۰۹ فروردین ۱۳۹۱

آوای جنگل-یادواره ی کوچک جنگلی- صدای علیرضا شوریده



متن سرود آوای جنگل: بی یه میرزا
بی یه میرزا تی شالا می کمر دود
تی توفنگا باور می شانه سر تاود

پیله مردای دانم تی دیل پوره درده
تی همدردو تی همزبان گیله مرده
تو کوچیک خان در ا جنگل چی تنهایی
گردوکه بره می یانی جان بدایی
بیا میرزا جکلان عطر شالیزار
گیله مردای خوشه ا جنگل و نیزار
گل لاله بکشتم تی گذرگایه
بیا میرزا خوشا دم من تی درگایه
بی یه میرزا تی شالا می کمر دود
تی توفنگا باور می شانه سر تاود
پیله مردای دانم تی دیل پوره درده
تی همدردو تی همزبان گیله مرده
تو کوچیک خان در ا جنگل چی تنهایی
گردوکه بره میانی جان بدایی
بیا میرزا جکلان عطر شالیزار
گیله مردای خوشه ا جنگل و نیزار
من تی رایه شوندرم میرزا کوچک خان
می سلاما برسان تو به شهیدان
می سلاما برسان تو به شهیدان

۲۷ اسفند ۱۳۹۰

نیایش های نوروزی - گیل آوایی

1392


ای سرآغاز من، ای انجام من
ازتو، باتو باشد هر فرجام من
ای نشـــــــــانِ پرشکوهِ میهنم
ای همیشه همدل وُ جـان وُ تنم
ای تو آغـــــازِ شکفتن، زیستن
ای همه هستی به مهر آمیختن
ای نمادِ بودن وِ هستی وِ شور
ای شرارِ زندگی، مستی، سرور
ای که هر پندار پــــاکی را رهی
ای که هر پـــاکیِ پاکان را بِهی 
ای که تو گفتار پـــاکم می دهی
ای زخود کردار پــــاکم می دهی
ای تو گرمی بخش شــور زندگی
ای که رقص آتش ات بـــــالندگی
ای به سرخی زردی ام رامی بری
ای زهر جشن وُ سروری برتری
ای همه سرخ وُ سفید وُ سبز من
ای به راهت هیمه سازم جان و تن
ای که سورَت سوریِ هر سال من
ای سرورت بخت من، اقبـــال من
ای که میراث نیـــــــــــــاکان منی
ای که زیبایی ایــــــــــــــران منی
بــــــا تو ام نوروز، جشن میهنم
از تو دارم هرچه از ایــــــــرانیَم
آمدی، خوش آمدی نــــوروزِ من
ای اهــــــوراییِ من، پیـــروز من
و
1391
ای بهار، ای زایشِ نو،
ای دوباره رُستن وُ بالندگی
ای سرآغاز دوباره،
پاک بودن، نیکی وُ سازندگی

ای که با تو می شود
جشن اهورایی در ایران ماندگار
ای که با تو می شود ما را به شادی، زندگی

ای نماد دیرپای شاد خواهی
شادبودن
شادزیست
ای نشان از یادگاران کهن
ایرانیان
سرزندگی

نیک می خواهم ترا نوروز
با آغوش باز
می ستایم باتو دیگر بار من
پندار نیک
گفتار نیک
ای بهار
ای روز نو
آغاز نو
نیک کرداری کنم با آتش سوری
جهان تابندگی

از یار وُ دیار با تو پیـــــــــــمان دارم
رستن زتو چون شکوفه ایمان دارم
نوروز من ای نیـــــــــای ایرانی من
هستم زتو ایرانی و ایـــــــران دارم

تاسیانی نوروز-گیل آوایی



بامو نوروزو من هانده آویرم...........بازام واستی غریبه سر ویگیرم
ببم هانده منو می بوطری ودکا.........چومه ارسو، بگم، واگم، دیمیرم
.....

هاتو قاقیم، منو هفسینه نوروز..................او روزا من دارم، هفسینام آ روز
هاچین شانته بوبوست می داره ولگان........بهارا ده هاوار : نوروزه ایمروز
......

