۰۸ آذر ۱۳۸۹

گیلیکی ترانه شاید - گیل آوایی

1

گیله مرده بوگو بیشتاو اونه داره مرا

کوله دارائ.....کوله دارائ.....کوله دارائ....کوله دارائ
هاچینه گردمه باغو بیجارائ.....کوله دارائ
نامو وارش کرا خوشکه بیجارائ.....کوله دارائ
ترا موران بزا ما توم بیجارائ.........کوله دارائ
آگه وارش نایه دیل بئ قرارائ........کوله دارائ
هاتو خوردان درم غورصه بیجارائ....
کوله دارائ
کوله دارائ
کوله دارائ
بوگو خورشیدا وسته ده نتابان
مئ بیجاره گیلا آنقد نترکان
بوگو دیل آتشا خونه جه ابران
بوگو ابرانا تو واراش به واران
کرا سوختان دره مئ توم بیجاران
هاچینه آتشه مئ دیلو مئ جان
چوتو وا من فادم مئ قولو قرضا
نیهینه هیشکئ ده مئ خاشه ورزا
چئ بگم گوشنه یه مئ مورغو کیشکا
بمردم تا بیدم مئ زاکه اشکا
ده هاچین آتشم آخ کوله دارائ کوله دارائ
ترا موران بزا ما توم بیجارائ
کوله دارائ
کوله دارائ
کوله دارائ







2
دس فارس نا رهایئ...

نیدین مئ خندیانا گریه دارم گریه دارم
جه دسته آ زمانه گریه دارم گریه دارم
مئ دیلئ واهیله رایئ ندارم گریه دارم
سیا ابرانه دس وا خون به وارم گریه دارم...گریه دارم...گریه دارم

چره تو تنها، من مره تنهایم یارائ
بئ یه مئ امرا تو، تئ مرا آیم یارائ
اگه تنها بیبیم
همه تان زارا بیم
شب سیا
گاب سیا
هرتا سگ هارا به
زندگئ زارا به
گیله مرد
گیله زن
غورصه خوردن نیبه
اشکو ماتم نیبه
همه تانئ واسئ یارا بیم
ایدیلو ایصدا را دیبیم
دس فارس نا رهایئ ویریز
تو مئ امرا نیبئ
من تئ امرا نبم
ایشکفیم
واشکفیم
خارا بیم(خوار)
را دکف
جنگلان سرپنایه
آمئ جا جیگایه
نشا غورصه خوردن دمردن
نشا دوشمنه دس جوخوفتن
ویرئ
دس فارس نا رهایئ
بنه دیمه رسمه جودایئ
چقد گورشا بیم!؟
چقد فورشا بیم!؟
چقد سرفوکویانا خوردن!؟
نوخور لوفته ناکسانا
ده وسته دمردن
ده وسته گولئ پوستا گیفتن جوخوفتن
ده وسته
ده وسته
ده وسته ویرئ
رهایئ آمئ دس ناها تو چئ گئ!؟

آی کی مرا فان دری

آی کی مرا فان دری
گیسو پریشان داری
مئ دیلا بردان دری
پاک مرا کوشتان دری
نازوکه ابرو کمان
آی تئ چومانا قوربان
دیله بلا بون دری
وختی آتو فان دری
ایپچه بدن تو امان
خوشکیله چوما قوربان
مرا تو آتش زنی
تا کی آتو فان دری
من تئ خاطر خوایمه
هرجا بیشی آیمه
تی راشی یا پایمه
آخه چی گودان دری
وای مرا کوشتان دری
می دیلا بردان دری

۰۲ آذر ۱۳۸۹

گیلیکی ترانه: گیلکم ها خاکه زاکم - گیل آوایی



چوم واکودم، گیله زاکم
جه گیلان، می ماره خاکم
دیل بوبوسته ی بیجارم
بجه پیل لا بوسته زاکم
گیلکم ها خاکه زاکم
عاشقه ها گیله کارم
چایی باغ، بولاغ ،گومارم

