کم ده بمانسته هو یا دوکان پوکانه کرکرا فاکشه بیجیر خانم آغا پیله خاخوره مرا بشه هفتا بهشتا دواره.
کاسه آشا فاگیره یو گه :
- تو همیشک می هاوایا داشتی! اکه بو کی مرا جه خاطر ببردی! هی دفا نوبوسته....

خانم آغا پیله خاخور ده ولناشته مشتی خو حرفا توماما کونه هاتو اونه حرفه دکفته یو بوگفته:
- فردا ها وخت آیم کاسا برمه

مشته حوسین ایجور کی بفامسته بی هاوا پسه!، خو سرا تکان ده یو بازین گه:
- فردا کاسا بوشوسته تی چوم برایم کی بایی

خانم آغا پیله خاخور نازو غمزه مرا جه مشته حوسینه دوکانه جولو دورا به। مشته حوسین پاک خیاله پرا گیفتان دره هاتو دیل فادا عاشورپوره صدایو خانم آغا خاخورا چوم بودوخته کی هاتو غمزه مرا جه اون دورا بوستان دوبو। ایجور کی خیاله مشته حوسینه دیل اونه مرا شون دره। پاک ده تورا بوسته خو صدایا ایجور کی هامه تانه گوش دیپچستی، بولند بولند خانه:

یاد او مهتابی شبان کی شومی دریا لبان
تی مو ماچی داییم تی شانه رو باد لیلی
سورخ دسمالا داری ایسه می یادیگاری
مرا واده دایی
آیه ترا یاد لیلی
من تی خاطرخوام لیلی
تنهای تنهام لیلی
موشکیله ایمشب دریا
بیگیره آرام لیلی
بیگیره آرام لیلی

کولا دوج هاچین قاقابه مشته حوسینه کارانه جا. علی یوف خو آشغال بری چارچرخا کی هاتو زنجیره مرا درختا دوستان دوبو تا جاغلانه دس در امان بمانه، مشته حوسینا فاندیره ایجور خو گازه خالا واکونه خنده کونه کی کولادوج باده زنه اونه ره والا ده یو گه :
- اِ...علی یوف! تی خاخورا! تو چی هاچین ترا پرکانی آخه ....
مشته حوسین واخوبا به دینه آی داده بیداد هامه اونا فاندرستان دریدی. ایجور کی هاما نشان بده کی خانم آغا خاخوره ره واستی اوتو نخانه، کولا دوجا گه :
- عاشور پور آدمه ره حاواس ننه کی اترانه مرا پاک آدما جه هاممه چی تاوه ده
کولا دوج آرامه گه :
- خاره باورکون! خر خودتی مشته حوسین !

علی یوف ایتا دس بوپوخسه خیارا کی مامد مئوه فوروشه اشغالانه مئن اوچه بو، خو دس بیگیفته کی بشه پیره بویی دوکان ایتا نان تیکه مرا بوخوره، مشته حوسینا چشمک زنه. مشته حوسین خنده کونه یو گه :
- ا ....... علی یوف! بودو فارسان تره کی چایی تازه دم اماده ناها تره
علی یوف اونه ره ایتا دس تکان ده। کاس برار چانکش جه اوسره خیابان پیدا به। کولا دوج چارپایه جا ویریشته، بامو دوکانه مئن. غولام حسینه برار تاچه برنجا خو کول بیگیفته،نئسانا شوندوبو بوجور. تیمور ارابه چی تاخت زئنه مرا جه غولامحسینه دوکان دواره. پیره زناکه دانه کی دیفاره کش نیشته بو خو پاره چادرا جیما کونه یو فاکش فاکش دیفاره کنار را دکفه بشه بخانه. علی بالا کوچی پسر ایتا تیان خودس جه راه فارسه. مشته حوسین واگرده دینه مرداکه هاتو خو خیاله مئن دمرده، بیرونا نیگا کونه یو آه کشه. آرامه گه:
- ترا چیسه برار اتو پاک دمردان دری؟

مرداکه هیچی نیگه. مشته دو واره واورسه :
- تی مرایم چیسه ترا؟ مره حرف بزن بیدینم ترا چیسه آخه! اتو یک ساعته تره قاقابوسته آه کشی !

مرداکه تا بایه ایچی بگه ایتا خالخالی مشته حوسینه دوکانه جولو فارسه یو ایتا توبره خو دوش پار پاره لیباس دوکوده یو ایتا چوبی عروسکا تخته سر والای دانه مرا رقصانه یو خانه:
- نوروزی نوسال آمده
تا بخایه اولی ایمامه ایسما بگه مشته حوسین تونداکیتی دس بره دخله مئن هاتو کی پولا فاداندوبو خالخالیا گه:
- بیگیر جانه تی همه کس تا دوازده تا بخایی بیگی می سرا بری پاک! بی یا تی نوروزام تره .....
خالخالی دانه امان نده، پولا فاگیره یو ده مشته حوسینه رافا نه سه کی خو حرفا توماما کونه!. مشته حوسین خو سرا تکان ده یو واگرده مرداکا گه:
- خاب بوگو مره بیدینم چیسه ترا آخه !؟
مرداکه ایتا آه کشه یو گه:
- خانه اباد پنشتا زاکا من چوتو نو نوارا کونم آخه!؟ کاس براره دوکانا فاندرستاندرم مره چورتیکا آموندرم کی چوتو می پنشتا زاکا نو نوارا کونم

تمام

دوتاگیلیکی ترانه ایجور دیگه ولی جه جعفر خادم

2011-02-25T13:03:00.002+01:00

وفا نوگو کئ وفادارئ آ زمانه بمرد - گیل آوایی

2011-02-23T18:46:00.002+01:00

وفا نوگو کئ وفادارئ آ زمانه بمرد

نئ یافئ عشقو وفا یاره بئ بهانه بمرد

هاچین گولازا درئ روزیگاره دربدرئ

بیمیر بترک ولا کون یارئ آ زمانه بمرد

دیلا فوتورک ناوره نامه یار و دیلدارئ

کئ مهربانئ وفا با خوسرعلامه بمرد

تو ساده دیل چره باورکونئ کئ یارئ نا

دیلا هاچین دبازئ یاره تئ ترانه بمرد

دیلئ تو تام بزن هرماله کس وفا نوکونه

ناویره دق نوگودئ ماهه تئ شبانه دمرد

واچین تو هرچئ بیگیفتئ تئ یاره امرا سر

نگاره پور جه همه ادعا چئ ساده بمرد

نایه ده هیشکئ ببه صافه ساده دیلا یار

کئ یارئ حرفه وفاداره عاشقانه بمرد

گیل آوایئ نوا اورشین گودن تئ تنهایه

در آ زمانه کرا عشقه صادقانه بمرد

دینمیرم گردابه من وانگردم از پا بیش از این - گیل آوایی

2011-02-23T18:43:00.002+01:00

وانکونم بالا نی یم دونباله فردا بیش از این

دینمیرم گردابه من وانگردم از پا بیش از این

وسته ده هرچی بزم توفانه مه نی دست و پا

های بپرکم ویشتایی از باد و سرما بیش از این

ده بدا دونیا فوگورده مردومانام گوز بجیب

هرکی هرچئ به جهندم بی سراپا بیش از این

آب جه سر بوگذشته بیخود های بزم ور جولفه جا

واستی از مردوم گروختن نه کی همپا بیش از این

یاری یو یاور داهان آبچا بو گفتن ده نشا

بی چرا ره وسته مردن بی مهابا بیش از این

آی دمرده یاره زندان یاره هر تا کار و زار

ده واسی جنگل جوخوفتن نه کی روسفا بیش از این

گیل آوایی داب نوکون سختی می یانی آهو داد

سینه آب گردابه مئن نه کی اوروپا بیش از این!

