۲۲ اسفند ۱۳۹۳

دوتا هاسا شعر-گیل آوایی

جه حایرانی تام زئن
پوشتا بوسته سی یا ابرانه گبه یو
ایتا گورخانه اوخان
.
کویانا واورس
می سر فوکوتن!
.
وای او وخت
کی می ارسویان
ایجانیکی
فادد دس بدس!

فارسی
سکوت از حیرانی
حرفِ ابرهای سیاهِ انبوه است وُ
واخانِ رعد و برق!
.
از کوه ها بپرس
سرکوفتنِ مرا!
.
وای آن وقت
که اشکهای من
باهم
دست به دست دهند!

2
شهرا دوارست ویشتایانه شندره گی
واکوده کورانه ایفاده دابا بُو یو
کسکسه تینتیر آمون!
وای چی کشه
بی زبان آینه
!
.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر