۰۲ اردیبهشت ۱۳۸۸

چارچرخ هوا بوستاندره

گورشابی، آتش گیری یاربی وفا بوستان دره
های گیری انگاره تی یارام بلا بوستان دره

چوم کرا فونچین ندن یارا خیاله مئنئ ناز
وامرازه بیداری تئ سر بی کولا بوستان دره

های کرا شی یاره نازا یاربوبوسته پیله لات
ترکمه یارام تیشین خالی پلا بوستان دره

بی نوخون جوش زئن دری یارام ایسه کوره پیچا
کم بینیش واهیلا بو دیل گورشه کا بوستان دره

گاب دکفته روزیگاره تو کرا بی جان فدا
کی دپرکی فاندری تی یار چی ها بوستان دره

گیل آوایی چوم واکون تی یار نیبه هرماله پا
وسته هر که فاندری چارچرخ هوا بوستان دره

فارسی:
داغ می شوی،  آتش می گیری، یار دارد بی وفا می شود
هی تداک می بینی یار تو هم دارد بلا می شود
چشم روی نگذار یارت را در خیال ناز نده
بیداری به آدم نمی آید سر تو دارد بی کلاه می شود
هی نازِ یار را می روی یار سر به هوا شده است
یارِ حرف گوش نکنِ تو انگار نه انگار دارد می شود!
بیهوده دلشوره داری یار قدر ناشناس است
کم بنشین حیران بشو دل دارد داغ داغ می شود
روزگارِ هر که هرکه است تو  داری جان نثار می شوی
چه وقت بخودت می آیی یار چه ها دارد می شود
گیل آوایی چشم باز کن کم پیش می آید که یار همراه بشود
بس است هر که را نگاه می کنی دارد وارونه می شود!
. 

۲۸ فروردین ۱۳۸۸

مشکل وبلاگ شورم برطرف شد

به آگاهی خوانندگان می رسانم که اشکال پیش آمده در وبلاگم برطرف شده و وبلاگ شورم با داشتن بیش از چهارصد مطلب کماکان به صورت گذشته در اختیار شما قرار دارد
برای رفتن به آن می توانید همینجا کلیک نمایید
نشانی وبلاگ نخست من چنین است:

ناله غمگنانه مکن

دلا به خلوت خود ناله غمگنانه مکن
هوای همدلی شوخه دلبرانه مکن
نیابی کس که نهان وعیان یکی دارد
فریب چشم سیه را چنین ترانه مکن
شکست یار چو جامی فتاده از دستت
چنین وفا چه کنی وصف عاشقانه مکن
شبان بی کسئ ات را بباده دل خوش دار
و این شبان سیه را چنان فسانه مکن
گذشت رسم وفا روزگار بی مهریست
هوای دلبری یار پر بهانه مکن
ترا که ماه شبت ناز پر فریبش بود
به شکوه رخ نگشاید به ره نشانه مکن
به مرغ رفته زلانه دلا چه دارئ چشم
پریده رفته زکویت دگر بهانه مکن
دلا چه مئ شودت ناله ناله هر شب وائ
به اشک نیمه شبت یاد آنچنانه مکن

ناتمام

من که می سوزم در این دلتنگی ِ کابوس وار
ره چه می داری به رویم، نیست حتی یک سوار

گرد و خاکی گر که دیدی، هست سوز ِ انتظار
ای دریغا غربت و جشن غریبانه بهار

نازنینم، ساز کن آن مهربانی های خاک
دل فراوان تنگ ِ یک عطر ِ شکوفه از دیار

من چه گویم جز هم آوا با نواهای تو ام
با تو در این بی بهار ِ دور مانده از بهار

فینگی منظومه - بخش 2


فینگی بخش دو

بازین کرا مارا کونه گوز بجیب…………ماره پولا هائ فاگیره نه خو جیب
شه خیابان تا بیدینه خو یاره…………….یار نانه فینگئ اونه واستئ زاره
همش ایتا شلمان کش پا ایسه……………هیشکئ نانه فینگئ کئ رافا ایسه
سیبیچکایا موشته نیهه جیبه من………….پاک خوره نام در بوگوده رشته من
فینگه ایتا نام بنا توخمه ایشکن…………..اویتا کرا هائ دوخوانه رابیشکن
هاتو هیزارتا نام نیهید فینگئ سر………..فینگئ یو توخمه ایشکن و فیللئ سر
ایتا کرا گه خومه سر پیته یئ…………..اویتا کرا گه شالیکئ تیکه یئ
ایتا آیه فینگئ یا نام نه پوتار……………اویتا کرا نام اونا نه زهرا مار
ایتا کرا فینگه دوخوانه شاپور…………..اویتا کرا فینگه دوخوانه بافور
فینگئ ها ایسمانه مرا لیسکا به…………بازین ایتا فیللئ مرا هیستا به
مردومانه فینگئ دیوار کوتایه………….چاره ناره فینگئ هاچین پلایه
هرکئ جه راه آیه زنه فینگئ سر……….خاک بسرام فینگئ یا نه سر بسر
عاقیله آدم کرا دیوانا به……………….بپخته آنجیلام ببه کالا به
فینگئ ره پاک آدمه دیل گورشا به………آخه چره فینگئ ایتا فوش نده
فینگئ آگه هرچئ ببه خاک بسر………..خو ماره ره فینگئ ایسه گول پسر
آخه نانم چره آتو رابا به……………...فینگئ چره هیچئ مرا گابا به
ایروز کرا پارکه مئ یان نیشته بوم……..فینگئ مرا تنهایئ گب زن دوبوم
هاتو بوگفتمه جه دار و دیوار…………تاکئ ببه فینگئ مئ امرا ندار
بیدم کرا فینگئ هاچین آتشه……………کونامجان کونه کرا را بشه
ایوار بیدم فینگئ کرا ویریشته………….دارو درخته من خوره جیویشته
نانم چره فینگئ دوما بیگیفتم…………..هرجا بوشو اونه دوما بیگیفتم
بیدم کئ خو شلان قوزا وازا گود………ایتا گوماره پوشت کرا شاش بوگود
تو نوگو بیچارا کرا توندا گیفت………..هیچئ نوگفته خو گبا درزا گیفت
خنده مرا تاکئ بایم واگردم……………فینگئ یا وا بدم مره بگردم
بیدم کرا فینگئ ایسا تماشا…………….ایتا قشنگه کوره رافا ایسا
فبنگه بیدم آ پا اوپا هائ کونه…………قشنگه کوره مرا بائ بائ کونه
هائ کرا خو دور و برا فان دره ………بازین نانئ کورا چوتو فاندره
پاک ده هاچین تورو خیالئ بوبو………..کورا بیده فینگئ چئ حالئ بوبو
تو نوگو رئ هاچین خورا پرکانه ………کور انا دس تاودا خودور گردانه
فینگه بنا او لیسکه کور سره کار……….هاچین نیگا کونه اونا راه دوار
تاکئ کوره شولوغئ من گوما به……….فینگئ آیه خانه کرا خولا به
واز و ولنگه مرا شه بخانه……………چاچه دیمه لقد زنه تئ یانه
داده مرا گه آخه مار بمردم……………تا آکه وا تنها آیا بگردم
هاچین مرا خانه میان ناز دیهئ…………بجائ نازدان مرا تو زن ندئ
آخه چره نیشئ مره خاسکارئ…………تا آکه واستئ مرا تو بدارئ
من مگه واستئ تره دختر ببم ………….تئ دخترام ببم نوا مردا بم
زائ کرا پیلله ببه واستئ بشه …………تاکئ خودش زائ بیگیره خو کشه
نه کئ همش خانه ببم تئ بپا…………..اربا خوچم مگه ببم داره پا
من ده بمردمه کرا تنهایئ…………….ایوار نیبه واورسئ زن نخوایئ
فینگئ هاتو ماره مرا گب بزه…………موشته مرا مورغه لانه سر بزه
ایوار بیده مورغه لانه وازا بو…………کولوشکن و کیشکانه ره را واوو
کولوشکنام غمزه مرا راه دکفت……… کیشکا هاچین بال وانه گوده بکفت
خوروس کلائ پر بزه آیوانه سر………کیشکا بودو وسته حصیرانه سر
فینگئ خو حرفانا خوره بوجو وست……خوماره اخمانا بیده بودو وست
کولوشکنو کیشکانا جا جا بوگود…….لانه درا موشته مرا جوفتا گود
مرغه لانا ایجور کرا دوسته………..خودش کرا پاک دو پهلو بجسته

ادامه دارد

۲۶ فروردین ۱۳۸۸

چاردانه

تی خاطرجمع نارم با توسیوای
اگرچی بی وفــا می ورجا نایی
هاتو تی امرایم هم خوابو بیدار
چقد آخه بگم کُویا ایســــــــایی
.

نامون درم كی بگم من چياچيا بوکودم - گیل آوایی


نامون درم كی بگم من چياچيا بوکودم
تقی كولا به نقی سر هاما سيا بوکودم

نامون درم كی بگم چم چينم ويا پرچين
بوبوسته لاب ده ازازيل هاما هوابوکودم

نامون درم كی بگم غوربتانه غوربته من
بزه به گابه گو شمشير كيا بيا بوکودم

نامون درم كی ايفاده مرا بدم سوسو
هاما بگم بی دینيد من چياچيا بوکودم

می ديل ده واهيلا بو راه درم كرا باسر
بايم بگم كی دمرده كرا وفا بوکودم

آمون درم كی بگم من ديلا بزم دريا
دباخته دارو ندارا می تنگا وا بوکودم

ده دوری جا بوبومه واهیله دمرده راب
چی تورابوم كئ مرا جه وطن سيوا بوکودم

گيل آوايی كی دمرده بيده وطن بيداد
خو سينا فكلاشه گِه من چي ره هورا بو کودم


30آوريل2004-هولند

می مرا تو چوم فوچين آ روزيگارا دئن نشا - گيل آوايی



می مرا تو چوم فوچين آ روزيگارا دئن نشا
انهمه ویشتانه زاره، ارسو وارا دئن نشا

ایجگرا بو جنگله بولبول، فتاشتد داره بال
قولقا گيفته جنگلو سوزه هوزارا دئن نشا

پِنزاری مولللا بوبوروزی رسانه گيـله مرد
توف به آعالم كی آ شـونده گومارا دئن نشا

مورغه دانه بو آمی ايشكور آمی چمپا برنج
چوم فوچين سـفرانه سر خالی تی يانا دئن نشا

دس فارس بیم كسكسا روزانه سخت يـاور داهان
داب بوبوست بیگانا بون، بیگانه کارا دئن نشا

جنگلانه پاكچينا بو خون كرا گريه دَرَد
جنگله گيلانه بی ميرزا هارایا دئن نشا

گيل آوايی سینه اورشین، چومه ارسو خون فیشان
پهلوانه گورشا بوسته سر به دارا دئن نشا
فارسی
با من چشمانت را ببند این روزگار را نمی شود دید
این همه گرسنۀ زار، اشک ریزان را نمی شود دید
صدای ضجه دارد بلبل جنگل، شاخه های درخت را بریده اند
ماتم گرفته جنگل و دردناکیِ اندوه جنگل را نمی شود دید
ملای پنج زاری روزی رسانِ گیله مرد شده است
تُف بر این عالم که این بیشۀ پر شده از گیاه هرز را نمی شود دید
آمادۀ کمک  به یکدیگر بودیم، یاری دادن بهم در روزهای سخت
بیگانگی رسم شده، کارهای بیگانه وار را نمی شود دید
جنگلهای تماما بریده شده  دارند از درد خون می گریند
جنگلهای گیلان را بدون صدای فراخوانِ میرزا نمی شود دید.
گیل آوایی سینه چاک کن، اشک خون از دیده بیافشان
پهلوانِ داغ شده بر سر دار را نمی شود دید

آموندری تی مرا ایپچه او دلارا باور

آموندری تی مرا ایپچه او دلارا باور
ایتا پیچه ککجو ولگه سیر کوارا باور

آموندری کراصحرا دکف بزن کیشخال
بازین مره بتانستی او عطره خاکا باور

بوشو بیچین ایکشه تو چوچاقو خالی واش
زمین طیاره میان مئ کوچیکئ یادا باور

آموندری مره فورشانه جان باور پیغام
جه بادو شورم و دریا مئ خاطراتا باور

آموندری بوشو اول بگرد آمی باغا
بازین مره ایتا موشته ولش گومارا باور

آموندری تو واکون صوندوقه لیباسانا
تره میرم مره ایپچه او عطره نابا باور

آموندری تو باور هرچی از مئ گیلانه
ایموشته سرده پلایو مئ قالنهارا باور

اگه تانی تو بگرد شنبه بازار و بولوار
بازین جه موسیو مره ایپچه زهره مارا باور

گیل آوایی همیشک چوم برا ایسا قاقه
خراب ببه آ ولایت مره می خاکا باور
سپتامبر 2004هلند
فارسی:
درای می آیی برایم کمی از آن دَلار بیاور
یم کمی شاهی، برگِ سیر، تره بیاور
داری می آیی برو در حیاط خانه جارو بزن
سپس برایم  توانستی آن عطرِ خاک را بیاور
برو یک بغل چوچاق[1] پونه بچین
از میان زمین طیاره[2] یادِ کودکی ام را بیاور
داری می آیی برایم از ماسه ها پیام بیاور
از باد، شبنم و دریا خاطرات مرا بیاور
داری می آیی اول برو در باغ بگرد
سپس برایم یک مشت تمشک از بیشه بیاور
داری می آیی صندوق لباسها را باز کن
برایت می میرم برایم کمی آن عطر ناب را بیاور
داری می آیی تو هرچه از گیلان من است بیاور
یک لقمه پلوی سرد، غذای پیش از نهار را بیاور
اگر می توانی شنبه بازار و بولوار[3] را بگرد
سپس از موسیو برای کمی از آن زهر مار[4] را بیاور
گیل آوایی همیشه چشم به راه است
خراب شود این ولایت برایم خاک مرا بیاور




[1] چوچاق نوعی سبزی معطر و  خورشتیِ صحرایی ست که بصورت خودروست.
[2] محوطه ای چمنزار در ورودی انزلی ست که به این نام خوانده می شد. در رشت هم چنین جایی به همین نام بود که مسابقات فوتباش برپا می شد و خود من هم از آن خاطره دارم. داستان کوتاهی با همین خاطره  نوشته ام.( اگه دنبازید شمه را فوقوسیم)
[3] شنبه بازار و بولوار دو جای معروف شهر انزلی اند. گیلکی نیست که از این دو جا خاطره نداشته باشد!
[4] زهرمار کلمه رمزی برای عرق بود که از یاور همیشۀ ما در سالهای سیاه جمهوری اسلامی، بوده اند. درود بر همه ارمنیهای ما که خیلی از آنها آموخته ایم.

بخش نخست از چهار بخش منظومه گیلکی " فینگی "

