۲۹ دی ۱۳۹۰

وختی کی ول گیفتان درم تو می شوالا فان دری-2- گیل آوایی






وختی کی ول گیفتان درم تو می شوالا فان دری
وختی زالاش اردان درم تو می پیالا فان دری

وختی اورشواره هاچین گورشم جه هر تا بی وفا
لیسکا بو پاک لوچان زنی می سر بنالا فان دری

وختی فوتورکه غم مرا واهیلا بم بی سرصدا
تو نه بیده بشناخته پاک واشکسته خالا فان دری

وختی که آیو نالا بم قاقا به هر کی از می کار
تینتیر آیی پاک رادوار می ارسو مالا فان دری

وختی بمه بی شاخه بال، ولگه مانستن دسته باد
دتترانی زخمه زبان می بخته تالا فان دری

وختی تی دئنه بال زنم تی راشی ارسو وارگانم
لوچان زنی شی بی وفا بشکسته بالا فان فاندری

وختی گیل آوایی توره جه تاسیانی از خو خاک
دور دوره شر لوغاز خانی اسال اوسالا فان دری

برگردان فارسی:
وقتی که دارم آتش می گیرم، شعله های مرا می نگری
وقتی از تشنگی له له دارم می زنم، پیاله مرا می نگری
وقتی آشوب فریاد است داغ می شوم از هر بی وفایی
لوس می شوی رویت را بر می گردانی، سر به ناله گذاشتنم را می نگری
وقتی غم یورش می برد مرا، پریشانم بی سروصدا
تو نه دیده نه شناخته، بال شکسته ام را می نگری
وقتی که آه و ناله هستم و هر کسی حیرت می کند از کار من
دُور بر می داری برای من پی در پی، ردِ اشکهای مرا می نگری
وقتی بی شاخه و درخت می شوم، مثل برگ در دست باد
به رگبار زخم زبان می بندی، طالع بخت مرا می نگری
وقتی برای دیدنت بال می زنم، اشک در مسیر رفتنت می آویزم
رویت را برمی گردانی بی وفا، بالِ شکسته را می نگری
وقتی گیل آویی دیوانه است از دلتنگی برای خاک خودش
دور دور کُر کُری می خوانی، این سال آن سال را می نگری

۲۷ دی ۱۳۹۰

جه داغه انهمه پرپر بوبوسته حایرانم - گیل آوایی

بی چاکون واکونه،

دیماه 1390

جه داغه انهمه پرپر بوبوسته حایرانم
هاچین دکفته حریفه دمرده ویرانم

چی خاستیمی چی بوبوسته بامو بلا امی سر
هیزار هیزار بوبوده سربداره ایرانم

چی آتشی بو دکفته تومامه سرو قده جان
جه پاک چینا بو امی جنگلانه گریانم

بایید گولازه حریفانه بوبو کرا بیداد
هانه واسی فوقوسم تا آخوند دتتررانم


ا وخت اگه ایتا میرزا، اسا همه میرزا
ویریز فودار فوسوجان دونیایا جیگیرانم

اوشان کرا اودوشد ویشتایانه بی سامان
چقد بیشیم سره دار تا ترا دپرکانم

گیل آوایی کی دمرد غورصه جا کونه فریاد
گولازه امرا گویه جان فدای ایرانم

۲۱ دی ۱۳۹۰

ایتا گیلغزل بی چاکون واکون، تا به وختش!!!! جه تنبلی حمبالا دوخانم اقدایی





وختی کی ول گیفتان درم، تو می شوالا فان دری
وختی جه چوم ارسو فی وه، تو می خومارا فان دری

وختی فاتاشد جنگلا، پاک چینا به جنگل به داز
هیما به دار بیداده دس تو می گومارا فان دری

وختی دیمیرم غورصه جا، دیل واهیلا به زاره زار
بیگانه ره بی آشنا، می غوربتانا فان دری

وختی فوتورکه روزیگار، ناکس کرا به یاره غار
بشکسه پا آپار زنی، پابرانده پا یا فان دری

وختی اوروش واره می دیل، قاقم مره جه واهیلی
آی بی وفا گورشا کونی وختی می نالا فان دری

وختی شله فورشا بمه، تو خوشکه بادی بیجه باد
بخته دمردا فان دری، می ونگه ناکا فان دری

وختی تره به تاسیان دیل ونگ زنه روز و شبان
آی بی وفا آی بی وفا چوم اشکه وارا فان دری

وختی گیل آوایی نبه آن قد تی واستی کیشکا زاک
هانده کولوش اورشین نیبه تا کیشکا زاکا فان دری

وختی سوجم خلوتی جا، ویرانه خوس بی سرصدا

می داد کرا ایجگرا به، می جاجیگایا فان دری

برگردان فارسی:

وقتی دارم آتش می گیرم، تو شعله های مرا نگاه می کنی

وقتی از چشمانم اشک می ریزد، تو خماری مرا نگاه می کنی

وقتی جنگل را می تراشند از درخت تهی می کنند با داس

درخت هیزم می شود از دست بیداد، تو بیشه مرا نگاه می کنی

وقتی از غصه غرق می شوم، دلم دیوانه ی زار زار می شود

برای بیگانه اشنا می شوی، غربتانه ی مرا نگاه می کنی

وقتی روزگار به من یورش می برد، ناکس یار غار می شود

سنگ بزرگ به پای شکسته می زنی، پای برهنه را نگاه می کنی

وقتی دلم خونبار است، مات و حیرانم از پریشانی

ای بی وفا داغم می کنی وقتی ناله ی مرا نگاه می کنی

وقتی ماسه خشک ساحل می شوم تو باد گرم دیوانه می شوی

بختِ غرق شده را می بینی، گریه و هق هق مرا نگاه می کنی

وقتی گیل آوایی اینقدر برای تو جوجه نشود

باز هم کاه در هم شده نمی شود تا جوجه ها را نگاه کنی

وقتی در خلوت خود می سوزم، ویرانه خوابِ بی سرو صدا

فریادم ضجه می شود، تو جا و مکان مرا نگاه می کنی