اگه ویشتا، اگه سیر، اگه پابرانده ایسه می کاره بار
اگه می خونا اودوشته بامو هرکی سره کار
هاچینه سرده پلایام نیبه ده می قلنهار
می گولازه گیله کار، می روخان، می باغ، بیجار
بدا جان ها خاکه ره می په ر، برار، می جانه مار

عاشقه ها گیله کارم
چایی باغ، بولاغ ،گومارم

گیلکم،گیلکه امرا پا به پا
نیبه دونیا هرماله می جا جیگا

می ها دونیا، 
می هو دنیا، 
ایسه می گیلانه خاک
می ماره که جانه خاک

چوم واکودم، گیله زاکم
جه گیلان، می ماره خاکم
دیل بوبوسته ی بیجارم
بجه پیل لا بوسته زاکم
گیلکم ها خاکه زاکم
عاشقه ها گیله کارم
چایی باغ، بولاغ ،گومارم

گیلکم گیلانه زاکم
.
( ایتا پیچه چاکون واکون بوکودم. 11ژتنویه 2014)


فارسی
چشم باز کردم، بچۀ گیلانم
از گیلان، خاکِ مادری ام هستم
عاشقِ شالیزارم
بچۀ بزرگ شدۀ برنجم
گیلکم، بچۀ همین خاکم
عاشق همین کارِ گیلکانه، باغ چای، بیشه ام

اگر گرسنه، اگر سیر، اگر پابرهنه، کار پارِ من است
اگر هرکسی سرِ کار آمده ( دولت ) خونِ مرا مکیده است
پلوی سرد هم غذای پیش از نهار من نیست
کارِ گیلکانه، رودخانه ام، باغ من، شالیزارم افتخار من است
برای همین خاک پدرم، برادرم، عزیز مادرم، جانشان را داده اند

عاشقه همین کار گیلکانه، باغ چای، بیشه ام

گیلک هستم با گیلک با به پایم
دنیا بندرت جای من بشود

همین دنیای من، همان دنیای من
خاکِ گیلانِ من است
خاکِ عزیز مادری ام

چشم باز کردم، بچۀ گیلانم
از گیلان، خاکِ مادری ام هستم
عاشقِ شالیزارم
بچۀ بزرگ شدۀ برنجم
گیلکم، بچۀ همین خاکم
عاشق همین کارِ گیلکانه، باغ چای، بیشه ام


گیلک هستم، بچۀ گیلانم

ویدئوغزل گیلکی آویرابو یاره - گیل آوایی

۲۷ آبان ۱۳۸۹

آویرابو زاره - گیل آوایی

آویرابو زاره
نوامبر2010


نانم چره نی یافم می آویرا بو یاره
کویا بوشو چی بوبو دیل میشین کرا زاره
هاچین تورا بو خیالا شمه شبان بیدار
بوگو واگو تی تی امرا شبان ده می کاره
هاتو خیالا پرا دم کی پاک بمه پیله لات
واخوبا بم دینمه دیل هاچینه خون واره
نفس نفس جیگیرم ناجه یانا بخته دمرد
دمرده بختا فوتورکم هاتویه پوشته بیجاره
هاچین هاوارا درم یار آویرا بوسته بوشو
ده واستی تام بزنم یاره سر به خو کاره
گیل آوایی بنه دیمه بوسوج واسوجا وای
کی ول بیگفته سوجه پاک مثاله خکاره

۲۴ آبان ۱۳۸۹

چاردانه یان 2- گیل آوایی

1
واگردم رشت جیوانه گر دباخته
می دیل غوربت کرا هیجا نساخته
بشم گیلان واکونم ایپچه می بال
دمردم من می دیل غوربت بچاسته
2
بوشوم دریا هاتو کی یار بوبو قار
بینیشتم فورشه سر ساحیل واگود بال
بوگفتم بی وفایی جا به صد آه
بامو دریا می داد ساحیل بزه بال

3
آ دونیایا خایی! دونیا تی پیشکش
اونه فیسو ایفاده جا تی پیشکش
نبم جور هی ذره با کوس مشنگان
آ زرقو برقو قاب بازا تی پیشکش

4
همش بوز بارده بوز می بخته قاب باز
اونه هم پایه آ دوره چاچولباز
هاتو کی جوفت زنم بخته آیه تاک
عجب آ روزیگار نامرده گاب باز

5
بگشته غوربتم پاک واهیلم گورش
می دیل تنگه آمی سنگه سفال فورش
چقد غوربت بگم آی داد و بیداد
واسی جنگل بشم سر پور بمی دوش!

