۰۹ اردیبهشت ۱۳۹۲

ایتا گیلیکی چاردانه - گیل آوایی


تونام بیگانا بی تی را گیری شی
جه خاطر شی هاچین افسانا بی شی
هاتویه هیمه یو گول گوله آتش  
گیری ول، دیمیری، سوسوزنی، شی
فارسی
تو هم بیگانه می شوی راهت را می گیری می روی
از یاد می روی درست افسانه می شوی می روی
اینطور است هیزم و شعله های آتش
شعله می کشی، خاموش می شوی، سوسو می زنی می روی
.

ایتا عشقانه چاردانه - گیل آوایی


تی قورصه داره، تی لوچان هلاچین
تی دئنه ارسویه می چومه پرچین
هاتو گورشا بو، هانده من تی رافا
تی ره دیل واهیله هاچینه هاچین!
فارسی
غصه ات درخت است، چشم بر گرفتنِ قهرآمیزت مثل تاب
برای دیدنت اشک پرچین چشمم است( دیوار از نی که از لای نی ها می شود دید-کنایه از مژه های خیس و دیدن)
همینطور داغ شده باز چشم به راهت هستم
برای تو دل پریشان است بیهوده بیهوده

گیلیکی هاسا شعر-گیل آوایی


اسا کی جه ارسو هیستمه
مرا فیچال  تاسیانی سر وارگان
تی چومانه سو مرا
باباخان تیرکمان زنه
ایرنگه جه می ارسو
به
هیزار رنگ!
فارسی
حالا که از اشک خیسم
بچلان مرا و بر دلتنگی آویزان کن
با نور چشمان تو
رنگین کمان می شود
یک رنگ از اشک من می شود هزار رنگ!

۲۵ فروردین ۱۳۹۲

دوتا چاردانه گیلکی - گیل آوایی


زمین پا جیری، باله آسمان نا
کرا جنگل خوسانه دیلمان نا
نیگیر بانه نوا بوستن هاچین لام
کی دوشمن کوشتنه تیروکمان نا
فارسی
زیر پا زمین، برای بال آسمان هست
برای جنگلی ها دیلمان هست
بهانه نگیر بیهوده فلج نباش
برای کشتنِ دشمن تیرو کمان هست
.

نیگیر بیگانه گه انگاره، بی حایف
بکفته سر نزن! بی چاره! بی حایف
نوبو شانته هاچین من مرا قوربان
ایموشته خاک، ایتا شوماره بی، حایف!
فارسی
بیگانگی را پیش نگیر، حیف می شوی
بر سر افتاده نزن، بیچاره! حیف می شوی
دلقک نشو، بیهوده از خودت ممنون نباش
یک مُشت خاک، یک شماره می شوی حیف

۲۴ فروردین ۱۳۹۲

ایتا گیلغزل، با برگردانِ فارسی: دمرده مردومانه روزیگار بهارا نی به - گیل آوایی

شنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۲- ۱۳ آوریل ۲۰۱۳
دمرده مردومانه  روزیگار بهارا نی به
فوخوفته چوم وانه وه چوم کرا بیدارا نی به

تو دسکلا نزنی، دس صدا نده، به لام
تو دس برارا نیبی کس تی دس برارا نی به

هاچین گی را دکفید، را دکف، بوبو را دوار
روخانا بو، چاله آب، خوشکابه، روبارا نی به

