۱۰ دی ۱۳۸۹

هایا بو-گیلداستان-گیل آوایی


هایا بو
گیل آوایی
سیو یکه دسامبر2010

هایابو. ها ایوانو ها گیله الابه بوکوده دیفار که اونه رف ایجور بوجور بوجور بینیشته بو کی هرماله نتانسته بو بی کتل خود دسا فارسانه اونه جور. هو کتل کی وختی نایی خو پاجیر خیاله کی هاسایه پاختا به ایوانه سر.
ها حصیرواشاده ایوان کی دراز دراز تا اونه زور فارس کی کوچی بالشا تاوه دایی خو کوچی خاخوره ره وختی زمستان روزانا خواستی دواره، جه اسر تا اوسر آدما رخشان کشه یی.
مار کرا دراسانه سر نیشته بو خو خیالا ایشماردان دوبو. هیره جیر شلخت هیسته پلاسوختا فوتورکسه بو اوردکانا وناشتی اونه دمه چک باید.
خانه مار کویی گرکه جا کی پاک خیاله اونه سنگینی جا دورسفتان دوبو، جلاسته ناهابو. نارنج داره ولگان باده مرا رقصا دیبید. تبریزی داره لچه کشکرت، جه راه فاره سه، بینیشته بو. مار هوتو کی دراسانه سر نیشته بو کشکرتا فاندرستی. ایجور نیگا کودی که ده هی کسه جا خبره رافا نه سابو. یانی توفیر نوکودی کی کشکرت چی خبر باوره.
- یانی بازام بمانسته داره مره اینفر کی جه اون خبر بایه
خوره خوره گفتی.
کوچی خاخوره نامه پاک اونا جه اوسره دونیا آوردی بخانه یو نیشانی یه ها ایوانه سر ها گیله الابه بوکوده دیفاره کش کی اونه دراسانه دیمه نیشتی. هاتو خاندی، مار باموبو بینشته بو هو جا سر، خو دسا کی خو چانه جیر بنابو، ایتا تکان بدا. خیاله جا بیرون بامو نامو، خو مویانا والای بدایو چل تاسه آبه می یان، چوبی شانا هیستا کوده، خو واکوده گیسویا کی تازه حنابنا بو، جه خو کول، ابره مانستن واشاده سینه اسمانه مئن کی پیرانه جا چومانا ناز دایی. هو سینه کی همه تانا کش بزه شیر بدابویو دیل بزه یو هیزار ناجه تته رج خیاله مرا سرا دابو. ایتا دس چوبی شانه ایتا دس مویانا خیاله کی بیجارا ویجین دو واره وخت فوروز بامو تووما واشانه دس فورادی، دسته دسته شانه زه یی.
اکه بو جه انهمه دورا بوسته بو یو کوچیکانه دوارسته بو کی هیچی نمانسته بوتا ایتا دونیا تاسیانه اورشین نوکودی بی اسالان کی واهیلا بوسته همیشک ایچی آویراکوده که هم ناهابو هم ننابو.
چوم پیله بزه پس خو فیلله اودوشته ایتا آه بکشه. خومرا ایجور که خیالا سراده یو خودشام اونه باله سر بینیشته، ایوانا فاندرست.
هایا بو. ها ایوانه سر. ها گیله الابه بوکوده دیفار کی خو تومان پیرانا گیله خرابه بوکوده دوماغ وینیزکا ایجور دیمه سر رابه بدا کی اونه مار هو گیله دسانه مرا خو چادرپرا بیگیفته اونه دیمپرا پاکا کوده پسی اونا ناز بدابو.
کوچی خاخوره دانه چاچه دیمه نرمه گیلا کی جیما کوده بو، ایچی چاکودانبو کی هیچه نمانستی بازین خو مویانا چومانه جولو کنار ببرده ماره ره نازه مرا خنده بوکوده بو. هو کوچی خاخور کی همیشک ماره چادرا اوسادی بازین انا عروس چاکودیو عروس داماد بازی کودیدی. مار هاچین ایتا دیل نه صد دیل انا ناز دایی یوکوچی خاخورا گفتی آخه زای! پسر کی عروس نیبه ! تو واستی عروس بیبی نه تی برار
کوچی خاخور نازه مرا گفتی آخه من کی نتانم مرا عروس چاکونم! مار ده امان ندایی خنده یو ناز داهانه مرا گفتی تی مار تره بیمیره! من ترا عروس کونمه زای جان من کی نمردم!
هایا بو. ها گیله الابه بوکوده دیفاره کش که دراسانا فانرسه کتله سر نیشتی یو کاموا کلافا کی اونه مار فادابو تا خو دس بیگیره اونه ره بداره کی بتانه گوده بوکونه زمستانی کولا ببافه. اونه مار هوتو خوره اوازخواندی یو کاموایا گوده کودی. همه تا زمتسانام ایتا تازه کولا بافتی اونه ره ایتا جه ایتا قشنگتر.
خو چوما فوچه یی یو خو کوچی خاخوره نامه یانا یاد آوردی که اینقد بخوانده بو پاک هامما حفضا کوده بو. آخری ناما کی بینویشته بو:
خانه هو خانه یه. مار هیچی عوضا نوکوده. تسکه روزانا کی تره تاسیانی کونه ایه نیشینه هویا کی ترا کتله سر نیشانه یی یو خو کارا کودی.
هایا بو. ها ایوانا گفتی. ها ایوانه سر نیشتی. کوچی خاخور ها ایوانه جا گفتی. ها گیله الابه بوکوده ایوان، ها دراسان. ها سوتونو گرکو رف. ها درازه ایوان کی خاخوره مرا جه اسر تا اوسر دو وستی یو ماره اشانه دونباله جارو کونه اونه دس.
هاتو چوما فوچه خیالا شوبو کی صابخانه سینه خودس، فاره سه یو اونا دوخاده
اقا بفرمایید چایی
خو چوما واکوده صابخانا فاندرست. زنای قاقابوسته بو جه اونه نیگا. ارامه خو سر تاوه دا بیجیرو بوگفته
خانا بیهه پسی مرا دیل نامو ایچی یا عوضا کونم خیلی قشنگ بو هانه واستی هوتو بداشتم. می اولی زای کی بدونیا بایه شاید او سره ایوان ایتا جا چاکونم اونه ره کی بتانه بازی بوکونه اخه ترسم بکفه صارا مئن.
لبخند بزه بوگوفت
ها ایوان بو. هایا. ها گیله الابه بوکوده ایوان کی می مارام همیشک ترسه یی می کوچی خاخور بازه وخت نکفه صارامئن!
بازین ایدامه بدا
شیمی قوربان کی ایجازه بدایید بایم می کوچیکانه یاد باورم

تمام

۰۸ دی ۱۳۸۹

منمو چوم برایی - گیل آوایی

منمو چوم برایی
گیل آوایی
.
.
منمو چوم برایی
تو چره آخه نایی
تو بوبوسی کرا می سایه می امرا ایسایی
هم نه سایی

تو هاتو
خیاله باله سر پرا گیفته
تی رایا گیری شی

منمه
هانده می آوازه می یان
پاک ایتا آویره نُت
کی آویرم تی واسی

کویتا داده مرا تی ناما دوخوانم، کی خیال
مرا گورشا کونه تی یاده مرا
یادا نیشی

هاتو چوم وارشا به
تا کی تی ناما دوخوانم
بی
مثاله می شبه تسکه اوخان
گورخانه
اسمانه بی ایتا الله تی تی
چوتو واستی دوارم وختی نارم تی کشه جا
هاچینه خیالا شم باله خیالا گیری شی
منمو چوم برایی
ایسایی
تو
نه سایی