6
نانی کی تو چوتو دیل تنگه زاکه
می چوم وارش بیگفیته هیسته ابه
نیبه هرماله کس غوربت تره یار
کرا تنها دمردن آیا دابه

چاردانه یان - گیل آوایی

1
تی واستی غوربتی، غوربت نیشینم
جه تو دورم هاتو غورصه اوچینم
فتاشتد جنگلا بوگروخته یم وای
چوتو می دیل آداغانا دیچینم
2
تی واستی غوربتی، غوربت جیگایم
تی پامالا بیگیفته چوم برایم
ایسام دور از تو با تو دیل ایسه خوش
تی نامه جا غزل خوان گیل آوایم
3
تی پا مته تی راشی بلته خانه
تی باغ، تی پل بیجار تی مورغع لانه
هاتو ناجه هاتو ناجه ایسه وای
تره دیل واستی های دیلم بخوانه
4
تومامه جا بشم گیلان می جایه
کرا دونیا فدای می جیگایه
می دونیا خاکه ایران سبزه گیلان
ناویره نام آویر غوربت می جایه

5
واگردم رشت جیوانه سر بیگیرم
آویرا بوسته یاره ور بیگیرم
بیافم می ریفقانه ببم شاد
نایم نا ده نایم غوربت دیمیرم

۲۱ آبان ۱۳۸۹

دو واره واستی سبزا بُون، بهارا بُون، گیل آوایی

1
دو واره واستی سبزا بُون، بهارا بُون
گیل آوایی

هاچین غورصه واره غورصه
جه غورصه دیل پورا بوسته
امی خاکا کرا ناکس
دوارسته دوارسته
امی دارو ندارا پاک فه وه رسته
دباختیم خیلی وخته
دادو بیداد
ده امی ره چی بمانسته
جغیر از تو مره یو
من تره،
اخاکه مئن هیچی نمانسته
نمانسته نمانسته

دو واره
واستی میدان شون
دو واره
جنگلی وا بون
دو واره
ناکسانا وا فوتورکان بون

دو واره
واستی سبزا بون
بهاران بون
دو واره
میهنا واستی جه خون شوستن
جیوانا بون
بهارا بون

2


گوله پامچال


گوله پامچال بیرون نامو،
بیرون نامو، مردوم عزا دارن،
خودا دیل چی بی قراره

شوکوفان غونچه وانه کود،
غونچه وانه کود،
بولبول سر بداره،
خودا دیل چی بی قراره

خایم داد بزنم داد بزنم آخه ان چیکاره
چره واستی خون به واره
آسه مان بیدین چی زاره
خودا دیل چی بی قراره

بیشیم جنگل بوخوسیم،
جنگل جوخوسیم
دور جه هرچی زاره
خودا دیل چی بی قراره


3
تا کی می چوم تی چوم دکفت
هاتویه کی پر بکشه
مخمله ابره سر بینیشت
تمامه قورصا بوارست

تا کی می دس تی دس دکفت
مثاله داره بال خورا دپرکانه
هارای بزه
گورخانه آسمانا بو
تی تاسیانه دوارست