ویدئوغزل: فوقوسم - گیل آوایی

2011-02-23T18:38:00.003+01:00

فوقوسم

اگه پیاله بازام پا بده غما فوقوسم

ایجورغما فوقوسم تا سحرکرا نوخوسم

پیاله امرا نهم لب بلب کونم فریاد

جه روزیگارو وفا یاروآشنا جوخوسم

خیاله بالا گیرم پا بپا شمه دریا

هو دریا لب مئ غمانا ایتا ایتا فوسوجم

پیاله پا بده مئ موشتانا نوخوره گاب

تمامه عالما روسفا کونم هما فوقوسم

آ تاسیانئ میان کئ بلب آیه مئ جان

فقط ییاله مئ یاره ناویره وا وا سوجم

آ روزیگارواکفه های، دره هاتو می جان

دمردمه ده واسئ مئ پیاله یا فوقوسم

امان نده دیلا آتاسیانئ و غمه یار

وفا کرا ناره هئ کس واسئ غما فوقوسم

پیاله نازا بشم کئ دیهه مئ دادا گوش

ناویره آن همه بیداده جا کویا جوخوسم

گیل آوایئ که فوقوفتان دره بوبوسته لات

پیاله امرا هاچین گه آنا اونا فوقوسم

نه، گیلیکی کوچی داستان - گیل آوایی

2011-02-22T16:15:00.006+01:00

نه!