۰۳ دی ۱۳۸۹

قاقابو= مات زده - گیلداستان - گیل آوایی

قاقابو
گیل آوایی
23جولای 2000

هوا ابری بو. پنجره کنار سیکارکونه می دس بیرونا قاقا بو فاندرستیم. دیواره کنار گوله یاس لاب گوماره مانستن تومامه جایا بیگفته بو. مدرسه وخت گوله یاسه عطر تومامه امی محلا پورا گودی، خیاله کی ها دیروز بو مدرسه شونه وخت می مالمه ره همیشک ایتا دسته گوله یاس بردیمی.
می ماره داد مرا یاد بامو کی بیچاره صد دفا مرا بوگفته:
- زای جان ترا بوخودا دازا اوسان ایپچه ا دیفار کنار صافا کون. ترسمه لانتی پانتی ایا قوپه بنه.
هوا وختی اتو ابری به خیاله کی می شانانه سر سنگینی کونه. همیشک می دیل خاستی یا هوا وارش ببه یا آفتاب. اتو ابری هوایا هیچ وخت دوس ناشتیم. هاچین خایم خفا بم! مره هاتویه کی اگه دس درازا کونم تانم ابرانا بیگیرم. هوا کی ابری به دونیا به هاجین ایتا دودی اوتاق کی اگه اونه مئن پا به سم می سر خایه بوخوره اونه جورا. هو دودی اوتاق کی اونه می یان ایتا کله ناهایو دود اوتاقا پوراکونه بازین واستی تی سرا بیجیر باری تا دوده جا امان بداری.
ایمرو می دیل نخاستی بشم بیرون. یانی کاری ناشتیم کی بشم بیرون. اخه چقد تانم بشم خیابانانا میتر بوکونم. ده خستا بو دارم. بیرون کی شمه مرا مراغا گیره. مردوما دینم کی هاتو تورو دیوانانا مانستن را شون دریدی مرا مرگ زنه.
دیروز خیابانا قدم زئن دوبوم ایتا مرداکا بیده بوم کی اونه گردنه رگ بجسته بو. زوره بازو اونه شین ورزا گردنا چمانه یی. لاب ایتا ازاد داره مانستن بو توسه دارانه مئن! ولی اونه رختو لیباس، اونه راشون نشان دایی کی خیلی پریشانه! داغانه!
کرا قاقا بو بیرونا فاندیرستیم. می چوم دکفته ایتا جیوانه زناکا کی خوره خوره خنده کودی یو خو دسانا تکان دایی. بازین خو دور و برا نیگا کودی ایتا پیچه خودشا جیما کودی. خیاله کی بترسه داره کی مردوم اونا بیدینید بیگید:
- ها پیله کی زنای کوسخولا بو داره!
اروزان ادم ادونیا نه سا، ادونیا می یان زندگی نوکونه، خیاله کی ایا همه چی واگردانه سره! خیاله کی ادم واخابا شو دراه خبا دره یو ایتا فوخوسا یا گیرفتاره! ادما باور نایه کی زندگی امیشین خاب نی یه! زندگی هانه کی گوذره! ها دورسفته روزیگار راستی راستی زندگی یه! امانام خاب نیدندریم!
اروزان ادم همیشک ایچی آویرا کوده داره. همیشک ایچی دونبال گرده. ایچی کی خودشام نانه چیسه! تیرا آویرا کوده آغوزه دونبال گرده!
بازار شی تی کولا جه تی سر کفه! همه چی اونه می یان ناها! هیچی یام خیاله کی ننا! یانی وختی دوزار ره ماتلی! توفیر نوکونه کی ناها یا ننا! ادم همیشک آویزانه! خو هفتایا آویرا کوده داره! هرچی یام داد زنی خیاله کی همه کس کرا بو داره! بوجور بوجورانام کی قوربان بشم! خودا دوشمنده پئرا بیامرضه! خودمانی جا جوم بوخوری ایجور ترا فوقوسیدی کی ترا تورشه اشا کونیدی!
هاتو کی نیگا کونی آدم خودشام شک کونه نوکونه کی خودشه سر کولا بنه! تا آیی دو دوتا چارتا کونی، تره تره
گی:
- کلاچه سر قوپه ناها کلاچ خبردار نی یه!
سیکارکونا تاوه دام حیاطه دورون. پنجره کناره جا ایم اوتاقه مئن. می پیرانه پولوکا دودم کاپیشنا اوسانم شمه بیرون. کویه!؟ نانم! هاتو را دکفم!بیکاری جا زل له بامو دارم. خانه ایسام قرار نارم. بیرونام کی شم هاچین کولوشکنه بی کیشکایا مانم می خالا اورشین کونم!
دره وازا نوکوده مسچده بولندگو جا ایتا قور قوری صدا ایه کی قوران خانداندره تومامه زندگی بوبو داره لاب عزا! تا تی دیل بخایه مسچد ناها! نانم انهمه بی خانمانا کی وا سرپنا فاده! مردومه دیل خوشه کی خودا خانه داره! مردومه بیچاره ایتا چراغ لوله ره سگ زندره ده! بازین مسچدانا چل چراغ پورا کوده داره! دورسفته دیفاره کنار، دامنه جیز پیره مرداکا دینم پاره پوره لاحافا خوره واپخته داره سرما جا اونه دس چوپور نایه بازین مسچدانه مئن قالی واشاده ناها سربسر! تازه شولوغ پولوغی می یان دینی یارو کونه تومان پاره یه ولی ایتا کله خوکه گبه جا زار زار نیشینه گریه کونه یو اونه بازارا داغا کونه!
هاتو کی ارامه قدم زئن دوبوم بیدم مره مره گب زنمه! ایتا خنده بوکودم می رایا بوشوم! ادمی کی بیکاره اونه خیلا به هاچین ایتا پیله لات! خوره شه ولگردی! هیزارجیگا شه! روزو شب خابو بیداری یام ناره! هالا روز بجهندم! شب مگه واهله ادم بوخوسه! هاتو هر چی چرتو پرته ایه ادمه کله! ایوار دینی صوب بوبو ایتا چوم ننایی چومه سر!
اخه وختی ادم دانه زندگی چیسه بازین چی گوداندره! ادمه جانا ول گیره! ادم هیچی یام کی نانه یا هیجایی یام نوشوبی خاب انهمه اسبا پاسبابانا کی دینه دوکانانه دره لشکو له ور! ادمه چوم برق زنه اوشونه مرا! خیلی چیزانا اصلن شاید نتانه ایستفاده بوکونه ولی فامه کی اوجور زندگی یام ناها!
ادم خفا به جه انهمه فیکرو خیال! هرچی یام کی فیکر نوکونی ادمه کار بدتره بختر نی یه!
نانم چوتو می راه دکفته سیما محل! خیلی زماته کی ده مرا قول بدابوم نایم سیما خانه ور! اخه من می پوله سیکارا ره بمانسته بوم تا چی برسه به عشقو عاشقی! اخه ادمه دیل کی قرار ناره! ادمه دیلا کی دارم نارم حالی نیبه! لاکیتاب هاتو خو کلا کاره! بیکاریو بی پیولیو سرگردانی ایطرف! ادم خو تمامه احساسا خفا کونه ایطرف!
پاک ده خولا بو دارم نانم چی بوکونم! یاده می همساده گب دکفتم کی گفتی هادی اعدامه کونه وخت گونی بافی جولو ایتا بولبول پیاده رو درخته سر بیخال از همه چی خاندان دوبو!
می مارا وختی نیگا کونم لاب تورا بم! بیچاره زنای هاپیله کی پسر پیللا کوده بازام اونه قورصا داره! گاگلف نیشینه مره گب زنه. خودشام دانه زمانه واگردسه داره. انهمه می ریفقان بیکاریدی منام اوشونه مانستن!
او وختان می دیل خوش بو کی ایتا کاری کوداندرم ولی هسا چی!؟ نه سیاستی! نه کاری نه فعالیتی! نه انگیزه یی! چقد ادم احساس کونه بوپوخسه داره! ادمه دیل ایتا دونیا اعتراضه ولی خودشه مرا کنار ایه! ادم هاچین خالی خوما مانه حیاطه مئن کی هرکی از دور بیدینه خیال کونه جه شوره مایی و کولمه پوره! فقط صابخانه دانه خالی خوم حیاطه می یان ناها!
هاتو بفکرا شو بوم کی سیما دینمه خو خالا دختره مرا کوچه جا بیرون بامو داره خیاله کی خو پئره دوکان شوندره! هاتو قاقا بو اونا فاندرستم! پاک خاستیم داد بزنم اونا بگم کی چقد اونا خایمه ولی نانم چره وختی اونا دینمه هاتو می تومامه جانه مرا نیگا بمه اونا فان درم! اروزان می دیل خوشی هانه کی بایم سیمایا بیدینم می خیاله مئن اونه مهربانی یا واچشم!
بی اختیار جه خطه ماشین ایم جیرکوچه یو بازین شهربانی جولو ایسم خیابانه شیکا نیگا کونم. هاتو خیاله کی پوتاره مانستن ادمان شیدی آییدی! همه می مانستن قاقابو مالوم نی یه چی دونبال گردیدی! دس فوروشان خودشانه چیلیکا پارا کوداندریدی ولی کیسه کی ایچی بیهینه! یانی کو پول! آرامه زنم بزازانه راسته هو شولوغ پولوغی می یان ایم بخانه. می مار تشتا بنابو رخت بوشوره مرا دینه خو اخمانا واکونه گه:
- خوب بوبو زود بامویی زای. وختی نه سایی اخانه پاک خیاله کی گاز بیرون باورده خایه مرا بوخوره!
می مار نانه کی من مرا خوردان درم. بیکاری جا ده دیوانا بومه! شایدام دانه می رو ناوره! من کی ده واوه دارم! کی کی نارمه ایتا سیل را دکفه هاتو همه چی یا فوشورم!

تمام

ایتا گیلیکی چاردانه - گیل آوایی

وختی می مرا نی یی، چی یم من، هی چی
بی تو کی ببم چی وا ببم من، هی چی
خالی واشمه بی تو دمخته را دوار
سبزم تی مرا بی تو چی بم من، هی چی