کی بو امی چوما بیگفت!؟
کی بو امی دسا دَوَست!؟
کی بو نخواستی تویو من
اما نیبیم!؟

بلا فوتورکست تا هسا
امی می یان اتو سیوایی بمانست

هاچین کرا آویرا بو
هرکی بکاشته خو کله
تو تی کله
من می کله
دونیا امی سر بکالست



4
شب کرا تی یاده جه
دریا مرا گفتاندوبوم
شه بزه دریایا تی واستی
کرا کفتان دوبوم

هیشکی ساحیل نه سابو
من بومو آبو دشته وا
تو کی نه سابی بیبی می دردانه ایپچه دوا

من تی رافا نیشته بوم
وارشه من هیستابوم
پاک تره واهیلا بوم
ول بیگیفت شوالا بوم


یاده کی گفتی نیبی هرماله بیگانه
چی بوبو!؟

یاده
وارش بو
تو بی
من
بال ببال کوچانه مئن
وای
تی حرفان چی بوبو!؟

تی کیتابه پوشت کرا می یادیگارِ نا خوانی!؟
عکسانا تو فاندری!؟
آخ ترا یاده بنابی تی سرا می سینه سر
من تی ور بوم، تو می ور
داره جیر باغ محتشم
کش بکش دیل بو هیزارتا آرزو !
من کرا واهیله تی افشانه مو
نازنین یار چی بوبو!؟

هانده تی رافا ایسم
کومه ور سرپا ایسم
سل تیته گم بی کسم

هانده شم دریا مرا تنها بمه
از تی دوری هانده دریا ره گمه
می خیالا پر دمه
تورا بو هو جایانا تی یاده امرا گردمه
واهیلو شیدا بمه
تو نانی
می ارسو ره دریا کمه


5

لالا بوکون لای لای لای
لالا بوکون لای لای لای
بوخوس می جانه دیل زای جان
می کش تی گاواره
ماری تی ره بیداره
بوخوس می جانه دیل زای جان
لالا بوکون لای لای لا ی لای
لالا بوکون لای لای لای

تی پئر بیجار کاره
بجا فوروز باره
مثله همه ساله
ایدونیا غم داره
هیچی خوره ناره
تره پلا باره
بوخوس می دیل می جان زای جان
لالا بوکون لای لای لای لای
لالا بوکون لای لای لای

نیدین تی مار بیداره
ترا بوخوسانه هیزارتا کار داره
می دیل تره نا زای جان
می جان تره نا زای جان
بوخوس می دیل می جان زای جان
لالا بوکون لای لای
لا لا بوکون لای لای


6

جانمی هانده بهار

جانمی هانده بهار
فصله کار
وخته قرار
جانمی هانده بهار
سبزا بو
باغو بولاغ
چله رو
گرواز و داز
تخمه جو یو توم بیجار
وخته یاور دانو یار
دس خاخور و دس برار
بال ببال روخان کنار
جانمی هانده بهار

وا بدم زولفانا تاب
پورا بو روخانه آب
گوسکایو لانتیو راب
چوم نیشه هرماله خاب
تا ببه می لیشه گاب
چرچره باغو بولاغ
من ترا گم جانه یار
بج فوروز آره بهار

جانمی هانده بهار

فصله کاره فصله کار
شه بزه سیر و کوار
موشته موشته قلنهار
های نوگو گدا بهار
دواره اروزیگار
تو بی هانده جانه یار
می دیله بی تو قرار
فصله کاره فصله کار
چانمی هانده بهار


7
ایتا گیلیکی سورود امی گیلانه ره

گیلان

29فوریه 2008

آی گیلان جان گیلان جان
آی گیلان گیلان جان
آی گیلان گیلان
سبزه تاجه ایران
تی چایی باغان
تی جنگل
تی رودخان

تویی جانو جانان
مره سرپناه تو بمان
مره جان پناه تو بمان
آی می سبزه گیلان
آی می چومانه سو، می نفس کوچی خان
تی واستی بمه سربدار
تره بم تره جان فدا

تی دوشمن اسیره
تی بدخوا بیمیره
تی دوشمنده دیل واستی آتش بیگیره

گیلان جان
گیلان جان
گیلان آی گیلان جان
منم
دیل بتی را بنا
منم سر بتی را فادا
منم
گیلکم
تی جنگل ایسه می جیگا
تویی تو
تو گیلان
تو می جاجیگا
تی جنگل جوخوفتن
کرا دوشمنانا فوقوفتن
ایسه ایرثه می کوچی خان
ایسم جنگلی جنگله دیلمان

آی گیلان جان گیلان جان
آی گیلان گیلان جان
آی گیلان گیلان
می جانی
می جانی
می جان
می سبزه گیلان
من تی قوربان
بمان پا بپایه می ایران
کی ایران
تی امرا مانه جاودان