هاچینه دیل خوشه کی یار بلایه.............دیله که تاسیانی مئن دوایه
نوگو می یار کرا بی شات خوره تاب.....خوره گه ایشتاوه هاچین پلایه
....

دیلا گم کی بهاره،  وا بخانی!..............نوروزی نوسال، نه کی گوسندوخانی
مره کپچا کونه دیل به هاچین قاق.........گویه غوربت چقدر واستی بمانی!؟

۲۰ اسفند ۱۳۹۰

گیلیکی چاردانه یان، فارسی واگردانه مرا - گیل آوایی

ماری جان شب نوخوفتم تی نیگا ره..........شبه دیل گورشابو می ارسو آه ره
تی تی بوگروخته می دیل با خوروسخان..........تره واهیله تی کتله صدا ره
فارسی
مادرجان شب نخوابیدم برای نگاه تو
دلِ شب کباب شد از اشک و آه من
ستاره گریخت، دلم با خروسخوان
سرگشته تو ماند و صدای دمپایی تو!
2

تی واستی من ایسَم  تورو خی یالی.........می همساده مرا گه  بوشو مالی
تی عکسا فان دِرَم هاتو ایسم قاقا.........اونا گم کی نانی فارسی می نالی
فارسی
برای تو دیوانه و خیالاتی هستم
همسایه من می گوید که از دست رفته ای
عکس ترا می نگرم همینطور حیرت زده می مانم
به  او می گویم حالی ات نمی شود فارسی می نالی
3

می چوم دریا بوبو خالی پی یاله...........مره تامو توم بزه دیل پوره ناله
تی عکسه سر فی وه ارسو منم قاق........ده گورشا بوم خایم دونیا  بکاله
فارسی
چشمانم دریا شده پیاله ام خالی
لب فرو بسته ام دلم پر از ناله است
اشکم روی عکس تو می ریزد، شگفت زده ام
دیگر سوخته ام می خواهم دنیا فرو بریزد


تنایی، منو می بوکوده گونا - گیل آوایی


تنایی، منو می بوکوده گونا

شب هاچین گوره خوله یه. گاگلف ایتا اب کاکایی صدا ایجور ایجگره مانستن همه جایا دواره کی خیاله تومامه دونیایا هارای زئن دره. تنایی اوتاق کش می چوم کاغذانو عکسانا، میزه سر، هاتو قاقا بو داره. نانم چن ساعته مره هاتو واهیلا بوسته خیالا پرادا دارم. ایتا ایتا کاغذانا ارو اورو بوکوده دارم. جه هرتا می دیل کرا شواله کشه.
- نه نیبه! اتو اگه اعسکانه دوما بیگیرم ول گیرم! گورشا بم!

مره مره می مرا گمه، ایشتاومه. هی کس نه سا. سنگه جا صدا آیه جه آ خانه به آ پیله کی ایتا صدا نایه. هرکه دینی ایجور جوخوفته داره. زندگی بمرده زندگی یه. ایجور زندگی کی هم دوارستان دره، هم ایسا. هم نفس کشه، هم خفابو داره. جوخوفته زندگی یه، دمخته زندگی یه!

تا هاسا می چوما اوچه ییم تا عسکا فاندرستیم. نتانستیم! یانی نیارستیم اونه عکسا فاندرم. چوم دکفته دنکفته، ایجور گوروختیم. گوروختنی که هم ایسابوم هم نه سابوم. هاسایام هوتویم. ولی آیدفا ایستکان می داد فاره سه! پورا بو می کنار مرا واویلان بدا.
دیل هرتا تاره زخمه  مرا پرا گیفته بوشو. فرهنگ شریفه تار مخمله مانستن می جیجا بو جانا دیل بزه. مرا بال بزه. هاتو مرا خیاله باله سر بینیشانه پاک ابرانه مرا  ایجور ببرده  جه می آ زمانو مکان دوراکوده کی هی تا راه نمانسته جغیر از دیل پرا دان.
بازام مرا ول گیفتان دره. بازام ایجور مرا خو نیگاه مئن بیگیفته داره کی پاک تومامه دونیا خایه می سر فوگورده. آ عکسه دانه مرا ولا نوکونه. مرا ول گیره، مرا داغا کونه مرا هاچین گورشه کا کونه وای کی چقد می دیل بی تابه
فاندرم تی عکسا دیل هانده هوایی بون دره
تی خیالا سر بیگیفته هر جیگایی بون دره