۰۱ دی ۱۳۸۹

چاربدار یا چارپادار- گیلیکی کوچی داستان - گیل آوایی


چاربدار*

گیل آوایی

خاب بیدم خوفتمه خاب دئندرم. هوا پاک بوبو بو گوره خوله! کرا ایتا پیچه اوشنتره نتانستیم بیدینم. لاب چفه عرق بوبو تومان پرا ور بکشه دازا کمر فوزه هیمه بارا می کول بنا جنگله اوخانه مئن آمون دوبوم.
پلت داره لچه ولگان باده مرا رقصا دیبید. گوماره مئن لانتی هاتویا مانستی کی ایتا گوسکایا فوتورک بزه بو، گوسکا جانکنش کودی کی اونه دهانه جا جیویزه. کشکرت داره لچه خو لانه مئن نیشته بو باده مرا والای خوردی.
می پاجیری هیسته واش پاک می پایانا بوکوده بو سیفیده ورف. هرتا قدم اوسادیم می حاواسا وا جیما کودی بیم کی لیسکا نوخوردیبیم. مره گاگلف ایچی خاندیم. گایی یام می حیساب کیتاب چورتیکا اموییم. خیاله کی راه تومامی ناره یو من هاتو هیمه بار می دوش شون دوبوم.
دور دوره شر ایتا چاربدار قاطرا بار بوکوده کویا بوجورشون دوبو ایجور کی خیاله کویا واچکستاندره. ایتا پیله سنگه سر هیمه بارا بنام. می دسا بیگیفتم می دیمه ور، داد بزئم:
- ای برااااااااااااا ری...... هـــــــــــــــــــــــــــوی......
می صدا جنگله اوخانه مئن دیپیچسته ولی جه چاربدار هیچی نیشتاوستم. دو واره داد بزئم:
- ای برااااااااااااااااااااااااااری ..........هـــــــــــــــتتتتتتوی چاربدااااااااااااااااااااااری هـــــــــــــــوی
بازام بیدم هیچی اونه جا نامو می دیله مئن بوگفتم:
- مگه به!؟ یا کره گوشه یا اینکی......
دو واره داد بزم اما آی دفا هرچی تانستیم می صدایا ویشترا کودم ولی بازام می دادا جیواب ندا. مره مره بوگفتم:
- چوتو نیشتاوه!؟ تومامه جنگلا می داد دیپیچسته داره جنگله اوخان دپرکسته! بازین آ چاربدار می دادا نیشتاوسته!؟
بفکرا شوم. می دیلا بزه هیمه بارا وا بدم چاربداره دوما بیگیرم، بشم بیدینم آخه چره می دادا آوجا نده! هوتو کویا واچکسته شوندره بوجور!
ایجور کی خیاله ایتا آهو مانستن سنگه لاخانه مئن جستن مونم، کویانه مئن دو ومه! می دازا جه می شلانقوزه بیرون فاکشه هاتو گومار پومارانا فتاشمه یو راه وازا کونم. چاربدارا نشانه بیگیفته تاخت زنمه!
هرچی جولوتر شمه چاربدار دورترا به. هاتو داد زنم:
آی
براااااااااااااری....هــــــــــــــــــــــوی......چاربداااااااااااااری...هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوی...آ..................وووو .....تی کره گوشا یامان بیگیره!
بوبوسته بوم چفه عرق! می داهانه جا آلو زه یی بیرون خیاله کی ایتا کله ورزا چورابو بیجارا مئن گاجمه یا فاکشن دره یو اونه کخ بوکوده داهانه جا ابره مانستن آلو بیرون آیه!
بودو بودو کرا فاره سه بوم چشمه لب. کوچی روخانا باموم واز بوکونم می پا جلسکسه دراز دراز بکفتم واشانه سر پور ده نمانسته بو کی دازه دومه بشه می تک!
مره مره بوگفتم:
- من خاره تو چاربدارا! تی واستی پور ده نمانسته بو لام ببم!
بازین واخوبا بوم میره فکر بوکودم:
- آخه او بیچارا چره فوش دی!؟ اون کی خو رایا بیگیفته شون دره! بتو چی!؟ تو داد زنی بازین خایی ترا آوجا ده! مگه مرداکا طلب داری!؟
ایتا پیچه به سام فکر بوکودم مره مره بوگفتم:
- آخه نیبه کی!؟ هاپیله کی گوره خوله جنگله مئن آدمه دیل خایه بترکه بازین ایتایام کی یافی تی دیل خایه ایتا هایی! هویی! ایتا چه دانم فوشی پوشی بدی، بیشتاوی! اینقد داد بزم می گولی بترکست! بازین اچاربدار ایتا خوس نوکوده داره!
هوا ده کرا تاریکا بون دوبو. ایتا دارا واچکستم بوشوم بوجور بیدم چاربدار پور ده نمانسته جنگلا دواره، فاره سه کو بوجورا کی اویه ده دار ماره جا خبری نی یه! هاچین صافو دارو درخت دباخته یه!
داره جا بیجیر باموم. دو واره را دکفتم. می پا گرزنه جا هاچین جیجا بوبوسته بو. می مویانه مئن خیاله پوتار دکفته بی، هاتو ویل ویلی کودی. لابدان پاک می دیم پرا هاچین پشه بنده مانستن بیگیفته بو. چوم پیله کی زه ییم لابدان می چومه جولو کرا هلاچین خوردی!
هاتو بکف ویریز دو وستان دوبوم. هیچی مرا حالی نوبو. کرا خیاله کی می چوما خون بیگیفته چاربدارا نشانا کوده تمش پمشانه مئن وازو ولنگ کونان شون دوبوم.
گوماره پوشت ایچی خیاله جوخوفته بو. مرا ترسا گیفته. دازه دوما می دسانه مئن موشتا کوده بوم. چارچشمی گوماره مئنا فاندریستیم. ایدفا بیدم ایچی چاردسو پا گوماره جا بیرون بامو بوگروخته. کرا بوبوسته بوم هاچین ایتا شال ترس ممد. ده می پا قو وت ناشتی کرا کفتان دوبوم. می چکره پرکستی. ایتا دوسکوله مرا دراز دراز واشانه سر مالغ زه ییم.
چاربدار جنگلا دوارسته بو. منام پور ده نمانسته بو کی اونا فارسم. هاتو کرا داد زه ییم:
- آی برااااااااااااااااااری...................چاربدااااااااااااااااااری......!!!! من واترکستم تو چره می جیوابا ندی!؟ تو کیسی!؟ تو کویه شین ایسی!؟ خانه خراس ایپچه تی سرا واگردان آخه بیدین تی پوشته سر چی خبر ایسه! شاید ایچی ترا فوتورکه!
هاتو کرا اونه مرا حرف زئن دوبوم کویا واچکسته، شون دو بوم بوجور تا چاربدارا فارسم. ده کرا دورسفته بوم. می جان پاک جیجا بوبو بو. چفه عرق خیاله کی ایتا مورشفه آب می سره کول فو وسته بو. بوبو بوم هیسته چوره. ایدفا بیدم چاربدار پور ده نمانسته فارسه کو بوجورو دکفه سراجیری!
هرچی زور داشتیم می دسه پا مئن جیما کودمو بو دو وستم. جنگلا دوارستم. تومامه دارو خالو گومارانا بنام پوشته سر. می سره جور آسمان بو یو خورشید کرا ده شون دوبو بوخوسه. ایدفایی خیاله می چوم دکفته هیزار هیزار چاربدار کی صف بکشه تته رج ایسابید، هرچی فاندرستم نتانستیم هو چاربدارا کی بیده بوم، بیافم. همه تان ایجور بید. ایجور لیباس دوکوده. ایجور پشمی کت خودشانه کوله سر بنا. ایجور موشتک بدس کرا قاقابو مرا نیگا کودید.
هرچی باموم داد بزنم بیدم ده می گولی جا صدا بیرون نایه. می گولی خوشکابو بو. نه تانستیم داد بزنم نه تانستیم شیب بزنم نه تانستیم می دسو پایا تکان بدم. لاب بوبو بوم ایتا خوشکه چوب!
چاربداران صف بکشه بید. قطار قطار چاربدار. قطار قطار موشتک بدس تته رج قاطرانا بار بوکوده. خیاله هوشونام میره خندا دبیبید. ده کرا کوسخولا بو بوم.
مرا شه بزه. هاچین منترا بو اوشانا فاندرستیمی. ایدفایی خیاله همه تان مرا هوجوم باورده بید. نتانستیم بو دو وم. بوگروزم جه اون همه چاربدار جیویزم. هاتو ماسته مانستن قاقابو! تا اینکی ایچی بامو مرا از جا بکند!
خیاله کی بوبو بوم ایتا سیلاب کو جا سراجیرا بو. هاتو هرچی می راسر ناهابو شوستیمو واشوستیم اموییم بیجیر. اونقد می سر اسنگا اوسنگا بوخورده بو کی ده استانه گمجا دوارسته بوبوسته بو ایتا گورخانه!
چاربداران تا فاره سه یید مرا بیگیرید می دیلا ایجور جوم دکفت کی خابه جا دپرکستم!
ایجور دپرکسن هاتویا مانستی کی هفپادشایا هانده خاب دئن درم!

تمام

*واستی بگم کی چاربداره جا خوب بو اگه چارپادار بینویشتی بیم ولی چاربدار ده جا دکفته داره. چارپادار دوروست تره. اکلمه یا " چاروادار" ام گیدی. چاروادار=چارپادار>گیلیکی>چاربدار