۱۵ آبان ۱۳۸۹

گیلداستان خوروسخان با ترانه ی خروسخوان از جاودانه یاد احمد عاشورپور


خوروسخوان 
گیل آوایی

هاچین مرا شه بزه بو. چفه عرق آسمانا چوم بودوخته مره بوسوج واسوجا دوبوم.
میدیل هاچین بیرون آمون دوبو. سره سام بیگیفته بوم. لیباسانا های اطرف اوطرف ایتا اویتا کودیم. آینه کنار می مویانا شانه کودیم های شوییم اموییم دو واره مرا فاندرستیم. می سرا بوشوسته پسی می مار تیانا نهاندوبو شکافه مئن. ایتا پیله شکاف کی هامه چی اونه مئن نهابو جه تیانو تشت بیگیر تا خکاره یو سوان پالانو قازان و پیله ملاقه یو کچه یو کتل. مرا زیرزیریکی فاندرست. ایجور کی مرا ناز دان دیبی لبه جیر ایچی زمزمه بوکود. مره ننانم. می شلوارا کی تازه اوتو بوکوده بوم دوکودم. تازه بوشوسته پیرانا ایتا پیچه والای بدام بازین اونه یخا صافترا کوده دوکودم. راه دکفتم بوشوم مدرسه هاتو ول گیفتان دوبوم.
قرار ناشتیم. بیدم نتانم مدرسه به سم. ناظمه چوما دور بیده جه مدرسه جیویز بزه بوشوم می کوره که مدرسه ور،جه  دیفارکنار ایتا گیل گوده بزم پنجره شیشا ایجور کی تومامه دختران جه پنجره بیرونا فاندرستید. بازین مرا دیفاره کش قایما کودم کی نیدینید من گیل گوده بزم مدرسه پنجرا. می کوره جه من لات تر، جه مدرسه بوگروخته، دو تایی راه دکفتیم.
خیاله کی انهمه سالان دنوارسته بو، سیا بلا امه را فونترکسه بو. هامه چی هوتو هو سالانا مانستی.
خیاله کی هاسایه. نانم روخانه هیسته واشانه سر شون دوبیم یا اینکی بیجارمرزانا یا دریاکنار شله فورشانه سر. هاتو مره خوشخوشانی می یارکه مرا بال به بال شانه به شانه کیتبانا امی بغله جیر بزه یو دونیایا پاک بیگیفتی بیم. باد نازه مرا واشانا رقصانه یی. چیچینی ولوله زاکانه مانستن کوروپی پرا گیفتیدی بازین ایتا جا فوروز آمویید. هاچین خیاله کی سنفویه باغو بیجار و باهارا هارای کودان دیبید.
دونیا امی شین بو. هیکسو هیچی یا نیده ییم. می کوره نازه مرا پابپا می مرا اموییو مویانا فادابو باده دس، دیلبری کودان بو. یارا کش بزه یو اونه افشان بوبو مویانه مئن آویرابو خاندان دوبوم:

