۰۶ اسفند ۱۳۹۳

بیجارو زمستانه بوگو بیشتاو - گیل آوایی


بیجارا زمستان فوقوفت اشکلانا زنه سرفوکو
بچاسته گیلا چو  زنه، گه تی بج چی بوبو

بیجار تام بزه، چوم به را  دیل بوبوست
زمستانا گه ورفوسرما جه را پور بامو

بورین پاک فیچالست اگه هرچی باغو بولاغ
دورین دیل میشین گرمه جان واج بامو

نیدین اشکلو واش بوپوخست، بوبوستم چیچال
نیدین یخ دوسته گیلم، دیلگیرم تسکا بو

باهاران آیه هانده سبزا به می توم بیجار
دو واره پور آوازه، افشان کونه بج خو مو

آیه سینه سورخی می سامان بازام با گولاز
بازین روسیایی تیشین به ترا گم چی بو!

تی رخشان کشئنام دواره، تونام شی تی گور
منم من بیجاره همش پا بزا، راه دوبو

فارسی
شالیزار را زمستان در خود گرفته، ساقه های ماندۀ برنج را سرکوفت می زند
به گِلِ یخ زده گیر می دهد می گوید برنجِ تو چه شد

شالیزار سکوت کرده چشم به راه دلشده
به زمستان می گوید برف و سرما از راه زیاد آمده

بیرون اگر هر چه باغ و دشت تماماً فشرده
دل من در درون گرم و زنده است

نبین ساقه مانده از  برنج پوسیده، بخ زده ام
نبین گِلِ یخ بسته ام دلگیر و تنها مانده ام

بهاران می آید باز سبز می شود نشای برنجم
دوباره برنجِ پر آواز افشان می کند مویش را

سینه سرخ باز با افتخار به سامانِ من می آید
باز روسیاهی از آنِ تو می شود به تو می گویم چه شد!

شکلک در آوردنِ تو هم می گذرد، تو هم به گورِ خودت می روی
من هستم من که همیشه پا به زاییدن و در راهم.
.

تومانا نوبوسته! اسا  هاتویی بی چاکون واکون بخانید  بازین بیدینم چی به!=تمام نشده! حالا همینطوری بدون ویرایش بخوانید. بعد ببینم چه می شود!

۰۴ اسفند ۱۳۹۳

زمستان - گیل آوایی

واشکن
دشکن
باد تورا بو داره
ورفه مرا فته رات
داره دباخته ولگ
ریشا کشا شو
تیتی یانه پستایی یام!
فارسی:
از هم دریدن
شکستن
باد دیوانه شده است
درختِ باخته برگ
ریشه در آغوش گرفته
ذخیره شکوفه ها هم!

2
هووووووووووو
هووووووووووو
هاچین دیپیچه جنگله گوش
توره باد!
داره دیل قورسه
گیله دیل دباخته جا
سیاابران دوارسته داره خاک
سالاسال!
هانده تیتی واران بِه یو
عروسه گوله تماشا
گی نه!؟
دککن
دککا!

فارسی:
هوووو( صدای باد)
هووووو
بیهوده می پیچد در گوش جنگل
بادِ دیوانه
ابرهای سیاه تجربه کرده خاک
سالهای سال
باز شکوفه باران می شود وُ
تماشای پیام آوارانِ نوروز
می گویی نه!
بجنگ

تا بجنگیم!
.

۰۱ اسفند ۱۳۹۳

تی بوشو پسی = پس از رفتنت - گیل آوایی

تی بوشو پسی
نه آب هو آبه
نه خاک هو خاک!
ول بیگیره اوخاک کی ترا کش بزه
بی من!

می ارسو وارشه
دیم شواله کشه
هاچین تی یادا جوکول اوچینم
می دیله نوبره ره!

هان!

فارسی:
پس از رفتنت
نه آب همان آب است
نه خاک همان خاک!
آتش بگیرد آن خاک که در آغوشت گرفته
بدون من!

اشکم باران است
گونه ام شعله می کشد
بیهوده یادِ ترا چون برنج نرسیده بر می چینم
برای نوبرانۀ دلم!


همین!

۲۹ بهمن ۱۳۹۳

چند نشانی برای دانلود کردن کارهایم به زبان گیلکی به مناسبت 21 فوریه روز جهانی زبان مادری - گیل آوایی


گیلکی زبان مادری و فارسی زبان ملی من است
چند نشانی برای دانلود کردن کارهایم به زبان گیلکی به مناسبت 21 فوریه روز جهانی زبان مادری،

.
ایرانه سبزه نیگین ( منظومه های گیلکی)
.
هفتا بیجار ( چاردانه های گیلیکی)
.
کوتام (مجموعه مجموعه داستانهای گیلکی)
.
داره پا (چاردانه های گیلکی)
.
تسکه دیل (غزلهای گیلکی)
.
کولاکت ( مجموعه داستانهای گیلکی)

۲۰ بهمن ۱۳۹۳

سراخر دیمیره می ارسو مرا - گیل آوایی

سراخر دیمیره می ارسو مرا
اونی کی فوقوفته مرا ناروا

سراخر فوقوسان تومانا به شه
می جان واج آیه زخمانه ره دوا

ایروز شومی شه ونگو زاری مرا
آیه خنده لب هانده، دس دسکلا

سراخر دپرکیم جه آ فوخوسان
بازام تی تی وارانا به را به را

نوخور غورصه دونیا نمانه ایجا
همش رادواره، دواره بلا

چره شومه نالانا باور کودن!؟
چره وا آمی سر ببه بی کولا!

منم من کی واستی بدم خاکه جان
منم من کی جنگل می جا به پنا

ویریز می مرا یاوری وخته یار
بی یا تا  بیبیم  شومانه جا راها!


برگردان فارسی:
سرانجام با اشک من غرق می شود
آن که به ناروا به من یورش آورد
سرانجام کابوس تمام می شود می رود
گرمی به جانم می آید برای زخمها درمان
روزی  بدیُمنی( نحسی-نکبتی!)  با گریه و زاری می رود
باز هم خنده به لب می آید برای دست، دست زدن
سرانجام از این کابوس بیدار می شویم
باز هم فراوان شکوفه باران می شود
غم نخور دنیا یک جا نمی ماند
همیشه در گذر است بلا تمام می شود
چرا ناله های شوم را باور کردن!؟
چرا باید سرِ ما بی کلاه شود!
منم من که باید برای خاکم جان بدهم
منم من که جنگل جا و پناه من است
با من برخیز وقت یاری دادن به یکدیگر است یار
بیا تا از بدیُمنها، شومها رها شویم
.

۱۳ بهمن ۱۳۹۳

گیلداستان: ماره دسخاخوری - با برگردان فارسی - گیل آوایی

گیلداستان: ماره دسخاخوری
گیل آوایی
یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۳ - ۱ فوریه ۲۰۱۵

کولکه باورده هاچین هیزارتا توشکا مانستی که نانستی کویتایا وازا کونه. سالانه سال دوارسته، پور زمات بو کی ده هرماله خو یادانا اورشین نوکودی یو گاگلفانام کی اونه دس ده نوبو یو نتانستی جه آ سی یا روزان بوگروختی بی، ایدفا خورا ده یی کی رُو باورده بازام خیاله باله سر بینیشته شون دوبو. همیشکام آتو کی بوستی، جه اون گوروختی. ولی خاب، ایدفایام ده یی اونا هالی نوبو، نوگروخته خیاله مرا بال به بال بوشوبو. >>> ایدامه ره هایا کلیک بوکونید.