من

تو
انهمه تام بزه!
وای
امی اوخوانا
کی اوچینه!؟
6 نوامبر 2007

- نه!
- چره نه!؟
- تو دونیایام بیگی بازام گم نه!
- آخه چره!؟
- چره ناره!
- یانی چی چره ناره!
- هاناست! خایی بردار خایی نردار!
- هاچین ترا شیش گیر ناور! خاب بوگو چره نه!
- ترا زبان حالی نیبه! می زبان مو باورده آنقد ترا بوگفتم کی نیبه! نتانم. نه! بیخود می موخا نوخور. نه برار جان! نه ابای جان! نه تی ناز مره بایه!
- اِه...................آخه چره نه! آسمان بیجیر آیه مگه!
- بدتر! همیشک هاتویه. آنقد بپاستیم بازام آمی سر بی کولایه! وای اگه نپاستی بیم! ده واستی موسی خانا وکیل بیگیفتی بیم. هیزار دفا تره دلیل باوردم. تره بوگفتم. ولی بازام تی کونا گرما گیره آیی مرا یقا گیری! آن همه آدم نانم چره می دوما بیگفته داری.
- تی دوما بیگفته نارم. ترا دینم آتو رُو باورده داری، هرچی جوفت زنی تاک آوری، می دیل سوجه تره، خایم ترا ایجور را تاودم.
- تی دیل مره سوجه!؟ مره! خاکا تی سر! تی دیل تره بوسوجه! آ روزیگاره مئن آدم مانستن تاوان فادان داره! بیچاره! خوشی مگه مرا بد ایه! مگه مرا بد آیه کی می زندگی راحت ببه! هیچی قورصا ندارم!؟ ولی بدبخت من فکر کونم آخه بچی قیمت!؟
- تو اصلا خیاله کی آ دوره زمانه مئن نه سایی! تو تی سرا تاوه دای وروفه جیر خیال کونی هیشکی ده اکارا نوکونه!
- نه! ترا حالی نیبه! تو هامما هاتو دینی! دونیا بگم بازام تو تی کلا کاری!
- آخه چره نه! انهمه سختی کشن دری. دیشب تی ماره دوکتوره پولا ناشتی بازین چی هاچین دور اوسانی آخه! نه! نه!
بیچاره! تو هاچین تی بوجورانه ره سگه دوب زئن دری! کلاچه سر قوپه ناها! کلاچ خبردار نی یه! اِ..........ه بدبخت از تی رهبر تا ابدار چی دوزدد! دوز! چی گی تو!؟
- وای کی آدم نفهم ببه گیره نفهم دن کفه! گاب ببه آدم راحته! راحت! ترا چره آخه حرف حالی نیبه! ترا هرچی گم نه! بازام تی حرفانا زنی.
- نفهمام خودتی. خودت کی هیچی تی دور و برانام تی جان سختی کشن دریدی. تو نتانی بیدنی که آنهمه بدبختی تی خانواده سر آمون دره!؟ تو نیدینی که تی کوچی برار، کونمان پینیک بزه، شه مدرسه!؟ تو نیدینی کی تی پئر خانه نشینه، خو دوا دوکتوره خرجا ناره. تو تی صابخانه فیسو ایفادا نیدینی! آخه...
- می پئر اگه نتانه خو دوکتورو دوا خرجا فاده، اگه می برار کونمان پاره یه. اگر می صابخانه مره فیسو ایفاده کونه، بخاطره انه کی می سر بولنده. حتا تو اولاغام می سر قسم خوری. تره یادا شو.....
- نه! مرا یادا نوشو. ولی آخه انام ده اندازه داره! نه ده بخایی همه تانا عذاب بدی. تو پاک دمردان دری! دانی!؟
- من دمردان درم!؟ من!؟
- آها! دمردان دری تره حالی نی یه.
- اگه انه ایسما نی دمردن! پس تو دوروست گی. من دمردان درم. من دمرده دارم. ولی نه شیمی گنده کثافته مئن!
- اِه..... آخه چی ایشکال داره کی هم تی کار راه دکفه هم مردومه موشکیلام حل ببه!؟ خودایام تی جان راضی به!
- خایم صد ساله سیام می جان راضی نبه! خودا جغیر از راضی یا ناراضی بون، ده کار ناره!؟ اگه تانه کاری بوکونه انهمه آدم ویشتایی سر ببالین ننه. ایجور آنهمه حقو ناحقه جولویا بیگیره. ایجور بداده آ مردوم برسه که هرکی هرکی یا سوارا نبه. ایجور بوبو داره کی هیشکی حق و ناحق نشناسه. مسچدان بوبو داره کارچاکونی جا! آخوندام بوبو داره کار چاکون! از سیاست تا جاکشی مئن ایسا! همه چیام یام بنامه خودا! خودا خو هوایا بداره کی ده آب چه اونه سر بوگذشته داره.
- هاچین کوفر نوگو!
- تو کوفر دانی یانی چی!
- وا بدن جانه تی مار! اسا کوفر و خودیا وا بدن! آ یارویا من شناسم. آدمه خوبی یه. می چومه جان ویشتر اونا اطمینان دارم. انه کارا راه تاود!
- تو خستا نیبی جه آجور گوزه گبان! تو چی دوما بیگفته داری؟ چی خایی می جان!؟ چره دس نکشی! اِه.......زندگی خوبه! داشتن خوبه! راحتی خوبه! هیشکی یا بد نایه! ولی به چی قیمت!؟ تا هسا فکر بوگودی!؟
- خاب هشانا کی گی خوبه! آدم واسی بدس باوره یا نه!
- خانه خراس! بدس آوردنی کی آدم بتانه " آدم " بمانه! نه کی آدمه شکلا بداره بازین گرگه مانستن ببه! تو پاک گرگ بوستان دری.
- گرگ چیسه! پورگ چیسه! چی گی تو!
- اِه.. هان یانی گرگ بوستن! هان یانی تقی کولا نقی سر گودن! هان یانی هیچ مرزی ناشتن! هان یانی آدم بخایه گرگه مانستن هرچی یو هرکسا واچره!
- خاب زندگییا وا ایجور چرخانن یا نه!؟ نیدینی کی مملکت پاک خربستگا بوبو داره! هر که دینی خو کلا کاره!
- اما ایتا دوتا درد ناریمی! هرجایا کی انگوشت نیهی ایجور باد ده! امی دین، آمی دین داری، امی دوستی، آمی دوشمنی، آمی راست گفتن، دوروغ گفتن، خولاصه هرچی کی بیگیم بازام ایجور آمی پا لنگه. شالترس مامدیم، پهلوانه ادای در آوریم! از هر دوروغگویی دوروغگو تریم، بازین کس کسه ره جانماز اب کشیم، کس کسه جور شیمی، بازین فیسو ایفاده مرا ایجور رفتار کونیم که ایمامزادا گیمی زکی! هیچ جا مردوم آتویی کی اما آمی سر کولا نیمی، خودمانا دوروغ گیمی، امی مانستن نی یید. اما دو روییم. اما خودمانا گول زنیم. هیزارتا شامورتی بازی مرا کس کسه سر کولانیم. امی مملکته ره میریم بازین دس دسی اونا چاپیمی، از هر چی دیکتاتور بدتریم بازین ادای دموکراتانا در آوریم. از همه عقب تریم، ادای پیشرفتانا در آوریم. هاتو خودمانا فریب دیمی! گول زنیمی! هیشکیام نایه بگه خو آیب چیسه! همه تان بی آیبیمی! آی تا نیهه اوی تا گردن، اوی تا نیهه آی تا گردن، مملکتام بوبوسته داره خربستگاه! هیشکی نیگه کی خودش چیسه یو چی بوگوده کی مملکت آتو خربستگا بوبو داره! اگه هیشکی خر نبه! مملکت خربستگاه نیبه! هرکه دینی گه مملکت خربستگایه ولی نیگه خودشه گونایه کی مملکت خربستگایه یو خودشام خره اونه مئن! خیاله کی همه ی مردوم پاکو، بی گونا یو راست گو یو درستکاریدی! ولی اشانه سر کولا شه یو بوشو داره! اینفر نایه بگه خاره باور کون!
- تو مالوم ایسه چی خایی بیگی! نوکونه بزه داره تی کللا!
- بایدام می کللا بزه بی! اِ............................ه!!!!!!!! اما ایتا ایتا خرابیم. اما ایتا ایتا بدترین دوروغگو یو کولابرداریم . اما آ سگه زندگه با انهمه عقب ماندگییا گردن بنا درایمو نیهیم! امی وضع خرابا برار! آما واسی خودمانه دردا بشناسیم. هیشکی امه را چانکونه اگه خودمان نخواییم. اما واستی اول خودمانا چاکونیم! آخه به مگه!؟
- چه چاکونیم! صابخانه، پابخانه! بقال چقال، دوکتور پوکتور هرجا شی پول وا داشتن! واستی هر کی ایجور خو گیلیما جه آب بوجور فاکشه! تو نام چی کرا گفتاندری! تو..............
- یانی هرتا بی ناموسی یو دوروغ و کولا برداری یو کس کسا گول زئنو هیزار بی ابرویی زندگییا گردن بنیم چون همه هاتویید!؟ اِ...........ه!!!!!!!!!! آ همه یا که گی! کی یید!؟ جغیر از من، تو، اون !؟ اِه! آ دوزو خر و اولاغو و نفهمو دوروغگویو کارچاقکونو دو رو یو بی ابرو! خودمانیم ده! از هندو اروپایو چین و امریکا نامو داره کی!؟ آ مملکت امی شینه! امان وا اونا بسازیم! هرچی یام اونه مئن ناها! آمی پئره ایرثه! آمی خاکه! خودمان وا اونا چاکونیم!
خودمانیم کی خرابیم! آمی خاکام آمی مانستن! هر کون نوشورام آیه آمه سر سوارا به!
- جانه تی مار سیاست پیاستا بنه دیمه! اصلن اهلش کی نی یم هیچی! اونه جان متنفرم!
- خاکا تی سر! هانا کی گفتان دری سیاسته ده! مونتها جه ایطرف دیگه! مثله خیلی چیزانه دیگه! شیپورا جه او فاله طرف زئن دری! سیاستا کار ناشتن یانی خاکا تی سر! تسلیم بون! یانی اینفر دیگه تره تصمیم بیگیره! یانی هر کی بایه ترا بگه فچم ایشکم فادن!
- تو دوروست گی! حق با تویه! ولی جانه تی هرکی دوس داری بیا آ یارو کارا چاکون! می ریش اونه ویرجا گیروبه!
- آها پس تی ................گویی یه! هانه واستی های می موخا خوردان دری! ولی من نی یم!
- یانی چی نی یی؟
- مرا منتظر خدمت بوگودید! آخه می رییسام تی حرفانا زه یی!من گفتیم نه!

خُولیداره تی تی
کشکرت هارای زنه:
آهـــــــــــــا ی
شب میره!

تمام

مردانه بازمیدان بیا- گیل آوایی

2011-02-13T13:02:00.021+01:00

.....

<<<صدا بدون تصویر ....

ایشکنیم سرده زمستانا کمر میدان بیا
یاوری وخته الان چون روستمه دستان بیا

وسته تاوان دان دمرده بختا با آ روزیگار
جنگه با اهریمنانه آتشان افشان بیا

تا بوبوستیم سربیجیر هر قاتلی رهبر بوبوست
ده آمی وخته به میدان جنگلی جانان بیا

آی واسوخته نانو آبو گورشه کا بیداده جا
بیسه پنجه بهمنه مردانه باز میدان بیا

را برا هانده واسی دونیا ببه حایرانو قاق
خاکه ایرانا واشوستن چوم سیاووشان بیا

تا بهارا خوشا دیم سرما زمستانا فوتورک
دیکتاتور میدان دبازه دیکتاتور سوجان بیا

گیل آوایی خون بدیل یارانه یار سالانه سال
یاوری وخته اسا با چنگو با دندان بیا

پیله مار ه ملاقات زندان اوین - گیل آوایی

2011-02-09T15:38:00.008+01:00

برای صدا بدون تصویر روی پیوند زیر کلیک کنید

GilAvaei..pilemar.gilikidastanپیله مار گیلیکی داستان-گیل آوایی by GilAvaei

پیله مار

گیل آوایی

پیله ماره چکره هاچین پرکسی. دیمپرا شه بزه بو. دسمالا های خوسر جابجا کودی. مو انه شین رو بامو های جه روسری زه یی بیرون. مردوم جیما بوسته بید. هر کی ایجور واهیلا بوسته ایچی رافا ایسابو. مینی بوس پورا بوسته بو مولاقاته نا ببرده بو. هوا گرما بوسته بو. خو خوشکه لبا ایپچه زبانه مرا هیستا کوده. ایچکه آبه ناجا داشتی.

شب تا صوب راه بو. اوتوبوسه مرا بامو بو. اینقدام موسافر ایسابو کی هیتا گاراژ خالی جا ناشتی. لوان تور، گیلان تور، عدل همه تا پورا بوسته بیچاره کاس آقا هرچی پارتی بازی بوکوده ایتا جا گیر ناورده. نیصفه شب باموبو فرهنگ هرتا اوتوبوس جه را آمویی دس تکان دایی داد زه یی: تهراااااااااااااااااان شاید جا بداره ولی شاگرده دانه شیشا بیجیر ناوردی لااقل بگه پوره

تا اینکی ایتا اردبیل رو فارسه یو اولی نفرا کی سوارا کوده هان بو. اوتوبوسه مئنام کی ده تا تی دیل بخایه ناهابو جه مورغو خوروس بیگیر تا بوز و گوسفند هرکه ده یی خو کسه کاره ره ایچی جه دیهات بردان دوبو خیاله کی تهرانه مئن قاطی ساله.

شاگرد دسه مرا اونا بوگوفته بو کی بشه اوتوبوسه آخر ایتا جا بیافه بینیشینه. اونام هاتو بکف ویریز انا بزن اونا بزن بوشو اوتبوسه آخر هویا کی ماتوره صدا پاک آدما سر بردی، ایتا تخته سر کی درازه صندله مانستی بینیشته.

صوب هالا آفتاب باقایده بیرون ناموبو کی فاره سه بو ترمینال. ملخه مانستین هرکی ایطرف شویی. مردوما خیاله کی رو باورده بید. بازیانام پاک قاطی سالانه مانستن زالاش باورده ایچی خو دس بیگیفته لاب آلوغ بیگیفته چیلیک زئن دوبو. اینفر ایتا تیکه بربری، اینفر نانه قندی، اینفر سنگکی نانا موشته بوگوده ایجور چارجولی خوردان دوبو کی آدما خوشکا زه یی بیچاره جه کو ولایت بامو داره کی اتو نیده بیده بو نانا فوتورکسه داره

خو روسری یا ایتا پیه فاکشه تا پیشانی جولو، چادرا جابجا بوکوده جه مردمه مئن دوسکل بزن خورا فاره سانه خیابانه مئن هاتو تسو لرزه مرا جه خیابان بوگذشته بوشو او طرف. هویا کی پیکانو مینی بوسو تاکسی موسافره قاب زئنه ره موسابقه دان دیبید.

ایتا رانندا کی داد زئن دوبو تجریش، واورسه زای جان من واستی برم اوین کویتا ماشین را واستی سوار بشم. راننده دانه ایتا پیچه اونا فاندرست بازین درا وازا کوده بوگفته:

برو بالا همین صندلی بغل دست راننده بشین مادر

اونه زیر بغلا بیگیفته تا مینی بوسا بشه بوجور. وختی بیده کی صندلی سر بینیشته بازام داد بزه تجریش تجریش... تا اینکی مینی بوس پورا بوسته پورا نوبوسته بامو بوجور فرمانه پوشت بینیشته رو بوکوده ایتا موسافرا کی دره کنار نیشته بو بوگفته او درا دود.

رادکفت. شهرآرا خیابانا بیگیفته دیپیچسته ونکه پیله رایو ده بوشو . خو چادرا چیما کوده خو زانو ایپجه بمالسته. هاتو پریشانا بو رایا فاندرستی. راننده واورسه:

- مادر اوین واسه چی میری؟

- میرم مولاقات

- ملاقاته کی مادر

- مولاقاته بچه هایم

- مگه چندتا بچه ات اونجان

- پسرم با عروسم

- هر دوتا اوین هستند

- بله آقا

- از کجا میای

- پیربازار

- پیربازار!؟

- بله

- پیربازا کجاست

- پیربازار را نمی دانی کجاست؟

- نه مادر تا حالا نشنیدم

- رشتا کی می دانی

- بله رشتو که میدونم

- خاب پیربازار هم رشته اوشن تر هست دیگه

- آها.... پس نزدیکای رشته. از اونجای میای

- بله

- هالا میدونم مادر. چرا اوین هستند مادر؟

ده منتظره جیواب نه سا خودش بوگفته :

- همه جا دیگه اوینه مادر فرق نمی کنه کی از کجا

تا اینکی فارسه ده سه رایی نمایشگاه. مینی بوس به سا. راننده بیده کی تکان نوخوره. بفامسته کی نانه فاره سه داره. رو بکوده به پیله مار و بوگفته:

- مادر جون اینجا واس پیاده بشی بری خیابون سمت راستت که سربالایی یه. یه کم بری جلو دست چپ یه جایی هست که همه اونجا هستند از اونجا بهت می گن چه جوری میری اوین. چیزی نمیخوای مادر؟

- نه زای جان. پئرشیبی هیچی نمی خوام جغیر از بچه هایم

چادر پادرا جیماکوده فچم فچم جه صندلی جولو بامو دره کنار و بازین جه مینی بوس پیادا بوسته. مینی بوس تا انکی زناکه بشه خیابانه کناری به سا. بازین را دکفت

خیابانه سربالایه بیگیفته بامو تا بیده اونه دسته چپ شولوغه. بوشو هوشونه مئن. بیده ای داده بیداد خیاله کی تومامه ماران جیما بوسته داریدی هویا. هرکی ایتا دیگه دادفارس. آی تا اویتا آب فاده اویتا آی تا یا نان فاده ایتا اویتایا دیلداری ده ایتا آسمانو زیمین فوش ده. ایتا را به را اعتراض کونه چره می زاکانا بیگیفتیدی ایتا هاتو وارشه مانستن ارسو فوکونه یو هاما نیفرین کونه هاتو بیک روند دادو فریاد و ایجگیره یو چوم برایی همه تانا آتش بیگیفته ول کشئن دیبید

مینی بوس های پورا کودی شویی واگردسی دو واره پورا کودی شویی تا گول گوله زباله ها کار درازه داشتی. هامه بوشوبید هیشکی ده نمانسته بو جغیراز ها پیله مار. پیله ماره چوم بیرون باموبو اینقد که رایا فاندرسته بو مینی بوسا بیشمارده بو تا اکه خودشه نوبه به.