خروسخوان[1]
بو من و اون مست و مستانه
دور از چومان یگانه و بیگانه
تا کوه دامن بوشوییم شانه به شانه
زیر داران سبزانه سر چشمه یه لب
خوش بینیشتیم رو به خاور
دیم بر دیم بیم بیده ییم آسمانا سورخا بوسته ول بیگیفته یار بزه داد آتش آتش
مه داره با ول کشاش کش
آسمان آتش بجانه
اون مگه از عاشقانه
نازنینا بوگوفتم اون می اومیده سویه
آینه داره تی رویه
آفتاب خیزانه آفتاب خیزانه
بیجارانه برنج قد بکشه پاک ایتا دریا خلسه بوشو آرامه موج زه ییدی. برنجه عطر تومامه جایا دوارسته بو. کلاچان خیاله بوگروختی بید میدان فادابید چیچینه نا. برنجانه وسط ایتا مترس چیچینه نه دیلا ترکانن دوبو. ایتا واچرده کولا اونه سر، موشته کولوش جه اونه دورسفته آسین بیرون بامو، پیرانه پولوکانام گاگلف بکفته اونه پیرانه پره هاتو ایتا ور بوجور ایتا ور بیجیر جلاسته بو. پاک ماسکا مانستن برنجانه وسط یلانچی پالوانی کودان دوبو. می کوره کام اونه بیده پسی ایجور خنده بوکوده کی خیاله تومامه برنجان جه رقص دس بکشه قاقابوسته اونا فاندرستان دیبید. منام کرا کرچ کرچ تومامه برنجانا سوسو دان دوبوم کی می قشنگه جانه یارا مرا شوندرمو اتو کی قاقابوسته داریدی، می یاره می جانه می عشقه. هاتو گولازه مرا دس بنا می یارکه شانه سر ایجور کی اونا دیل بزه بیم، شون دیبیم. جه می پاجیر ایتا گوسکا جستن کونان شیرجه بوشو روخانه توله آبه مئن. بیجارا دوارسته، پرچینه پوشت مانده صدا هاچین عالمه گوشا کرا کودان دوبو. هاتو مره بوشوبوم او سالان کی زمینه سر گولازه مرا پا ناییم، ایدفایی شهرداری آشغالی ماشین ایجور سر و صدا بوکوده کی دو بالا بجستم. مرا هاچین شه بزه بو. چفه عرق آسمانا چوم بودوخته مره بوسوج واسوجا دوبوم. می خانه دم داره سر کشکرته لانا فاندرستم. درختان تی تی بزه بید. آسمان هاچین ابریشما مانستی. شهرداری آدمانه سر و صدا کی هولندی بوگو بیشتاوا دیبید مرا جه انهمه خیال دپرکانه ده. شه بزه مره ایتا دنیا ناجا آه بکشم. وای من کویه ایسام! کویه آویرا بو دارم!؟

تمام



[1] خوروسخوان دو زبانی بخوانده بوبوسته داره کی جه آمی همیشه زنده یاد عاشورپوره. اترانا زنده یاد جهانگیرسرتیپ پورگیلیکی بوگفته داره یو بازین اونه فارسی یا عاشورپور بوگوفته.

۱۲ آبان ۱۳۸۹

بیدین وطن چی بوبو - گیل آوایی



بیدین وطن چی بوبو
گیل آوایی
سه نوامبر2010
بیدین وطن چی بوبو گابدکفته موردابه
رئیسه جومهور و رهبر هاچین پیله گابه
ده هیشکه وامرازه مسجد بشه بده صلوات
ده مسچدانه می یان جاکشی کرا دابه
موغول چیسه عربو روسو اینگلیس حرفه
جه هر تا آیه هاچین خون کرا کونه رابه
آویرا بوسته دمردن جه ویشتایی بیداد
بازین بیدین چوتو دولت کرا کونه لابه
پورا بو مجلسه شورا جه هر چی خایه مال
رئیسه قووه قضائیه لاب خالی آبه
وطن مانه امی امرا واسی بیبیم بیدار
ناویره قسمت امی شین همیشه خونآبه
گیل آوایی هامه تانا دپرکانه از خواب
آویرابوسته هارای زئن دره نگد خوابه



فارسی
ببین وطن چه شده مردابِ هر کی هر کی ست
رئیس جمهور و رهبر درست مثل یک گاوِ بزرگ هستند
دیگر کسی انگیزه ندارد به مسجد برود صلوات بدهد
دیگر در میان مسجدها جاکشی رسم شده است
مغول چیست، عرب و روس و انگلیس حرف است
از هر یک از آیه ها خون شُر شُر راه افتاده است
گم شدن و خفه شدن از گرسنگی، بیداد
بعد ببین چطور دولت عُو عُو می کند
مجلس شورا پر شده است از چاپلوس
رئیس قوه قضاییه دیگر بی اختیار و نوکر است( هیچ قدرتی ندارد- مترسک است)
وطن با ما می ماند باید بیدار شویم
وگرنه قسمت ما همیشه خوناب می شود
گیل آوایی همه را از خواب بیدار می کند
گم شده، هوار می زند تا نگویند خواب است