زمانه سخته چره کس کسا فوتورک زئن، زار
بیجارا بج نکاری، کی بیجار بیجارا نی به

پیاله تلخه نچیشته، نی به تی دیمپر ناز
پیاله مستی نبه چوم تیشین خومارا نی به

ویری واکون تی دسانا بوبو ایتا میرزا
واسوخته جنگله جا ونگ تیشین هاوارا نی به

هاتو خاید کی بی بی قولقا گیفته مرگ رافا
خودت بیدارا نیبی، کس تره بیدارا نی به

تی خاکه ره تویی حورمت، تویی تی خاکه گولاز
تونام اگه جیگیری، دیگری کی یارا نی به

جه تو، جه من، به ویریشتن برا دکفتن کار
گیل آوایی کی ناویره غریبه،  زارا نی به
فارسی:
برای مردم غرق شده روزگار بهار نمی شود
چشم برهم گذاشته به زاری،باز نشود چشم بیدار نمی شود
تو دست نزی، دست صدا نمی دهد، فلج می شود
تو یارِ غار نشوی کسی یار غار تو نمی شود
بیهوده می گویی راه بیافتید، راه بیافت رهوار باش
رودخانه باش، آب در چاله خشک می شود رودخانه نمی شود( روبار اسم رودخانه ای در رشت است)
زمانه سخت است چرا به یکدیگر یورش آورده، زار شدن
شالیزار را نکاری، شالیزار، شالیزار نمی شود
تلخی پیاله را نچشیده، چهره ات گل نمی اندازد ناز نمی شود
مستیِ پیاله نشود چشمِ تو خمار نمی شود
برخیز، دستانت را باز کن، یک میرزا باش( منظور میرزا کوچک جنگلی ست)
از جنگلِ سوخته، گریه ات هوار نمی شود
همینطور می خواهند که در خود فرو رفته بشوی مرگ منتظر
خودت بیدار نشوی کسی برای تو بیدار نمی شود
برای خاک خودت، حرمت تو هستی افتخار خاکت تو هستی
تو هم اگر دریغ کنی، دیگری یار نمی شود
از تو از من، برخاستن؛ راه افتادن کار می شود
وگرنه گیل آوایی که غریب زار نمی شود

۱۹ فروردین ۱۳۹۲

سه تا گیلکی چاردانه - گیل آوایی

دیله ناجانا دانی؟ نه تو نانی!
چومه ارسونا خانی؟ نه نخانی!
کرا بیخود بری جه می چومان خاب
شبان آیی می ور، روزان دو وانی!
.
مرا بیخود چی تی دونبال دو وانی
تو کی هرماله می خطا نخانی
تو پاک ده ولولا بوستی هاچین لات
کرا پیش پیش کونی بازین فورانی
.
پیچا لاس زئن دری هانده می امرا
رقیب تین تیر آیه را- شه - تی امرا
بوبوسته روزیگارام می آویسی
مرا دوری واکاشت دیلا چی امرا!

۱۷ فروردین ۱۳۹۲

کی فوتورکه آمی باغا!؟ - گیل آوایی



کی فوتورکه آمی باغا!؟
کی داریم بولبوله داغا!؟

نه بیجار بیجاره نه بج!
نه گیلک دانه خو را مج
همه تان کرا پلا پچ
داره ده غورصه تته رج

کی فوتورکه آمی باغا!؟
کی داریم بولبوله داغا!؟

مگه به هیشکی نخانه
دیله که ایتا ترانه
بیگیره غورصا بهانه
بازین، ها، غورصه بمانه
هیشکی جه هیشکی ندانه!؟

کی فوتورکه آمی باغا!؟
کی داریم بولبوله داغا!؟

مگه عاشقی بمرده
گیله مرده دیل دمرده
همه جایا آب ببرده
همه تانا خاب ببرده

کی فوتورکه آمی باغا!؟
کی داریم بولبوله داغا!؟

کرا غورصه نا تته رج
نیدینه هیشکی خو پا مج
همه تان کرا پلا پچ
داره ده غورصه تته رج

کی فوتورکسه آ باغا
کی داریم بولبوله داغا

فارسی:
چه کسی باغ ما را خفه می کند( در چنگ خودش دارد خفه می کند)
که  داغِ بلبل را داریم
نه شالیزار شالیزار است
نه گیلک راه همیشگی را می داند
همه شده اند دست به نیاز( ناکارآمد)
غصه پشتِ سرِ هم دارند

چه کسی باغ ما را خفه می کند( در چنگ خودش دارد خفه می کند)
که  داغِ بلبل را داریم

مگر می شود که کسی نخواند
برای دلش یک ترانه
برای دل غصه را بهانه کند
بعد همین غصه بماند
هیچ کس از هیچ کس نداند

چه کسی باغ ما را خفه می کند( در چنگ خودش دارد خفه می کند)
که  داغِ بلبل را داریم

مگر عاشقی مرده
دلِ گیلمرد غرق شده
همه جا را آب برده
همه را خواب برده

چه کسی باغ ما را خفه می کند( در چنگ خودش دارد خفه می کند)
که  داغِ بلبل را داریم

همینطور غصه ردیف شده اند
هیچ کس جای پایش را نمی بیند
همه ناکارآمد شده اند


کرا غورصه نا تته رج
نیدینه هیشکی خو پا مج
همه تان کرا پلا پچ
غم دارند ردیف ردیف

چه کسی باغ ما را خفه می کند( در چنگ خودش دارد خفه می کند)
که  داغِ بلبل را داریم

۱۴ فروردین ۱۳۹۲

ایتا چاردانه - گیل آوایی

می دی-لا ایشکنن تانی؟، نتانی!
می ارسُو بی تو، دِئن تانی؟، نتانی!
هاچین لوچان زئنو گیسُو داهان تاب!
تی ماچی مالا، چئن تانی؟، نتانی!
فارسی
شکستنِ دلم را می توانی؟، نمی توانی!
دیدنِ اشکم بی تو را می توانی؟ نمی توانی!
بیهوده با نگاهت بیگانه بودن وانمود می کنی و گیسو تاب دادن،
چیدنِ جای بوسه ات را می توانی؟ نمی توانی!