هاتو واهیلا بوسته ایتا جیوانا کی سربازی لیباس دوکوده بو فاندرستی. ایدفایی هو جیوانه دانه بامو جولو واورسه:

- چیکاری داری؟

- یانی چی چیکار داری

- واسه چی اینجایی

- ا...اینهمه از صوبه سر تا هسا اینجا چوم برای ماندم حالا واورسی چیکار دارم. اونا که اینجا بودن چیکار داشتند خاب منام همون کار را دارم

- اونا مولاقاتی بودند تو چی!؟

- خاب منام برای مولاقات اینجا هستم

- مولاقات کی؟

- مولاقاته بچه هایم!

- اسمت که توی ملاقاتها نبود.

- اسمه مرا از کجا می دانی که می گی نبود؟

- اگه بود مثه بقیه تا حالا رفته بودی ملاقات

- یانی چی نیست!

- خوب نیست دیگه!

- ا از همینجا به من خبر دادند که بچه های من اینجا هستند!

- کی خبر داد؟

- من چی می دانم مگه سگ خو صاب را میشناسه اینجا هرکی یک چیزی میگه کسیام نیاره چیزی بگه!؟

- حالا اسمت چیه؟

- پیله مار! همه مرا میشناسند. همه ی اهله محل. از هرکی بپرسی به تو میگند کی هستم. می آزار به پوتارام تا حالا نرسیده می زاکانام هاتو. هاچین هاچین دکفته دارید مردوم جان می زاکانا بیخود گرفتید آوردید اینجا شیش مایه که هاچین قرار ندارم همه جا رفتم سراخر به من گفتید که اینجا هستم هسایام آمدم همینجا بچه هایم را ببینم.

هالا جیوانکه دانه هیچی نوگفته ایدفایی ایتا کلاچملاچی شلوار دوکوده با سیفیده پیران کی هاچین شالیکه مانستی جه اوطرفه مینی بوس بامویو سگه مانستن خیاله واکف بداره بوگفته:

- چیه بازام که با ملاقاتیا داری حرف میزنی بهت نگفتم با اینا حرف نزن فقط اسماشون بپرس سوارشون کن.

بازین پیله مارا بوگفته:

-چی میخوای؟

- ا..شوما چره هاتو به نوبت واورسید چی میخوای اینجا چی میتانم بخام؟ مالومه دیگه من بچه هایم را می خوام!

- مگه شهره هرته! همینطور بچه هاتو بخای!

- شهره هرت اگه نبود که بچه هایم را نمی گرفتید هرکی هرکی هست دیگه هالا که دُور دُوره شوماست خاب من....

وناشته پیله مار خو حرفا بزنه بوگفته:

- اسمت چی یه؟

پیله مار ده هاچین ول بیگفته بو هاتو کی غیضه مرا اونا فاندرستی جیواب دا:

- گیلبانو پیربازاری معروف به پیله مار.

بازین ایجور آه بکشه کی جیوانکه دانه واگردسه آسمانا نیگا بوکود. کلاچ ملاچی شلوار دوکوده خو ریشا دس بکشه یو بوگفته :

- همچین اسمی ندارم بیخود اینجا وای نسا یاالله برو برو اینجا نیس.

- اینجا نیست چه هست من اینهمه راه را هاچین نیامدم! کوجا برم من بی بچه هایم تکان نمی خورم خیال کردی به این راحتی هست ادرازی راه را بیام بازین هیچی! دسه خالی کوجا برم من بچه هایم را می خاهم

یارو ایتا پیچه اپا اوپا بوکوده بوشو تلفنه طرف ایتا چادره مئن کی ایتا میزو تلفن اونه مئن نهابو زنگ بزه. چن دقه نوبوسته کی بامو. ایجور کی اونا جوتیکی واکفته بی پیله مارا بوگفت:

- اسمش نیست. تو اینجا نباید می اومدی. باید می رفتی...

پیله ماره چکره شورو بوکوده به پرکسن. رنگه رو انه شین هاچین بوبوسته دیفاره گیل. خو چادره پره مرا خو پیشانه پاکوده خوشکا زه یارویا فاندرسته. هاتو کی بیشتاوسته وا بیشی پزشکی قانونی پیله مار غش بوکود دراز دراز بکفته سنگانه سر ده نفامسته چی بوبو

تمام

ویدئو داستان " تی رافا " - گیل آوایی

2011-02-07T15:17:00.004+01:00

برای صدا بدون تصویر روی پیوند زیر کلیک کنید

GilAvaei.TiRafaگیلیکی کوچی داستان " تی رافا" گیل آوایی by GilAvaei

تی رافا
گیل آوایی

دروازا بیخود فاندرم. ده کی بمانسته کی اونه رافا به سم. هیکس. هر کی بو پیللا بوسته داغا می دیل بنا پر بزه بوشو. من بمانسته دارم می ایتا کوله بار خاطره. هاچین مرا رو آوردان درم. راشی یا واش دره تا چکره انقد کی ایتا رادواره ناجا بداشته داره، می چومانه مانستن کی ده اینقد ارسو فوکوده پاک دیلمانه سیا ابرانا جه رو ببرد.
هاچین را پایمه کی چی ببه!؟ هیچی! سالاسال جه اراشی آدم نیشه، نایه. منم با می بوکوده گوناه.

داره جور کشکرت هاتو رادوار باموبو بینیشته بو بوشوبو. پیره زناکه دانه هاچین خو دیلا خوشا کوده بو. ده هو هاچین دیلخوشی مرا دیل پرا دایی کی جه راه اینفر فارسه بایه اونه تسکوتنا خانه مئن.

خوره هاتو کیشخالا بدس بیگیفته صارا مئن سرپا ایسایو خو مرا گب زئن دره. صاراخاک کی ابپاشی بوبوسته پسی تومامه خانا خو عطره مرا دوارسته بوکیشخال بوخورده خیاله شا لیسکا خوردن جه اسره حایات تا او سر! ه حایات
پرچین کش کیشکایان الوغه دس خودشانا چاکوده بید ایتا موشته، کولوشکن پره جیر قایما بوسته بید. خروس کلاکه دانه بینشته بو داره کونده سر هاتوکی خاستی خو بالا وازا کونه اویی سراده، الوغه ترسه جا، خو اویه جیگیفته یو واز بوکوده کونده جا بیجر، ده بودو بوشو پیره زناکه دور و ور جا بوخورده.
پیره زناکه دانه تا کیشکایانا فاندرست کی کولوشکنه جیر جوخوفته بید، اسمانا فاندرست بیده آلوغ چرخ زئن دره هاسایه کی طیاره مانستن سرسام بیگیفته فوتورک بزنه کیشکایانه. خوکیشخاله ببرده خو سره جور، ایجور الوغا داده مرا فوراده کی کولوشکن پاک خاستی خو دومه مرا آغوز بشکنه.
خوروس کلای سه شوماره مرا بوشو دو واره داره کونده سر، مورغانه بی خوروس میدانه مئن پالوان بوبوسته. انجیر داره سر چیچی نن هاچین میتینگ دان دیبید. دوزه پیچا انجیر داره جیر ناجه مرا چیچی ننا فاندرستی.
پیره زنای کتلا پیله کان جیر فاکش فاکش باورده خو ور بینیشته اونه سر. هاتو کی کیشخالا ناهاندوبو خو پا جیر ،خوره خوره بوگفت:

- اگه ایسابید الان پیله مار بوبوم

ایتا آه بکشه یو خو پیران پره مرا خو هیسته دیمه پاکوده. خو تازه حنا بوکوده مویانا ایتا دس بکشه یو شانه سر والای بدا خیاله کی هاسایه مویانا فادا داره باده دس غمزه مرا پیله آقا ره دیلبری کودان دره.

تبریزی دارا فاندرست. ها دیروز بو کی کشکرت جه را بامو بو اونه سر بینیشته بو. ایمرویام هوتو. کشکرت خیاله کی ایچی انا جوم جوم تاوه دابو کی بایه تبریزی داره لچه بینیشینه.
زناکه نازه رافا، کشکرت ایتا پیچه خو درازه دوما والای بدا یو بالا خوشینا وازا کوده بازین پر کشنه وخت ایجور بخانده کی خیاله چورتیکایا جه داره جور تاوه دد بیجیر!
پیله نارنج دارا فاندرست ایتا آه بکشه. خو پسرا یاد باورده کی ده ساله بوبوسته بو اونه مرا نارنج دارا بکاشته بو. هونه مرا بکنده چالکایا خاکه جا پورا کوده بود. هر روز اینقد اب دایی که همیشک وا بوگفتی بی:
- آخه زای زیاد آب بدی بیچاره دیمیره یا!!! نفس نتانه بکشه واسی اونا امان بدی
دو تا نارنج دار باغه مئن قد بکشه هامه تانا هارای زه یی. هر دوتایا نام بنابو ایتا ایازه دار، ایتایام آییل دار
ایاز اولی زای بو کی همیشک گفتی خو پئرا بوشو داره. هی ذره اونا نمانستی ولی پیله آقا گفتی که چومانا به خو مار بوشو دار اما پیره زناکه دانه همیشک پیله آقا ره خنده کودی که ایازه چوم کویه خودشه چوم کویه اگه اوجور قشنگه چوم بداشتی بی بشکن زه یی.
دویومی زای دختر بو کی آییل نام بنابو ولی اونا دوخادیدی نازموژک. هاچین پئره نفس بو هاتو کی پئر آمویی بلتا وانکوده پابرانده دو وستی پئره پیشواز ایدافایام نوبوستی کی پئر دسخالی باموبی. هیچی یام اگه نیهه بی نازموژکه واستی ایچی باورده بی.

پیره زناکه دانه ایتا دیل نا صد دیل زاکانا دیل دوسته بو. خو پسرا تا وختی کی آییل بدونیا بایه ایجور چاکوده بو کی پیله آقا همیشک گفتی آخرش تو می پسره چاکونی خانم اقا!
ایدفایام نوبوسته بو کی پیله آقا انا بگه، اونام خو شکمه نیگیره خنده جا هاچین غش نوکونه!

نارنج دارانا چوم دوجه یو ایتا آه کشه کی خیاله تومامه دنیایا خایه واسوجانه. پیره زناکه بوسوج واسوج پاک آدمه دیلا گورشا کودی. خوره هاتو غریبی خاندی یو و نارنج دارانا مرا گب زه یی. هالا همساده جه اوشنه پرچین بوکوده باغه طرف نوشوبید شهر، کی هر وخت پرچینه درزه جا همساده زنای اونا فاندرستی که نوکونه پیره زنای خولا بو داره. پیله اقایا گا گلف گفتی که واستی خیلی اونه هوایا بداره هاچین شواله کشه وختی هیشکی خانه نه سا.
بیچاره پیله اقایام ده پاک بوبوسته بو ایتا موشته. مثاله ایتا کوه فوگوردسه بو. چوتو تانستی اون هاما تاب باوره. ولی خونه زناکه خاطره واسی هیچی نوگفتی. کاسه گول، حمامه دلاک وختی اونا روخانه لب بیده بو کی زار زار ونگ زئن دوبو، بفامسته بو کی پیله اقا چی کشئن دره. هی کس ده نانستی اونه دیله مئن چی گوذره.
ایازا کی بیگیفتی بید، آییل خو نامزده خانه ایسابو. سه ما نوبوسته بو کی نامزد بوکوده بید. ایازه بیگیفته پسی، آییل دونبالام باموبید. ایازا هوشونه محله مئن دار بزه بید. گفتیدی قصاص هانه. بوکوش وا کوشته ببه. مگه ببه هاتو حاج آقایا فوتورکه اونا منبر بیجیر نامو مردومه قاقابو چومانه جولو بوکوشه بازین هیچی!؟
حاج اقایی یا گفتی کی اوشونه محله مئن فته رات بوکوده بو خودا سرا کولا بنابو. بازین اینقلاب بوبوسته پسی بوبوسته بو قاضی یه شرع. اینقد جیوانانا بوکوشته بو یا دربدر بوکوده بو کی ایاز خو ریفقانه مرا برنامه دیچهده حاج آقا چانا دوستده ولی سپیدرو دوارسته سله کول اونا گیر تاوداده. آییلا کی باموبید بیگید بوگروخته بو. خو نامزده مرا بزه بو جنگل. ده اونه جا هی کس خبر ناشتی اینفر گفتی بوگرخته بوش خارج اینفر گفتی بوشو عراق اینفر گفتی کردستان اونا بیگیفتیدی.
هاتو هیشکی خبر ناشتی که آییل چی بوبوسته.
همیشکام گفتی
کاشکی ورنا به سابی اگه به سابی آییله جا تانستی اونا بو بکشه. بازین آه کشه یی خوره خوره گفتی آییل آییل چی داغی بو بنایی می دیله سر
ورنایا ره ویشتر سوختی. گفتی کی او زاکام آییله مرا همه چه بنابو بوگروخته بو.
خو پا مرا کیشخالا های آ رو او رو کودی بازین ایتا لقد زه یی تاوه دایی اوشن تر. خاکه سر هاتو خو پایا فاکشه یی ایتا خط کشه یی سرا راستا کودی تبریزی دارا فاندیرستی ولی ده کشکرت بوشوبو.
هالا تا غوروب بمانسته بو. راشی پاستی. چی ره! خودشام نانستی هاتو ده عادت بوکوده بو راشه های فاندره. پیله آقا کی خانه ایسا همیشک اونه بیتابی جا قاقا بوستی.
کتله سر خورا جابجا کونه. پیران پره مرا خورا باد زنه. های خو سرا گردانه یی راشی طرف تا دروازا فاندرستی یو دو واره هاتو گیجه مرغانه مانستن ایچی دونبال گردسی.
مردای بازاره جا کی ککجو و توربووکولی بیهه بو واپخته بو ایتا پیله دسماله مئن، فارسه حیاطه مئن زناکا دینه کی چوم اینتظاری جا بازام واهیلا بو داره. هاتو ایجور کی اونه صدا جه چا مئن بیرون بایه واورسه:

- آخه زن! ده کی رافا ایسایی!؟

پیره زناکه دانه ایجور نیگا کونه کی خیاله تومامه دنیا ایطرف پیله اقا ایطرف. جیوانی وختانه مانتسن خو حنا بنا مویانا دسه مرا جه خو چومان جولو کنار زنه یو نازه مره گه:

-تی رافا بلا می سر تی رافا!