کاس آقا - گیل آوایی

کاس آقا
گیل آوایی

کالو بدوش باله کا بدس آموندره. کاس آقا جانا شورم فوشوسته داره پاک خیاله کی وارشه مئن جانشورا بوکوده لاب هیستو چوره یه.
خروسخوان نوبو بو کی کاس آقا رادکفته بوشو روخان کولی گیری. تا هسا دیل انه شین ده زالاش باورده ولی حوکمن خاستی خو باله کایا پوراکونه بشه جوما بازار. همیشکام گفتی کی بازار روزان خوب وخته کی ایپچه ویشتر بوفروشه تا خو موشکیلا ایشکیل بوکونه.
کاس آقا کار بازارمجی بو. دیهاتانا مئن گردسی مورغو خروسو مورغانه هه یی اوردی بازارروزان فوروختی. کاس آقا پلاخور ولناشتی کی کاس آقا شلختی مورغانانا بوفروشه. کاس آقا پئرام بازار مج بو. هانه واستی کاسا آقا شناسنامه فاگیری وخت نام فادابید کاس آقا بازارمجه جوبیجارکولی.
محله مئن همه کس اونا شناختی. اونه پلاخورام هوتو بو. خانم سادات خانم سادات هاچین ماست مایه نیگیفتی. هرکی نذری پذری داشتی یا خاستی خو موردانه ره قوران دوره بوکونه امویی خانم ساداته ویرجا.
خانم ساداتام زمستانان اونه کار قوران خانی بو. اخه زمستان کی ده کاری ناشتی، بیکاری وختان قوران دوره کودی یو هممه نفره ایسما دانستی. هیتتایام جه خاطر نبردی. بازی وختان زیادی خاندی هاتو هاچین هاچین تومامه امواته ره آیه پایه خیرات کودی! کاسه آقا همیشک گفتی:
- آخه نانم تو چی تی لبه جیر گی!؟ هاتو مردومام ترا قوبیل داریدی!
جانه سادات اگه می موردانا خودا بیامرضی دی، گیلیکی بوگو اوشانا هالی ببه! می پئره مار خودا بیامرض، ایکلمه فارسی گب نزه داشتیدی! تا چی برسه به عربی! هیذره نفامه ده اگه فارسی بیگی! ایجور بوگو کی اوشانا هالی ببه!
سادات بگب آمویی:
آخه نانم چره تو اتو گبر بوبو داری! می جده جا خجالت بکش!
کاس آقا بله تا، زنه کنار آیه حایاته مئن. مورغو خوروس لانه مئن هاچین فته راتا دیبید! کالو نه زیمین. مورغه لانا وازا کونه. اول خروس واز و ولنگه مرا ایه بیرون پر زنه شه نیشینه پیله کونده سر اویی یا سراده! ایجور اویی کونه کی اونه صدا هفتا محله اوشنترام دواره.
کاس آقا مورغانه ره دانه فوکونه. اوردیکانام هولی هولی مرا بره چاچه دیمه اوشونه ره هرچی سرده پلایو خوشکه نانا کی دیشب کنار بنابو فوکونه آبه می یان.
ایتا پیچه ایسه اوردیکانا فاندره کی چوتو خوشونه بالو پرا وازا کونیدی او توله ابه مئن جانشورا کونیدی. کاس اقا جیوانی یاد دکفه کی هرروز شویی روخانه مئن جانشورا. روخانه لب توسه دارا واچه کستی یو جه اونه لچه اشغالی واز کودی روخانه مئن. وختی حیسابی سینه آب کودی بازین امویی خانه هاچین هاچینه شانته بوبوسته خودومه مرا آغوز ایشکنه یی.
کالو بره تیلیمباره مئن جلانه. باله کایا چاچه دیمه نه تا بازین بیگیفته کولی یانا دوجین بوکونه. آیدفا کاس اقا ره بد نوبو. هرچی بیگیفته بو کاسه کولی و چاپاقه سیم بو. هاچین چندتا زرده پرام بیگفته بو کی همیشک زرده پرانا بردی بازاره سر فادایی مشته غولامه اشپزا تا سیاکولی عوض ناهاران موشتریانا بوفورشه!
کاس آقا خانه اونه پئره ایرثی بو. کاس اقا خانه دور، ایتا پیله صارایی سینه وازا کوده بو. پوشته خانه یام کاس اقا باغ بیگیفته بو اونه مئن هممه چی بکاشته بو. جه ککجو سیر و کوار بیگیر تا خیارو پامودورو خانه مار کویی. کاس اقا گاگلف هیندوازنه یو خربوزه یام کاشتی.
کاس اقا دوتا اوتاق داشتی. ایتا تلار چاکوده بو کی هاچین ادمه کولا جه ادمه سر کفتی انقد کی نومود کودی. خانه دورام ایوان بو کی اونه پوشت موسترا چاکوده بو زمستانان ده حیاطه مئن موسترا نوشویی.
خانه سرام گالی پوش بوکوده بو. پیشتران حیاطه جولو دور دوره شر کاس اقا پئر ایتا فاکون داشتی کی اونه مئن هممه کار کودی جه مایی یو دومسیا دود داهان تا برنج جاکو زئنو خولفا نان پختن.
ولی کاس اقا بیجار کار نوبوسته بو. یانی چاره ناشتی. اخه ارباب زیمینا اونه پئره جا فاگیفته بو بازین کی اصلاحاته عرضی بوبو بو، کاس پئر جه داغه او زمین دق بوکود بمرد!
کاس اقا زنخاخور همیشک خو خاخورا گفتی:
کاس اقا بیچاره چار کلاس ویشتر درس نخانده بو کی اونه پئر خو عومرا فادا تره. تو واسی او بیچارا غم بوخوری. اون هیتا روزه خوش نیده داره.
کاس اقا چاچه دیمه باله کایا خاله کوده. تا کرده خالا ویگیفته کی ایتا ودره اب واغوزه، توراب سوزن زنه پسر کی کاس اقا همساده بو داد بزه:
کاس اقا..... کاس اقا..... دوسه تا چاپاقه سیما مره دیمه بنه!
کاس اقا خو سره راستا کوده تورابا بیده. توراب کاس اقا مرا پیللا بوبو. اونه مار سوزن زن بو. هممه کس، تورابا دوخادیدی سوزن زنه پسر. تورابه مارا تومامه محل شناختیدی. بیچاره زنای ایتا کوچی ساک داشتی اونه مئن همچی ناهابو. سوزنو قورصو الکلو...خولاصه هرچی کی بیگی اونه می یان یافتی. شویی مردومه خانه، اول مریضه سر شوخی شوخی داد زه یی:
چیسه تره هاتو کولی بازی در باورده داری! همه کس مریضا به ده! تونام خوبا بی نترس! نیمیری! اگه دادو ناله بوکونی ایجور سوزن زنمه کی دکفی صارا عروسه گوله بیبی!
توراب ایروز کاس اقا ره تاریف بوکوده بو کی کبله غولام بامو بو اوشونه خانه نانم اونه چی بو کی خو تومانا بکنده بازین بیرون باورده بیگفته خو دس می مارا بوگوفته کی :
دوکتور دستور بدا همینجا را سوزن بزن!
بیچاره زنای گویا بترسه بو داده مرا دکفته بصارا کبله غولام جه خجالت دوپا داشتی دوتایام قرضا گیفت ده فرار!!! توراب، کاس اقایا همیشک سفارش دایی کی هیشکی ره نگه!
کاس اقا دوتا چاپاقه سیم نیهه تورابه ره کنار بازین اونه ایشاره زنه کی بایه ببره. تورابام ماتلا نوکونه هوتو پابرانده دو وه ایه کاس اقا حیاطه مئن دوتا چاپاقه سیما ویگیره. کاس اقایا گه:
کاس اقا بازین تی مرا حیساب کونمه
ده کاس اقا جیوابه رافا نه سه. خو کولی یا اوسانه شه.کاس اقا خو مرا گه:
اخه اولی موشتری نسیه ببه تا غوروب خودا وا میداد فارسه!
کاس اقا تازه کارانا توماما کوده بو کی سلامو صلواته خو زنا ایشتاوه. تا زناکه بایه ایچی بگه کاس اقا خو شلنقوزا دکشه یو چانچو بدوش را دکفه بشه بازار.
را می یانی دینه مشته قولی دواتگره دوکانه سکو سر ایتا دسته کاغد ناها اوشونا اوسانه کی مایی واپختنه ایستفاده بوکونه مشتریانه راه تاوه ده.
کاس اقا آیدفایام دوسه تا نیمچه یو جوجه یو چند تا مورغانه باورده کی بوفروشه، بازارا هاتو فانرسه بیده کلبه حاجی سگه چکن، تازه دوکانا واکوداندره تا اونه چوم دکفه کاس اقایا، گه:
ا........کاس اقا ایمرو چی باوردی بدرد بوخور ببه!
کاس اقا خو چانا جیویزانه یو اخمه مرا گه:
حاجی تو خاره هرچی توربا عروس بوکوده داری! اخه تا هسا بیده یی ایتا بازار مج تی مانستن بوپوخسه اسباب باوره بازار!؟ اگه چنس نی یی، چندتا چاپاقه سیمه اشپلان دارم جانه حاجی تا بازار شولوغا نوبو بیهین ببر!
کاس اقا دانستی کی حاجی سگه چکن، داشی واسی پوشتک زنه!
بازار تازه کم کم شولوغا به. کاس اقا ره یام هاچین اجور شولوغی چرچره. چوم فوچینی دینی همما بوفروخته.
کاس اقا سر اونقد شولوغ بو کی نفامسته اکه طهر بوبو اذانه صدایا کی بیشتاوسته انه یاد بامو کی ویشتایی جا زالاش باورده داره. تا بشه حسن کبابی ویرجا ایتا سیخ کباب فاگیره چارتا لیباس شخصی اونه بالا گیره تاراخ نیهیدی کاس اقا گوشه کون!
تا کاسه اقا بایه ایچی بگه ایتا جه او چارنفر کی خیلی دلم بو فوشه مرا گه:
خاب اسه تو مره ادم بوبویی اعلامیه پخش کونی!؟ بیشیم ایجور اعلامیه تره نشان بدم کی هیچوخت ترا یادا نشه!
کاس اقایا موشتو لقده مرا بره ده ایتا ساختمانه می یان اونه تاوه ده ایتا گوره خوله اوتاقه مئن. کاس اقا توره دیوانانه مانستن خوره خوره گه:
اخه اعلامیه چیسه ده! من تا هاسا ایتا اعلامیه نیده مه
چندنفر اییدی او اوتاقه مئن دکفیدی کاس اقا جان بیچارا هاچین چاکونیدی تورشه اش بازین اینفر دیگه ایه اوشنه بیرونا کونه یو کاس اقایا گه:
خاب مره تاریف بوکون ا اعلامیه یانا کی جا فاگیفتی؟
خولاصه جه اون اصرارو جه کاس اقا اینکار تا بیلاخره مرداکه دو زاری دکفه کی کاس اقا هاچین خورا پرکانه.
تا اینکی کاس اقا اسپابانا اوریدی اوتاقه مئن. کاس اقا چوم دکفه او دسته کاغذه نا کی مشته قولی دواتگره دوکانه جولو اوساده بو.
نشان به هو نشانی کی کاس اقایا شیش ما او تنگه اوتاقه مئن بداشتیدی یو بیچاره کاس اقا زن دربدر ا ایداره او ایداره کاس اقا دونبال گردسی تا اینکی کاس اقایا اوره بیرون.
کاس اقا ازادا بوسته بو ولی کاس اقا ده او کاس اقا نوبو. کاس اقا سیاسی بوبو بو!
همیشکام هر چی مردوما گفتی کی هاتو گوتورمایی اونا بیگیفتی بید مردوم باور نوکودیدی! مردوم خاستیدی کی کاس اقایا سیاسی بیدینید. خیاله کی مردوم بی قهرمانی جا زلاش باورده بید قهرمانه دونبال گردستیدی!