فینگئ
منظومه گیلکئ

از: گیل آوایئ

گوش بوکونید جه سرنوشته فینگئ..........هاچین نیگید فارسئ مراچئ مئ گئ
نام آنه شین فینگئ خو ماره ره مرد ........پئر آنه شین خیلئ زماته بمرد
گردالویه تو خوره فینگئ بئ شات .........گا گلفان تورا به لاب پیله گاب
زنانه مچه لاله تورب خالئ آب .............خیال کونه واستئ ببه پیله لات
فینگئ ره روزیگار گدا بهاره ..............هرچئ کونه نانئ چئ بد بیاره
جوفت زنه تاک کرا آیه فینگئ ره .........ده سره سام بیگیفته زندگئ ره
ایروز بیدم فینگئ هاتو آخما گود ...........پاک تورا بو جه مردومان قار بوگود
بوشو بینیشته داره جیر کولا بو ............هاچین خیالاتئ خوره تورا بو
غیضه مرا خو دستانا موشتا گود ...........بوگوفته قورصه مرا لاب گورشا گود
نه یار مره یارئ بوگود تا هسا ..............نه دار مره سایه بوگود تا هسا
کوفتا بو زندگئ مره سر بسر ................هرچئ بلایه چره آیه مئ سر
خوره خوره تنهایئ گپ زن دوبو ...........نانم چره قاپاس خو سرزن دوبو
تاکئ ویریشته بشه اون بخانه ...............خو ماره ره ایپچه لوقاز بخانه
داده مرا خانه درا وازا گود .................بانه بیگیفت خو داهانا وازا گود
بیخودئ هائ واکفته جانه مارا .............هاچین خوره فوش دایئ خولئ دارا
آیوانه جور فینگئ بیگیفته بانه ..............مارا واکفته بزه هانده چانه
خو کونه مانه پینیکا پارا گود ...............شلواره درزا بیگیفته وازا گود
پاک ده آلوغ قوپه بنا فینگئ سر ............شانه بزه مویا چاگود ووشمه سر
خو دوماغه وینیزکا پاکا گود ................دس آسینا خو دسه دسمالا گود
مارا محل ننا بوگفت کخ بوگود .............سوزنا خو ماره ره ده نخ نوگود
مار کرا گفتئ آنا رئ نخ جوکون ...........مئ چوم کرا ده نیدینه تو جوکون
فینگئ کرا محل ننه خو ماره................هائ کرا بازئ کونه با خکاره
لابیل فوگود آیوانه سر کخ بوگود ..........بازین خو ماره سوزنا نخ جوکود
خو ماره ورفینگئ هاچین بلایه ............مردومه ور بئ دستو پا پلایه
خانه میان فنگئ به لاب ازازیل ............خو لیباسا همش کونه چل و گیل
فینگئ کرا داد زنه هائ خو ما ره ..........هائ کرا گه مئ مار چره نداره
فینگه واورسه اونه مار چئ بوبو ..........چره تئ اخمان آتویئ جیر بامو
چره تئ امرا کرا گب زن درئ .............هاتو هوایئ کرا شیب زن درئ
فینگئ کرا جیواب نده ناز کونه .............لیسکا کونه هاچین خوره واز کونه
بیچاره مار شورو کونه ناز داهان .........خو پسرا نازه مرا آب داهان
ناز کئ دیهه فینگئ کرا زاکا به .............قند کرا ده فینگئ دهان آبا به
هائ خورا شه آینه مئ یان فان دره ........شانه زنه خو لابیلا فه وه ره
همساده خانه اینفر لوده یه ...................فینگئ مرا شیشه یو گیل گوده یه
فینگئ یا ماسکا چاکونه خانه من ...........تا کئ آیه فینگئ صدا خانه من
فینگه کرا گه کئ خو دس براره ...........هاچین کرا خیاره سر درا ره
فینگئ دوماغ آفتابه ره لوله یه .............گابه گو ماله که ره ایتا خوله یه
فینگئ هاتو همساده یا ایشتاوه .............ناز ده هاچین فینگئ ره لاب کوفتا به
خو ماره ور هاچین شیرا به ...............همساده حرفانه مرا پیرا به
فینگئ ایتا زاکه بئ دسته پایه ..............خانه مئ یان فینگئ هاچین بلایه
گاگلفان خو مویا شانه کونه ................آینه مئ یان فینگئ نانئ چئ کونه
خو ماره ره لیسکا بو هائ ناز کونه .....مثله ایتا گوسکا کرا واز کونه
ایدامه داره