تمام

تی یادا کش زنمه تاسیانی یا دوارم - گیل آوایی

2011-02-05T14:08:00.003+01:00

تی یادا کش زنمه تاسیانی یا دوارم
خیال بالا گیرم گریه زاری یا دوارم
هاتو تی یاده مرا رادکفته شم مورداب
ایتا کومه نیشینم بی پنایی یا دوارم
مرا کی گریه گیره به می چوم هاچین دریا
تی امرا لوتکا بینیشته سیوایی یا دوارم
ده تنهایه ولانم های مره بنه ایتا دام
مثاله دیل بزه دریا بی جایی یا دوارم
هاما هارای زنمه گورشا بونا نم بکنار
تی شانه سر نمه سر گورشه کایی یا دوارم
هاچین بمه ایتا پر پر گیرم شمه گیلان
می خاکه مِن دمه جان بی جیگایی یا دوارم
دیلا تی امرا پرا دم هاچین بمه ایتا زای
دو واره مدرسه شو بم پیرایی یا دوارم
جیوانا بم هاچینه بم دو واره عاشقه زار
کشم ایتا دیلو تیر یادیگاری یا دوارم
کیتابه مئن نیویسم خیلی دوست دارم ترا کر
تی ماچی مالا کشم تی جودایی یا دوارم
هاتو تی یادا زنم کش غریبه جا بمه لات
ها آیو ناله مرا سر برایی یا دوارم
گیل آوایی هالا انگاره داره تره غوربت
هاچین نوگو هاتویی اشکو زاری یا دوارم

کاله گب، گیلیکی کوچی داستان- گیل آوایی

2011-02-04T13:10:00.005+01:00

برای شنیدن صدا بدون تصویر همینجا کلیک کنید

کاله گب
گیل آوایی

- ترام کئ واسوخستن نشا! هاتو ایچئ گم! خوایئ تئ تومان پیرانا بکنئ
زنائ کیشخالا ایتا تکان ده، مرداکا فاندره.
مرادئ داده مرا گه:
- آخه گوزه گبام اندازه داره ده زن! نئ به کئ فوروز نامو تئ چیلیکا وازا کونئ تا صوبه سر مئ موخا بوخورئ! بیرون کمه! هسا تونام خانه من خوایئ جمه جئ مرا!
زناکه داهان هاچین بوسوخت. همیشک ایتا کوچئ حرفه مرا وا مرداکه دادا بیشتاوه. کیشحالا تاوه ده بیجر. چادَرا کئ خو کمر دوسته بو، وازا کونه، نیهه هیره سر. کرده خالا اوسانه ودره مرا آب واقوزه. مردائ هر روز کئ آمویئ خو دیم پره شوستنه ره ایسایئ تا زنائ ودره آبا باوره چاچه دم.
مردائ کئ خیلئ خستا بو بو، خیاله کئ پاختا بوستا دره، هیره جیر چارزانو نیشینه، زناکا فاندره. قاقا بو داره. تا بایه ایچئ بگه، زنائ ودره آبا گیره مرداکه دمه چک، بازین گه:
- تئ دیم پرا ایتا آب بزن، تئ خستگئ بشه! هاتو چفه عرق نینیش. تئ ریکابه بکن بوشوم پاک شالیکه مانه.
مردائ لاب هاتویه کئ خوایه کو جابجا بوکونه، دس بره خو ریکابه بکنه، دینه عرقه جان ایجور هیستا بو داره کئ اونه جانا سیریشه مانستن بچسبسه داره. هاتو کئ ایتا زور زنه ریکابه در باوره، ریکابئ ایتا تیکه نانه مانستن واچرده به. پاک خیاله کئ ایتا سنگکئ نانا واچردیبئ! جه او بجور واترکه تا بیجیر! مردائ تورابه، گیره ریکابه ویشتر واچره دورسینه نیهه چاچه دم، خو کلماجین گازانه ایجور سر بسر نیهه کئ خو غیضا فه وره، زناکا گه :
- بیا انام تئ شالیکئ! راحتا بوستئ! مئ ریکابه بکندم تره شالیکئ چاکودم
زانکه خنده مرا گه:
- چره تئ غیضا فوکودئ ریکابئ سر!؟ ها دیشب اونا پینیک بزه بوم. آخه ایتا روز وناشتئ ساق بمانه
هوتو غیضه مرا گه:
- تو چئ گئ اخه زن! من خاره هرچئ بدبختا! آخه دس هرچئ یا زنم، خرابا به! روزان سگه مانستن دو ومه بازین هانده مئ هفت گیروبه نویه
ایتا پیچا زناکا فان دره، بازین گه:
- قصابئ بوشوم، بوگفتم: آقا ده تومون مرا گوشت فادن. مرا ایجور نیگا بوکوده کئ خیاله اونه مارو خواخورا فوش بدامه! بازینام هرچئ آشغال پاشغال داشتئ، واپخته روزنامه مئن فادا مئ دس! بوگفتم: آقا مگه مئ پول سکه ناره!؟ خاب فاندئ، بوگو فاندم! بوگو ده تومون گوشت نیبه! داوا ناریمئ کئ!؟ داریمئ!؟
ولئ مرا نیگه ده تومون گوشت نیبه! اما خو آشغال پاشغالانا دوده مئ تک! بازین طلبکارام ایسه! ده تومونا ایجور چنگ زنه جه مئ دس، فوزینه خو دخله مئن کئ خیال کونئ اونه پءره مالا بوخورده دارمه
زناکه چوم دکفه ایتا موشتا بوسته روزناما کئ مردائ بنا بو چاچه دیمه. فامه کئ مردائ هونه گبا زئن دره
آرامه گه:
- خاب تئ خونا کثیفا نوکون. هانه ده! او بیچاره یام وا نان بوخوره. اگه هرتا تئ مانستن موشترئ اونه گیر دکفه! دو روز نوبو وا خو دوکان پوکانا دوده کئ
بیچارا دیل نامو تره بگه ده تومون گوشت نیبه. ایجور خواستئ چانه مانا دوده، موشترئ یا راه تاوده نه سِخ بوسوجه نه کباب خودایام خوش بایه