تمام
اکتبر 1999

گیلداستان: چی چی نی - گیل آوایی

چیچینی 
گیل آوایی
28دسامبر 2000
ایتا گوره خوله کوچی سلوله مئن اونا جوخاسته بید. هاتو جوم نوخورده اونه سر خوردی دیفارا. سلوله جورام ایتا کوچی پنجره ناهابو اونه پوشت اهینی میله امرا بیگیفته بید.
سلوله در، ایتا چارخانه سولاخ داشتی کی گایی وختان نیگابان اونا تانستی وازا کونه غذایی پذایی فادابی یا اینکی بیده بی اون هانده زنده یه یا بمرده!
خیلی زماته کی اونا فوقاستی بید سلوله مئن. فکر کودیدی کی پور زمات نوگذره اونه گردن فوروز آیه. خودشام فکر کودی کی اونا بریدی پیله دانه جا ولی هیشکی نوگفتی کی تا اکه واستی اویا بسابی. ویشتره وختان اونه فکر شویی هیزار جا. همه جا ایسابو جغیراز هو سلوله می یان.
هشکسه سر نایه کی آدم تنها ببه! اینتظار بکشه. بیلاتکلیف ببه! وای! آدم لاب خولو خیالی به! کو ببه فوروز آیه! فی وه! فوگورده! خرابا به!
فکر کودی خوره فکر کودی فکر کودی بازینام خورا زه یی به هرچی خایه ببه ببه! بادا باد! هاتو هاکار درازه داشتی. هرچی زور زه یی اونه دیل هرماله قرار ناشتی!
خیلی وختان درجانه که ور فاندرستی شاید نیگابانی پیگابانی کوچی درا وازا کونه حتی فکر کودی بجهندم وازاکونه فوش بده! ولی ده یی هیشکی جا صدا نایه! جه ایطرف خوشحال بو کی جه خاطر بوشو داره جه ایطرفام تنهایی جا ده واکفته بو!
بعضی وختانام کی خیاله دیفارانا  تونگوله  بزنید، ایجور صدا آمویی ولی هیچی نفامستی کی او صدا چیسه! او گوره خوله مئن لاب ده خیالاتی بوستان دوبو. خو تومامه زورا زه یی کی جه فکر خیال بیرون بایه. سلوله بیجیر بوجور شویی. ورزش کودی، واز کودی خاستی سلوله جورا بیگیره.
بازینام کی ده زل للا بویی موشتا زه یی دیفارا. ایحور زه یی کی اونا خاستی واشکافه!
کوچی درجه که جا بیرونا فاندرستی، او وختان کی آسمان هاچین ابریشما مانستی، سلوله  مئن ایسایی آسمانا قاقا بوستی. هاتو خیاله بالا سوارا بوستی، پاک هاتویه کی دورفکه جور آسمانه مرا جوخوس بازه دره! اونقد دور دوره شر گردسی کی اونه یادا شویی کویه ایسا!
ایتا روز کی هاتو آسمانا فاندرستان دوبو، ایتا چی چی نی آیه نیشینه سلوله جور درجانکه ور، ایتا پیچه جوم جوم خوره، تا اون بایه چی چی نی یا ایچی بگه دینه پر زنه شه!
پاک خاستی خو گولی پوستا بیگیره کی چی چی نی دو واره بایه ولی چی چی نی بوشوبو! کرا خیالاتی بوبوسته بو کی:
- نوکونه چی چی نی ایتا پیغام داره مره!؟
کرا خنده کونه خو مرا گه:
- تا هسا کوترو کشکرت خبر اوردی بازین چوتو ایا چی چی نی!؟
بازین خوره خوره خو پیشانه زنه یو گه:
تونام خولا بوستان دری!
کرا هاتو فکر و خیالا دوبو کی بیده دو واره چی چی نی بامو آهینی درجانه که ور بینیشت. خیال کونی کی اونه دونیایا فاداییدی! آرامه بوشو دیفاره کش به سا. چی چی نی یا فاندرست. اونه ناز بدا. ایجور ناز کی تا هسا هیشکسه لوففتا اوتو نکشه بو!
خو دورو ورا نیگا بوکود بیده هیچی ناره اونه ره بنه. چی چی نی ایتا پیچه دوم تکان بدا یو پر بکشه دو واره بوشو ولی ای دفا تا غروب هرچی خو چوما آسمانا بودوخت چی چی نی جا خبری نوبو.
هوا تاریکا بوبو. آسمان پاک بوبوبو گوره خوله. سلوله می یان ایتا کوچی سو زه یی. همه چی لاب خیاله بمرده بو. هیچی تکان نوخوردی. هیتا صدایام نامویی.
ایدفا بیده درجه که وازا کودده ایتا کاسه با ایتا تیکه نان بناده سلوله مئن بازینام درجه که دوسته ده. هرچی خو چوما وازا کوده بیدینه کاسه مئن چی دره نتانسته بیدینه چی وا بوخوره.
هاتو کی زور زن دوبو بیدینه کاسه مئن چی دره اونه یاد بامو کی نانا بداره چی چی نی ره. آرامه ایتا تیکه نانا اوساده گوده گوده بوکوده بنا دیمه. کی کی ناشتی صبح ببه تا چی چی نی بایه یو اونام چی چی ره ایچی بنه.
آخر سر صبح بوبو یو اونام خو چوما بودوخته کوچی درجه کا، ایجور قاقا بوسته کی چوم  پیله نزه یی تا اینکی خوره خوره بوگفت:
من چره نیشتم هاتو قاقا بو دارم!؟ خاب آرامه دو سه تا تیکه نانا تاودم درجه که لب تا چی چی نی وختی آیه اونه اوچینه!
هاتو وازو ولنگه مرا ایتا ایتا نانگودا تاوه دایی درجانه که لب، خو تومامه زورا زه یی کی دوروست تاوه ده درجانه که لب. چونکی ایجور اونا کجکی چاکوده بید تا هیچی اونه لب قرار نیگیره.
هاتو کی نان گودانا تاودان دوبو درجانه که لب، بیده چی چی نی بامو بینیشته اونه ور. هاتو قاقا بو چی چی نی یا فاندرست. جوم نوخورده! ترسه یی کی چی چی نی پر بکشه بشه!
چی چی نی دوسه تا توک بزه یو خو دوما بجونبانه یو بوشو. اونا دینی!؟ لاب خوشکا بو خو مرا بوگفته:
- آخه دینی!؟ انام شانسه من دارم!؟ آخه چی چی نی یام مگه دومبلاسکونه به!؟ خانه خاراس هاتو نینیشته بوشو!
بازین چی چی نی بال زئنا  نیگا کودی یو ناجه مرا آه کشه یی گفتی:
- آخ...کاشکی من تی بالا بداشتی بیم!
ولی خنده مرا خو دیله مئن گفتی کی:
- چی خاستیم! چی ناجه یا کشمه!؟
هاخیاله می یان ایسابو کی چی چی نی دو وراه بامو نان گودا کی درجه که ور فو وسته بو خو چیلیک دوکوده پر بکشه بوشو. اونام کی هاتو چی چی نی یا قاقابو نیگا کودی، خوشحالا بوسته بو کی چی چی نی هرچی ناهابو توک بزه همما اوچه، ده هیچی ولناشته بمانه!
دو واره خوشکه نانا فیللی مرا هیستا کود. گوده بوکود ایتا ایتا تاوه دا درجانه که لب. هاتو کی واز کودی نانگودا تاوه ده درجانه که لب اونه چوم دکفته تبریزی دارا کی اونه لپه سر ایتا قوپه ناهابو. خو دیله مئن بوگفت:
- نوکونه چی چی نی هو تبریزی داره سر قوپه بنا داره!؟
نان کی توماما بوبو خوره هاتو هاچینه وازکونه تا بیدینه او لانه کویتا پرنده شینه. ایدفایی بیده چی چی نی کرا اونه جا پرستان دره ولی چندتا دیگه کی اوشنه توک زردی زه یی اونه طرف واز و دوسته به!
خاستی اویی بکشه. خاستی بال در باوره پرواز بوکونه. خیاله کی دونیایا اونه فادا داریدی! خوره خوره بوگفت:
- پس بیچاره هاتو نامو پر کشه شه، هاچین نی یه!
روزان ده قرار ناشتی. چی چی نی رافا ایسایی. چی چی نی مرا گب زه یی. درده دیل کودی. ناز دایی. ناز کودی. قور قور کودی. خاستی واز بوکونه تومامه عالما واخبردارا کونه.
 چی چی نی یا گفتی:
- زود اوسان بوشو ده می داهان خوشکا بو. فیللی نارمه تره نان هیستا کونم. چره انقد درازه دی آخه! زود بیه اشانا اوچین بوشو ده!
گاگلف کی واز کودی درجه که جا بیرونا فاندره، تبریزی دارا نیگا کودی بیدینه چی چی نی زای پیللا بو داره یا نه! پور زمات نوبو کی ده چی چی نی لانه مئن هیچی نیده یی. چی چی نی زای پیللا بوبو. ده هرتا خودشانه ره خیاله ایتا چی چی نی بوبوسته داره ده.
خوره خوره گفتی:
- بیلاخره پیللا بوییدی! بال بزه ییدی بوشوییدی!
ایتا روز کی هاتو خوره حیساب کیتابا دوبو بیده خیلی زماته اگوره خوله مئن به سا داره. اونه سر چی چی نی مرا گرم بو اونا حالی نوبو چوتو بوگذشته. ایروز ها فیکرو خیالا دوبو کی نیگابان درجه کا وازاکوده ایتا فوش بدا یو غذایا تاشا دا سلوله مئن. تا اون بایه بگه کی:
- برای چی فوش میدی تی مار......
بیده پا صدا دورا بو یو بازین هیچی صدا نامویی. خیلی ناراحتا بو. تا صبح ده نتانسته بوخوسه. هاتو کی فیکرا دوبو خوره خوره بوگفت:
- تا هسا انهمه مرا بدو بیراه بوگفته ده، عذاب بداده، ایتا ناخون می دسه پا مئن نناده، هسا کی اگوره خوله می یان مرا جوخاسته ده ، ده چره فوش دده!؟ آخه من شیمی واریوخا.....
نتانسته ایچی بوخوره. فقط نان تیکا اوساده، بمانستا بنا درجه که ور. صبح شورو بوکوده چی چی ره نان گوده کودن. ولی ده دیلو دوماغ ناشتی. چی چی نی مرایام خیاله کی قار بوکوده بو. هاتو اخما کوده نان فوکودی درجه که لب. چی چی نی یا گفتی:
- تی امرا نی یم. بیخود مرا چپ چپ نیگا نوکون!
چند روز هاتو دوارست. نیگابان ایتا روز درجه که وازا کود بوگفت:
- چته!؟ اعتصابه غذا کردی!؟ نشونت می دیم! تخمه سگ آخه اون تیکه نونی که ور میداری دیگه اعتصاب غذا نمی شه! خار.....
خوره ننا. ولی خو دیله می یان بوگفت:
- شمه را نشان دمه واریوخ سگانه بی....
تا اینکی ایتا روز سلوله درا وازا کوده ده بوگفته ده:
- بیا بیرون بهت نشون بدیم اعتصاب غذا چیه!
هاتو موشتو لقد مرا اونه ایتا درازه راهرو جا ببردده تا فاره سده بیرون. اونا ببرده حیاطه گوشه دیفاره کنار بداشته ده. اونه چوم دکفته کلاچ ملاچی لیباس دوکودانا کی دسماله یزدی اوشونه گردن، بخط ایسابید. توفنگانام اوشنه دس. ایتایام صفه آخر ایسابو کی ایشاره بزه آماده بیبید.
کلاچ ملاچی دوگه دان آماده ایسابید. خودشانه توفنگام اونه طرف نشانه بیگیفتی بید. هاتو کی اوشانا فاندرستان دوبو بیده چی چی نی بامو بینیشته ایتا توفنگه سر خو دوما های زه یی اونه سرده آهینا، خو بالا وازو دوسته کودی. قرار ناشتی. ایچی دونبال خیاله گردسی نیافتی.
 تا اینکی ایتا داد بزه:
- آتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــش!
چی چی نی ایجور ویرشته کی کلاچ ملاچی دوکوده قاقا بو خوشکا زه. چی چی نی اوشونه سره جور پر زئن دوبو تا اینکی هاتو مثاله ایتا پیله پاختابو فیللی  هونه سر کی داد بزه بو آتش! خرابا کود. هونی کی اوشونه فرمانده یه کله قوا بو!
تمام