شوندره پاک پاره ابرانا  دوارسته  خراب
مسته تی یاده کرا دیل چی بلایی بون دره

نیشتمه می ایستکانه امرا گم، بم زاره زار
عکسه قابا کش بزه می یار خودایی بون دره

سربنام فورشانه سر موجانه امرا بی قرار
دیله دریا گورشابو دریا سرایی بون دره

چوم کرا وارش بیگیفته دیم بوبوسته هیسته آب
تی چومانا نازا ده پاک گورشه کایی بون دره

آی دیلی غورصه تی قسمت بو همیشک از تی یار
فاندر آخه واهیله دیل گیل آوایی بون دره


۱۶ اسفند ۱۳۹۰

گیلآواز " کوله دارای " - گیل آوایی


گیله مرده بوگو بیشتاو اونه داره مرا

کوله دارای.....کوله دارای.....کوله دارای....کوله دارای
هاچینه گردمه باغو بیجارای.....کوله دارای
نامو وارش کرا خوشکه بیجارای.....کوله دارای
ترا موران بزا ما بیجار کارای.........کوله دارای
آگه وارش نایه دیل بی قرارای........کوله دارای
هاتو خوردان درم غورصه بیجارای....
کوله دارای
کوله دارای
کوله دارای
بوگو خورشیدا وسته ده نتابان
مئ بیجاره گیلا آنقد نترکان
بوگو دیل آتشا خونه جه ابران
بوگو ابرانا تو واراش به واران
کرا سوختان دره مئ توم بیجاران
هاچینه آتشه می دیلو می جان
چوتو وا من فادم می قولو قرضا
نیهینه هیشکی ده می خاشه ورزا
چی بگم گوشنه یه می مورغو کیشکا
بمردم تا بیدم می زاکه اشکا
ده هاچین آتشم آخ کوله دارای کوله دارای
ترا موران بزا ما بیجارکارای
کوله دارای
کوله دارای
کوله دارای

نیدین می خندیانا گریه دارم، گیلسرود - گیل آوایی


رهایی امی دس نها تو چی گی = رهایی در دستان ماست تو چه می گویی
سرود گیلکی
گیل آوایی


نیدین می خندیانا گریه دارم گریه دارم
جه دسته آ زمانه گریه دارم گریه دارم
می دیلئ واهیله رایی ندارم گریه دارم
سیا ابرانه دس وا خون به وارم گریه دارم...گریه دارم...گریه دارم

چره تو تنها، من مره تنهایم یارای
بئ یه مئ امرا تو، تئ مرا آیم یارای
اگه تنها بیبیم
همه تان زارا بیم
شب سیا
گاب سیا
هرتا سگ هارا به
زندگی زارا به
گیله مرد
گیله زن
غورصه خوردن نیبه
اشکو ماتم نیبه
همه تانی واسی یارا بیم
ایدیلو ایصدا را دیبیم
دس فارس نا رهایی ویریز
تو می امرا نیبی
من تی امرا نبم
ایشکفیم
واشکفیم
خارا بیم(خوار)
را دکف
جنگلان سرپنایه
آمی جا جیگایه
نشا غورصه خوردن دمردن
نشا دوشمنه دس جوخوفتن
ویری
دس فارس نا رهایی
بنه دیمه رسمه جودایی
چقد گورشا بیم!؟
چقد فورشا بیم!؟
چقد سرفوکویانا خوردن!؟
نوخور لوفته ناکسانا
ده وسته دمردن
ده وسته گولی پوستا گیفتن جوخوفتن
ده وسته
ده وسته
ده وسته ویری
رهایی آمی دس ناها تو چی گی!؟

گیلغزل : هاچینه دسکلا زنی - گیل آوایی