مرداکه گوش تا بامو کئ خودایام خوش بایه! داده بزه بوگفته:
- خایم هیزار سالام راضئ نبه زن! تونام خوایئ فته بوکونی! من سگه مانستن دو ومه ایتا تیکه گوشتام نتانم بوخورم ولئ بوشو بیدین چوتو او بوجور بوجوران چی شکم پیلا کوده ده، پاک چف بوگوده داره ده پور خورئ جا! هرچئ ناها، اوشونه ره ناها! اما واستئ هاتو آشغال پاشغالانا بوخوریم بازینام بیگیم خودایا ترا شوکر! مگه خودا نیدینه اما هاتو داهان واکوده آسمانا فاندریمئ سالو ما ایتا......
زنائ گه:
- خوبه! خوبه! هاچین گوزه گب نزن! خودایا تو چئ کاردارئ! کم ده بمانسته اسا خودایا واکفتان درئ! تئ کارا بوکون! تئ سرو دیما بوشور کوفر نوگو
مردای ده هاچین واکفته بو جه خودا پودا کودنه جا ولی خو زناکه واسی خو دوما جیگا ده. ایتا موشته آب فوکونه دیمه رو، بازین گه:
- آخه! تی دس درد نوکونه هاچین گرما جا تورابون دوبوم
زنائ ودره یا نیهه مرداکه ویرجا، شه چاچه دیمه. تئ یانا اوسانه. ایتا موشته ایشکور دوکونه تئ یانه مئن کئ فوشوره. هاتو کئ ایشکوره برنجا شوستان دوبو، موشته کاغذا نیگا کونه، بفکرا شه چئ چاکونه
خایه مرداکا بگه:
- آخه مردائ! خالئ گوشتا چئ چاکونم!؟
بیده هیچئ نگه بختره! هر چئ ناها وا خودش جور باوره. مردائ ایشنو سیگارا نیهه موشتکه مئن. اونا روشنا کونه. ایتا پوک زنه. آه کشه گه:
- آخه چره برکت بوشو داره!؟ روخان شئ کولئ بیگیرئ، کولئ پاک واسوخته داره! لاکیتا ایتا توک نزنه! شئ بازاره سر ایچئ بیهینئ، دونیا پولام بدارئ! کم آیه
دیهاتانام کئ شئ لاب قاطئ سالانا مانه. دیهاتن خودشانام زالاش باوردانا مانیدئ! من نانم چوتو وا زندگئ کودن! آخه مردن کئ نشا! شا!؟
زنائ تا آیه ایچئ بگه، مردائ خو حرفه دوما گیره:
- هانه هونا نانمه! بدبخت بیچاره وا سر بنه بیمیره! ان ده زندگئ نئ یه! سگه زندگئ یه
زنائ هاتو کئ فشکله ابا فوگودان دوبو چاچه مئن، گه:
- خودا ها ایشکوره برنجا امئ جا فانگیره! بازام شوکر
مردائ گه:
- چئ بوگفتئ؟
زنائ جیواب ده:
- هیچئ. کرا گمه کئ خودا ها ایشکورام امئ جان فانگیره بازام شوکر
مردائ گه:
میسگره ره بمانسته کون جومبانئ! خواب خانه خراس! یانئ انهمه سگه جان کندن هاچینه!؟ خایه هانام فاگیره! خواب فاگیره! آ تی خودا ده کارو زندگی ناره!!! ها پیله کی دونیا مئن انهمه جاکش دکفته دارده امی جان بازین هامما نیهه دیمه امی ایشکوره برنجا هاچین دینه!؟ فاگیره! هانام فاگیره! تیرا بوخوره آغوزا نیهه کی! هاتو سولوک بوکوده داریمئ کئ انام امئ آخرعاقبته! دانئ! اشان همه گوزه گبه! خودا پودا گفتنه مرا کار پیش نیشه! ادم واسئ ....آدم واسئ....
زنای خاستی کی مرداکه حرفا درزا گیره گه:
- وا بدن تونام وقت بیافته دارئ یا
مردای کی ده واوه بو آدمانا مانستن تورابو بو گه:
- بابا جان لامصاب همه چئ توشکه بوخورده داره! آما هاچین امه را پرکانیمئ! مملکت مئن سگ خو صابا نشناسه! هاچین سگه سر آدمه سر! هر کئ آیه! خایه خو جیبا پورا کونه! امه را چاکونه کون برانده! تا امئ هفتا گوما کونیم! اوشانا وا بدیم! بازین خودشان چاردسو پا بتازانید! بچابید! مملکت نئ یه! جنگله مولایه! خرسه خوکام فته فراوان
زنائ گه:
- خودا اوشونه نسلا تاوه ده! بتنگ بامو داریمئ! امئ جان به امئ لب برسه
مردائ گه:
- یانئ به ایروز..... ایروز......................
زنائ گه:
- ویرئ کلا روشنا کون!کله آتشه کی غذا پچه
مردای هاتو کی کله آتشا فو زئن دوبو قاقا بوسته شوالا فاندرستی پاک ایجور کی خیاله خودش ول گیفتان دره.

تمام

بئ تو مار - گیل آوایی

2011-01-25T15:33:00.002+01:00

جانه مار دیل گریه داره زاره زارم بئ تومار
کس نانه هرماله آتش بم گوما بم بئ تومار
پاک بمه کوهه فوگوردسته کرا بئ دار و خال
چئ بگم آتش بیگیفتم گورشا بوستم بی تو مار
یاد آرم بئ تو ایسان غوربت چوتو بم بی پناه
تو بوشویئ بئ منومن خستا بوستم بئ تومار
ده واسئ دیمه بنم زاکه ببم مستو خراب
تاب نارم آ روزیگارا سر باورم بئ تو مار
من نارم باور کئ بئ تو زنده یم آئ داد داد
سر کرا کوبم به دیفار ایجگرا بم بئ تو مار
بئ تو پاک سردم بچاسته ده آویرم من آویر
دیل میشین واهیله واهیل زرده ولگم بئ تو مار
لاب ایسم واشکسته شاخه خوشکه دار بی داره پا
جنگلم آتش بیگیفته پاک ذوغالم بئ تو مار
گیل آوایئ دیل تیشین بیخود نئ یه واشکسته خال
سینه یا دورسین جه ناله وا بوسوجم بئ تو مار

ایتا چاردانه - گیل آوایی

2011-01-22T20:09:00.000+01:00

بودُو وَستی تو هرچی رایو چا بو
دمرده لوتکا دریا خوشکه وا بو
هاچین ناجه بدیل بوستن تره کار
تی قسمت از وطن پابرانده پا بو

چندتا گیلکی چاردانه ویدئو مرا - گیل آوایی

2011-01-22T19:50:00.000+01:00

آلبومه عکسانه مرا - گیل آوایی

2011-01-22T14:15:00.000+01:00