۳۰ آذر ۱۳۸۹

کوتام، کوچی داستانان - گیل آوایی

کوتام 9 تا داستانه کی پی دی اف چاکودم بنام اینترنته مئن. اونا تانیدی هایا بخوانیدو بدارید

گورشه کا نوکون – گیل آوایی

ایتا می قدیمی غزلان

آتش نزن مرا هاچینه گورشه کا نوکون
های چو نزن مرا از تو جودا نوکون
دورا کودد مرا جه توسالانه سال ولی
دیل با تو بو مرا بیخود سیوا نوکون
پاک واهیلم جه انهمه تیتی دمرده خاک
سخته زمانه مئن مرا بی جاجیگا نوکون
دیم با کشیده اسالان بوبوسته سورخ
آی وایه تو هاچینه دس هوا نوکون
دوشمن فوتورکسه سی یا ابرانه دیل بوسوج
می ارسو آهه مئن هاچینه دسکلا نوکون
فان در مرا کی جوخوفتم جه سی یا شبان
یاری دمرده تو بیخود هورا نوکون
واشکسته شاخا تو سوسو دی با باهار
مرهم نیبی مرا هاچینه وارجینا نوکون
باور ناری بوشو دریا می راه دوار
می دادا بیشتاوی ترا ماسکا پلا نوکون
گیل آوایی کی دورسینه سینا به صدتا داد
میدان واسی آمون ترا بی سرصدا نوکون

۲۹ آذر ۱۳۸۹

گیلیکی کوچی داستان " واکفته " - گیل آوایی

واکفته
گیل آوایی
13 جولای 2000

هاچین چفه عرق خابه جا دپرکسه. پاره لاهافا ایجور خو سر واپخته بو کی نفس کشن نتانستی، اوتاقه مئن هرچی تیانو تشتو کاسه داشتی بنابو چکه جیر بیچاره خوره گفتی:
- بلا وارش بیبی! هاتو اینفس واره! خیاله آسمانه کون سولاخا بو داره!
توندا کیتی آیه هیره سر پاره گالوشا دوکونه، ده بودو شه موسترا طرف کی صارا گوشه چاکوده چانکوده  کرا ولاکوده بو، ایتا دیفار اونه شین سنگه بولوک بو، ایطرفام حلیبی تیکه مرا دورا کوده بو بازین ایتا پاره کیسه یام پرده چاکوده بو کی موسترا در بوبو بو.
اهام اهام کونان شه کنفی کیسه یا جور زنه یو نیشینه ایتا نفسه راحت کشه، بازین ایه چاچه دیمه، کرده خالا اوسانه درازه آبچینا کی ایوانه جور پانا کوده بو تکان ده تا جیما بو آبا فوکونه کی سنگین ترا نبه تا آبچینا دورسینه.
سیاقابدانا اوسانه آب دوکونه نیهه آلادینه سر بازین ایوانه سر دیفاره دیمه نیشینه خو موشتکا بیرون اوره نیصفه ایشنو سیگارا روشنا کونه، هاتو کی اولی پوکا زنه پیره زنای اوتاقه جا داد زنه:
- آخه مشته حوسین تره اروایه تی موردان ایپیچه کمتر بکش بیدین تانی اسره پیری مرا بیوه بوکونی! اخه خانه خاراس هیچی نوخورده چره سیگار پوک زنی!؟
مشتی خو دیله مئن گه:
- چی بختر! تی گوزه گبانه جا جیویزم!
وارش تونترا کوده یو صارایا خیاله آب بردان دره، گاگلف باد تورابه یو وارشا م ردده زنه ایوانه سر لاب تا دراسانه دیمه یا کونه، مشتی ویریزه پینیک بزه زیریندازا اوچینه یو گه:
- اپینیک پاره مرا جمختانداره!
هاتو کی زیلویانا اوچئن دوبو زنای داد زنه:
- مشتی خودا تی پئرو مارا بیامورضه او حصیرانام ائچین، تا هیستا نبه، حصیرانه لبه تومام بوپوخسته سی یا بوبوسته داره!
مشتی گه:
- تی چیلیکا چی بگم هاتو وینریشته اُورد داندره!
پیره زنای خیلی زماته کی روماتیس داره وختی هوا سردا به تومامه اونه جان خیاله اورسفتاندره، اونه چکره رمق ناره تا بازاره  سر بشه، هاتو درده جا ناله کونه.
مشتی از خو زن بدتره ولی چاره ناره اگه اونام هاتو خانه درازا کشه هیشکی نه سا اوشونه گولی ایتا چکه آب دوکونه، اروزان کی ایموشته چمپا برنجام نشا هن! مشتی واسی بشه میدانه سر باله کایا ویگیره خودس آ دوکان، او دوکانه جولو تا بوقه سگ سرپا به سه تا مردومه بیهه اسپابانا ببره خیابانه دیمه بازین یکشی اونه گیر بایه کی غوروبان بتانه ایتا نانی پانی بیهینه تا زنای ویشتا نمانه.
مشتی سرا خیلی زماته بزه داره کی ایتا چارچرخ بیهینه تا راحتا به جه جانکشو فچم فچم بار بردن. پیره مرداکه دانه ده زور ناره کی باله کایا بنه خو کوله سر، اخه شبان درده جا تا صبح نتانه بوخوسه هاتو واستی گاگلف خوشانه یانا بماله یا آ پالو اوپالو بوکونه.
پیره زناکام بیچاره هانه واستی نتانه بوخوسه انقد کی مردای تکان خوره، پیره زناکه درد ایطرف مشتی آیو ناله ایطرف!
دوا درمانام اینقد گیرانه کی هرماله دوکتور نشه ده. ویشتره موقه یان گوله گابزبان دم نهه ده دو نفری خوره ده. یایام کی آجورا زنای داغا کونه نیشینه اونه سر تا اونه درد ساکیتا به. خولاصه هاتو ایجور درده مرا کنار آیه ده!
مشتی هاتو بفکراشوبو کی قابدانه جه خاطر ببرده بو تا اینکی زنای ویریزه آیه ایوانه سر قابدانا ویگیره چایی نه بازین ایتا پاره دسمالا ویگیره سوتونا دوده نی یت کونه کی وارش به سه! هاتو کی دسمالا توشکه زئن دوبو مشتی یا گه:
- ویری، ویری ایتا موشته آب تی دیما بزن بی یه ایلقمه بوخور شکمه خالی ابلا سیکارا پوک نزن!
مشتی ویریزه آیه هیره سر موشتکا نیهه خو چپه دس بازین راسته دسه مرا کی پاک خایه چاپلا بزنه سیکارا کونه یا جه موشتک اوره بیرون.
وارشا نیگا کونه اونا غما گیره ا وارشه مئن میدانه سر سرپا به سه. خو دیله مئن گه:
- خودا بوکونه زود دو سه تا بار ببرم ایچی می گیر بایه بایم بخانه. هاچین می آرو مور بشکسه داره!
مشتی وده را اوسانه شه چاسر کرده خاله مرا زور زوریکی ایتا اب اوسانه چاچه دیمه خو دیمپرا شوره هاتو کی وه درا ناهاندوبو بیجیر ایتا پیشکم زنه کی زنای ترسه.
مشتی خو صورته بوشوسته پسی ایه ایوانه سر خو زناکه ویرجا نیشینه. زنای ایتا قند پالو دوکونه نه مشتی جولو. مشتی عادت بو کی همه تا صوب دو تا قندپالو بوخورده بی. او قدیمان کی اول شویی کاره سر امویی قلنار بوخوره. اونه قلنار واستی حوکمن پلاکباب بوبوستی بی کی استلخه سللاخانه کارجو ویرجا وا بوخوردیبی.
ولی ده مشتی زور نرسه پلا بوخوره. هاتو ایتا قندپالو مرا تا ظهر ایسه بازین ظهر کی به ایلقمه نانو واویشکایی یا پنیری یا چایی شیرین خولاصه ایجور سر اوره. همه تا روزام کی تومامه به گه:
- ایمرو چانه یام دوستم!
پیره زنای ایتا تیکه خوشکه پیره بویا نیهه آلادینه سر داغا کونه شیرین چایی مرا خوره. مشتی اولی قندپالو یا کی تومامه کونه خو دو ومی سیکارا روشنا کونه مشتی سالانه ساله کی ایشنو کشه او قدیمان کی تازه سیکاره کون طلا ( سیکاره زر) بیرون باموبو مشتی ره گیران بو، اونا نی هه یی. الانام کی ده اصلن فکرشام نوکونه. او وختانام مشتی سیکار زرا گفتی سیکاره کون طلا!
پیره زنای اینقد مشتی سر داد بزه بو کی مشتی ایشنو سیکارا نیصفا کودی کشه یی تا زناکه چانه جینویزه اونه سر غور بزنه . خوره گفتی:
- اخه لاکیتاب اسیکارام خایی می جا فاگیری!؟
زنای ویریزه ایتا پیله آبچین داشتی کی وارش روزانه خو سرنایی صارا می یان بوشور واشور کودی ولی بیده مشتی آ وارشه می یان نتانه هاتو بشه بیرون، سرما خوره. هانه واسی ویریزه ابچینا فاده مشتی یا کی خو سر بنه بشه میدانه سر تا هیستا نبه.
مشتی زور زوریکی ویریزه خیاله کی مشتی یا خاییدی فاکش فاکش ببرید کاره سر. مشتی آبچینا نیهه خو سر، باله کایا تاوه ده خو پوشت هاتو خوسو پیشکمه مرا را دکفه شه جه خانه بیرون. مشتی شوندوبو کی بکف واکفه مرا ایلقمه نان بیرون باوره.
مشتی خانه جولو ایتا روخان ناهابو کی مشتی بشکسه واشکسه تخته مرا اونه سر ایتا پورد چاکوده بو. مشتی هاتو بفیکرا شو آبچینا خوسر بنا شوندوبو. باله کایام هیستا بو اونه پوشت والای خوردی.
مشتی یا هاتو خوس بیگیفته بو کی بیچاره خیاله تومامه اونه سینه خاستی بایه بیرون. ایجور خوس کودی کی نتانستی خو رایا فاندره. هاتو فاره سه پورده سر اونه پا جیلیسکسه دراز دراز بکفته روخانه می یان کی اب جیما بو بو. مشتی هاچین به چله خرابه!
مشتی عزا بیگیفته ایه بخانه لاب زمینو آسمانا فوش دان دوبو. قیضه مرا باله کایا تاوه ده ایتا دیمه خو پاره پوره لیباسا فاکش فاکش مرا کنه آوره بیرون تاوه ده چاچه دیمه یو داد زنه:
- ویری هوتو مرا چارچشمی فان در! دینی کی پرکساندرم خانه خاراس!
پیره زنای توندا کیتی ویریزه مشتی یا تره خوشکا کونه مشتی هاجین بوبو بو سگه حاجی فرج، موللا ماست بوگفتی بی آدما واکفتی! خیاله کی بانه دونبال گردسی خو قیضا فوکونه ایچی سر!
مشتی ماتم بیگیفته بو. مشتی لاب تورا بو بو. وارشا فوش دایی. آسمانا فوش دایی. خوره خوره سیاابرانا داده مرا فوش دایی گفتی:
- راحتا بوستی!؟ اسا تی دیل آراما گیفته!؟ بوار تا تی دیل خایه بوار! فقط خاستی می نانا واوینی! می کونه خاشا بشکنی! من خاره هرچی بدشانسا....
پیره زنای قاقا بو نی یارستی ایچی بگه! هاتو آسمانا قاقا بو فاندرستی!

تمام

پیله گول، گیلیکی کوچی داستان - گیل آوایی

پیله گول
گیل آوایی
اکتبر2003
پیله گول قاقه! پیله گوله هشت گیروبه نویه! پیله گول ده هاچین واهیلا بو داره! پیله گوله چوما خون بیگیفته داره هیجایا فاندره! خورایا بیگیفته شون دره! هاتو خو مرا گه:
- نه! نیبه اتو سگه جان کندنو شگه زندگی! نه!
خیاله کی تومامه دونیا ایجگره اونه دیله مئن جا بوکوده داره! پیله گول هاتو واهیلابو خو دسانا موشتا کونه هوا مئن تکان ده یو هاتویه کی ده واکف داره! ده خایه زیمنو زمانا بهم بودوجه! خو مرا گه:
- یانی انهمه سگه جان کنی هیچی!؟ یانی اخاکه مئن همش خاشه حسنه واستی ببه لاب بیسه یک!؟
پیله گوله بازو آدم فانددیره هاچین هذ کونه! اونه سیاچومه موجه کا خیال کونی دانه دانه شانه بوکوده داریدی کی ایتا پوشته ابرویانه جیر برق زه یی! اونه سیامویان پریشانا بو، باده مرا کرا رقصا دوبو! پیرانه یاخا وازا کوده، بادا دا، دسانا کی ایتا دونیا یاور دایی موشتا بو هاوایا دورسینه یی!
حسن لس قورابیه نوقولدانا خو بغله جیر فوزه زیبیلا خودوش جلاسانه، جه راه فاره سه یو پیله گولا دینه هاچین قاقه! کارد بزنی اونا خون نایه! آرامه اونا فاندیره یو گه:
- سلام پیله آقا
ایجور سلام گه کی خیاله جن بیسمیلا بیده بی! خورا جیما کونه یو هو نیگا مرا پیله گوله جیوابا بیستاوسته نیشتاوسته جیویز زنه یو یاواشیکی شه یو خو پوشته سرا فاندره بیدینه کی پیله گولا چی بوبو داره! خوره خوره گه:
- چی زمانه یی بوبو داره ! هرکه دینی خو هافتایا آویرا کوده داره! چره مردوم اتو واهیلیدی! پیله گول تا واخوبا به حسن لس چارتا دوکانا دوارسته بو!
دیفاره کش پیره زنای پینیک بزه چادورا خوره واپخته نیشته بو یو ایجور خو رویا بیگیفته بو کی خیال کونی راضی یه زمین داهان وازا کونه اونا فه وره! پیله گولا تا دینه هاچین اونا خوشکا زنه! نخاستی باور بوکونه کی پیله گول اون نیده بو بوشو یو هیچی اونه دس ننا!
پیله گول هاتو خوره گب زن دره یو شون دره. نه هیکسا دینه، نه هیکسا فاندیره! پیله گول لاب تورابو داره! خوره گه:
- آخه مگه به!؟ آخه لاکیتاب هرچی جوفت زنی تاک آیه! هرچه خایی راست بنی کج شه! آخه واگردانه سره! واگردانه سر! همیشک ایا هامه چی ناهابو! هرکی ایجور بد یا خوب ایچی بردی خو زنه زاکه ره! هیکسه سفره خالی نوبو! آخه چره هامه سره سام بیگیفتی می!؟
اِ...............! لاب آویرابو داریمی! هر چی واسی، اینفر ه لوففتا وا بکشیم! هرکه دینی کرا ایجور خو کلا کاره! ایجور خایه خورا جیویزانه! ده دوروغ گفتنو کس کسه سرا کولا نان، قاب زئن، کس کسه دیفارا واچکستن جور شون! عادی بوبو! هر کسام ایتا حرفه حیساب زنه خیاله کی چینی گب زئن دره!
لاب کرا بوبو داریمی شال ترس مامد! حرف کی به، ده پهلوان پاک حرفه! هامه لاب پهلوان پنبه ییمی، کرا ایتا یالانچی پالوان! تاا ایچی گی، گیدی:
- زندگی نچرخه! زندگی سخته! چی واکودن!؟ واسی بوسوجیمو واسوجیم!
ا........! یانی چی!؟ تیرا آویرا کودیم هیچی! آقوزه دونبالام نگردستن!؟ هاتو کسکسه سر کولا نان!؟ هاتو آویرا بون!؟ هاتو دمردن!؟ واسوخستن!؟ ان کی نیبه! هرجیگا شی آدم خیال کونه هاکه شین نی یه! آمی خاکه مئن بوبو داریمی غریبه! هرتا ایداره شی یاور اول تی دسا فان دره چوتو تانی اونه دما بیدینی! آخه انام بوبو مملکت!؟ ایتایام نیگه آخه بابا فردا وا امی زاکان هایا زندگی بوکونید! هسا اما امی هرچی بدتر! آخه امی زاکان نخاییدی بیگید:
- ان چی بلایی بو امی سر باوردیدی!؟
ا.....! سگ خو صابا نشناسه!
پیله گول هاتو خوره شون دره یو خوره گب زئن دره! هوا خیال کونی شب بوبو داره، ایجور آسمان تاریکا بو کی روز گوما بو یو لاب هامه کسا شب بیگیفته داره! پیله گول هاتو خوره بوسوج واسوجا دره! پیله گول کرا خاستی دونیایا وگردانه! خاستی هامما هارای بزنه:
- ا......................ی برا.............ر مرگ ایوار شیونام ایوار!
پیله گولا چی بوبو!؟ پیله گول چره هاتو قاقا بو داره! هامه دانیدی! هیکسام خیاله نانه! هر کی خو کلا کاشتان دره! هامه جایام چور بوبو داره!

تمام
اکتبر2003
هلند

۲۸ آذر ۱۳۸۹

ایتا غزلترانه " تو نوشو " - گیل آوایی

اسا بیگیفتمه ول دیل شواله یه
تو نوشو
تی شانه سر ا زمانه می خانه یه
تو نوشو
بیدین کی هامما دباختم بوبوم داره بی خال
اسا تی کش بمانسته می جان پنایه
تو نوشو
بیده یی جنگلا گورشا بو نوبو تنها
بازام هو دارو درخت یاره باوفایه
تو نوشو
من و تو پاک بوبوییم نقله مالایو لوتکا
تو یو منو ایتا دریا دکفته جایه
تو نوشو
می دیل تره زنه پر تی کشه بمه ایتا زای
هاچین نی یه ایسا چوم هانده چوم برایه
تو نوشو
اسا کی ناجه بوبو تا بهارا باز خوشا دیم
تو بس می ور کی تی ور می تومامه جایه
تو نوشو
دانی ایسَم ایتا کُوتَر کی جلده تی بامم1
تی ور می خاکه مانستن می لانه یه
تو نوشو
هیزارتا آتشه جان ول بگیفته بوگروختم
شوالا بوستا بیدین هانده پا به رایه
تو نوشو
درخت خو ولگا دوازه خوریشه سر ایسه پا
می ریشه تو می گولاز تی گیله نیگایه
تو نوشو
گیل آوایی همیشک جان پنا بوبو یاره
اسا کی یاری دمرده ده بی جیگایه
تو نوشو
1< سه تا بیت ویدئو چاکوده پسی ایضافا بوسته کی ویدئو می یان ننا

۲۷ آذر ۱۳۸۹

توگیلانه جا گی گریه به می کار - گیل آوایی

تو قاری می مرا قارم تی امرا
تو داری می مرا دارم تی امرا
هاتویی دوشمنا بیخود کونیم هار
تو زاری می مرا زارم تی امرا
......
بدا تی گوله ره گولدان ببم من
تی خانه بامه ره نودان ببم من
تی صاراکتله، تی هیری جیری خاک
کله سر قوری یو قابدان ببم من!!!!ا
....

شبه چله دیلام غوربت بیبیشته
خکارا یاد آره آبجی واویشته
شبان بیداری یو نقله پیله مار
دپرکانه جه خاب، خنده جیویشته
......

توگیلانه جا گی گریه به می کار
می دیل جه تاسیانی به هاچین زار
هاتو کی بوک کونه دیل چوم ایسه پا
واره وارش دوخانه مار آی مار
....
بوشوم دریا کنار ایپچه بگردست
خیالا سرا دام، بوشو ونگردست
بیدم آبکاکایی او جور بزه بال
می کارا فاندرست خنده بترکست
.......
می دارو می ندار ایرانه خاکه
گولازه می وطن گیلانه زاکه
باباخان تیرکمان شاله عروسی
قشنگو رنگ وارنگ ایرانه پاکه

بایید بایید کی دیلانه ایپیچه وازا کونیم - گیل آوایی

جه تاسیانی بایید توشکه یانا وازا کونیم
خیاله باله مرا دیلمانی سازا کونیم
ده وسته بوک کودنو غوربتانه تام توم زئن
بایید آمی دسانا کس کسه درازا کونیم
کشا گیریم خوشا دیم عومر کرا شه مثله باد
آویرا بیم، دبازیم، جانه یارا نازا کونیم
قشنگترا بیمی همدیگه نازا های بکشیم
چی به امی دیلا مثله خزر گولازا کونیم
بنیم بدیمه ایفادا نیبیم هاچین خالی آب
آروزیگارا واسی یاره دیلنوازا کونیم
گیلانه ایرثه جه میرزا کی جان بنیم یاره
کسانه کس بیبیمومهربانی سازا کونیم
گیل آوایی نی به هرماله من مرا قوربان
بایید بایید کی دیلانه ایپیچه وازا کونیم

۲۳ آذر ۱۳۸۹

بئ تو مار - گیل آوایی


جانه مار دیل گریه داره زاره زارم بئ تومار
کس نانه هرماله آتش بم گوما بم بئ تومار
پاک بمه کوهه فوگوردسته کرا بئ دار و خال
چئ بگم آتش بیگیفتم گورشا بوستم بی تو مار
یاد آرم بئ تو ایسان غوربت چوتو بم بی پناه
تو بوشویئ بئ منومن خستا بوستم بئ تومار
ده واسئ دیمه بنم زاکه ببم مستو خراب
تاب نارم آ روزیگارا سر باورم بئ تو مار
من نارم باور کئ بئ تو زنده یم آئ داد داد
سر کرا کوبم به دیفار ایجگرا بم بئ تو مار
بئ تو پاک سردم بچاسته ده آویرم من آویر
دیل میشین واهیله واهیل زرده ولگم بئ تو مار
لاب ایسم واشکسته شاخه خوشکه دار بی داره پا
جنگلم آتش بیگیفته پاک ذوغالم بئ تو مار
گیل آوایئ دیل تیشین بیخود نئ یه واشکسته خال
سینه یا دورسین جه ناله وا بوسوجم بئ تو مار

آخه ناموی - گیل آوایی

اشکه مئن تنها دمردم بئ وفا آخه ناموئ
هیستابوم بسکی تی رافا چوم برا آخه ناموئ
بئ تو پاک از تاسیانئ ول بیگیفته دیل دمرد
خوشکا بوستم تسکوتنها گورشه کا آخه ناموئ
آن قده تنها بوگفتم های تی ناما با گولاز
شب بیگفته مئ اوخانا صوب بوما! آخه ناموئ
وامرازه آ روزیگاره بئ کسئ تنها ایسان
روز و شب به سام تئ رافا پورجفا آخه ناموئ
ده نگم هرماله تئ ناما مئ دیل به پیله لات
خستا بوم از آهو ناله را به را آخه ناموئ
گیل آوایی تام بزن فاندر جمخته روزیگار
های گیری انگاره گی تی یاره کا آخه ناموی

۱۹ آذر ۱۳۸۹

ایتا خیلی قدیمی هاسا شعران - گیل آوایی

خواب بیدِم کی ترا دونبالا گودم
ماچی بدم تی لیسکه رو یا
تا تی پاچک فاره سِم
تورشا گودی تی رنگه رو یا
می دوما جیگا بدام
دور دوره شر چوما بودوختم
کی بایی
تی گولی پوستام بیگیری
ده نیدینم تی سی یا مو یا
آن قدر سرما می یان
دیفاره کش خوشکه چوبا بُوم
کی می دس چوپور نامو
شیب بزنم
تا تو بفامی کرا من فان دره مه هانده تی سویا
پرکسیم
بیده مانستن
بوبُو بوم هیستو چوره
وارشه مه نی
بیدمه کوچه می یان
خانه خاراس ماچی دیهی رقیبه رو یا
مرا گورشا کوده تیکار
مرا دیل نامو بگم
ده نیدینم تی رنگه رو یا
بوشومه شلمانه کش
یاواش یاواش مره جوخوفتم
بوگودم گریه تی واستی
چوتو چنگ بزه رقیبه ری
تی مو یا
را دکفتم تا بایم رقیبه ری کا
کی بگم فاگیفتی بی رام
می اومیدو چومه سو یا
واخبردارا بومه
تو ده بوشویی
ایسامه هیستو چورابو
قاقابوسته
می کُوله سر پاک خیاله کی دارم ایدونیا کو یا
داد بزم داد نخوایم ده بیدینم تی رنگه بویا
آن قدر داد بزه مه
شه بزه از خواب بپررستم
مرا یاد بامو کی دورم جه تو
دورم
هاچینه شب تی واسی فان د ِرَ مه ستاره سو یا
مره پاک واهیلا بوم کی نتانم ده بیدینم تی رنگه بو یا

گیل آوایی

ایسام تئ رافا من




ایسام تئ رافا من

نایه خبر جه تو بیخود ایسام تئ رافا من
جه تاسیانئ بنامه ده سر به صحرا من
فوقوفته غورصه مرا دیل بترکسه تنها
تئ دورئ جا نانئ واهیلا بوشیدا من
آویرا بو سته منم من نیافه کس ده مرا
نانئ نانئ کئ دباخته تومامه فردا من
ایتا خبر نایه از تو نانم چره قارئ
نانئ کئ ول گیره دیل چوم برایه بئ پا من
ده مایا گم دنه تاب ابرا گم تی تی یا فوقوس
دمردمه تئ واستئ گورشابوسته تنها من
جه تو زبسکئ بوگوفتم مئ چوم بوبو دریا
بترکسه ده مئ دیل بیتو غرقه دریا من
بوبوسته ایحگیره بئ تو مئ داد و مئ فریاد
ده گورخانا دوارسته تی راشی بپپا من
شبانه غوربتا هرماله کس نایه مئ داد
اونئ کئ چوم دوارسته تومامه دریا من
گیل آوایئ تئ واسئ روزوشب کونه فریاد
فارس مرا کئ نارم تابه بئ تو روسفا من

گیل آوایئ
اکتبر2006

۱۷ آذر ۱۳۸۹

می چومه اشکانه مرا - گیل آوایی



می چومه اشکانه مرا
گیل آوایی

تی دامنا هیستا کونی می چومه اشـــــــکانه مرا
بازین ترا لیسکا کونی مردومه حرفـــــــانه مرا
تو ده ازازیلا بویی لوچـــــــان زنی رادواران
زرخه پوتارا بوندری گردی رقیبــــــــــانه مرا
ترکما بوستی تو ده هـــــــــــاچین واکف داری
بیخود مرا لقد زنی تی خـــــــــــاشه لنگانه مرا
زلاش باوردا چو زنی هرمــــــاله سربرا نیبی
لیلیکه دارانا مانی زولفه پریشــــــــــــانه مرا
لانتی بوبوی روخانه من گوسـکا بدام دکفته یا
پاک ده فوتورکسی هاچین تیگوزه حرفانه مرا
هاچین کرا چوکـــوش زنم آهینه سردا بوخودا
خیاره سر دلاری تو تی لیســـــکه کارانه مرا
دپرکمه بیدارابم، تی تی زنم، بهــــــــارا بم
اگرچی ول بیگیفتمه تــــــی کرده کارانه مرا
گیل آوایه جه سر بوشو آ روزیــگاره ناکسی
نخام ترا خایم بشـــــــــم می دس برارانه مرا

۱۶ آذر ۱۳۸۹

چارتا گیلیکی چاردانه - گیل آوایی

1

بازام می دیل جه غورصه پورا بوسته
واکفته می خیالا تورا بوسته
بیگیفتم ول دو واره داده بیداد
چی دیل با تاسیانی جورا بوسته

2
نیدین کی سربیجیرو سر برایم
تی واستی یه ناویره بی حیــایم
هاچین لاتم کی هرماله نبم رام
مثــاله راشمه* ســـر به هوایم
راش = ایتا درخته ایسمه

3

اگر چی تورا بوم، تی ســــر برایم
تی واستی پر زنم تی رایــــــا پایم
هاچین واهیلا بو ایســــــام تی رافا
تی جانکی بی تو من هیچی نخوایم

4

دانم نایی هاچین تی چوم برایم
تی راشه پایمه چارچرخ هوایم
هاچین گیفتان درم تی سره کُورا
کی شاید بیشتاوی تی رایا پایم