۲۵ فروردین ۱۳۸۸

a conversation=یک گفتگو-داستان کوتاه دوزبانه - گیل آوایی

داستان کوتاه دوزبانه

A Conversationیک گفتگو
گیل آوایی
ا آوریل 2009

دنیا را آب می بُرد، دریا را خواب می بُرد. چنان مست در یک گستره بی انتهای آبی خلسه ناز می فروخت و گشاده دست نرد عشق می باخت که آدمی وا می ماند از این همه رام و آرامی و آن خشماگین موج از پی موج به هر چه پیش آید، کوفتن.
خوش خوشانه حیرت مرا گویی در یافته بود که با هر گام بسویش پس می کشید و دست می گشود به نوازش لوندانه ی موجی کرشمه کنان، ایستادم و دست از هم گشوده همه ی دریا و آبی آرام را پنداری که بخواهم ببلعم.
 نه کلاغ همیشه در تب و تاب پرسه می زد و نه از پرنده دریایی ای خبری بود. دریا مانده بود و ساحل تن داده به باد که گاه چون افشان گیسویی به باد می نشست و چشم گشادن همان بود و افشان موهای پریشان ساحل که به تمام چهره ی آدمی چتر می زد.
نفس عمیقی تا عمق سینه کشیدم هنوز هوایی از سینه باز ندمیده بودم  که چنگالی بر پشت من نشست و نفس بی انقطاع هن هن سگی پشمالو.
تا بخواهم چنان لگدی که از دیرهای دیار در ناخودآگاه من نهیب می زد، نثار سگ کنم یادم آمد که در کجایم و از آن رفتارهای ناهنجار با حیوان در اینجایی که نفس می کشم، وحشیانه می نماید. لبخندی زورکی به سگ و تاسفی نا دلبخواه به خود که تا بخواهیم چیزی بزبان آورم، چشمم به  جوان بانویی زیباروی افتاد که گویا سگش چنین باب آشنایی باز می کند با هر کسی که او بخواهد. شیوه ی جالبی که بتازگی دریافته بودم از این جماعت از ما بهتران!
-oh my goodness! Is it a dog or a beer!
خدای من، این یک سگ است یا خرس!

با صدایی بین بیزاری و دوستانه گفتم.
چنان خنده ای سر داد که خوش بحالانه به دهان و دندان و چشم و لب و چهره ی گل از گل باز شده اش خیره شدم.
در حالیکه به او خیره می نگریستم، پرسید:

- you speak English!
-انگلیسی حرف می زنی!

- yes a little bit
- بله، یک کم

- where are you from?
- اهل کجا هستی؟

- Persia
- پرسیا

-where!?
- کجا!؟

- Persia?
- پرسیا

- where is it?
- کجاست؟

- some where in southern coast of Caspian sea.
- جایی در ساحل جنوبی دریای کاسپین

- Where is Caspian sea?
- کاسپین کجاست؟

- It is in the north of Persia.
- شمال پرسیاست.

- oh…it is being like a puzzle.
- آه... بنظر می رسد که معمایی است.

- why puzzle! It is not so difficult to know
- چرا معما! دانستنش سخت نیست.

-  it is for me.
- برای من سخت است

- ok!  never mind. When you don’t know Persia , you don’t know Caspian sea then it is not a problem not to know where I am from! Right!?
- بسیار خوب! وقتی که  نمی دانی پرسیا کجاست، وقتی نمی دانی کاسپین کجاست، مسئله نیست اگر ندانی من اهل کجا هستم! درست است!؟

- but I am curious to know.
- اما کنجاوم که بدانم.

- curious to know where I am from or where Caspian sea is!?
- کنجاو از اینکه من اهل کجا هستم یا کاسپین کجاست؟

- Both
- هر دو تا

- then I tell you where it is.
پس من به تو خواهم گفت کجاست

- ok
- بسیار خوب

- Do you know Persian gulf?
- خلیج فارس می دانی کجاست؟

- I have heard about it
- در باره اش شنیده ام.

- good
- خوب

- do you know central Asia?
- آسیای مرکزی را می دانی؟

- Where is it?
- کجاست؟

- oh my god!  you really don’t know these!?
- آه خدای من! تو واقعا نمی دانی این ها را!؟

- I really don’t! Seriously!
- واقعا نمی دانم! جدی می گویم.

- you are kidding! Isn’t it!?
- شوخی می کنی! درست است!؟

- no! of course not! Serious!
- ده! البته که نه! جدی!

- let me see! You are curious, serious but don’t know any of these places where I mentioned! How it is possible!
بگذار ببینم. تو کنجکاو هستی، جدی هستی، اما هیچ کدام از این جا ها را که نام بردم نمی دانی کجاست! چطور ممکن است!

- well I don’t need to know these! Why should i!?
- خوب نیاز ندارم بدانم. برای چه باید بدانم!؟

- aha!!! Finally you said something that I can believe in you’re not kidding! tell me how is it possible! Have you ever tried something in geography?
- آها! سرانجام چیزی گفتی که می توانم باور کنم شوخی نمی کنی! بگو چطور چنین چیزی ممکن است ! تا حالا شده که چیزی در مورد جغرافیا سعی کنی یاد بگیری؟

- Some times in school
- یک زمانی در مدرسه

- And!
- و....

- And what!
- و چه!

- That learning about Asia, Africa, America and so on
- اینکه در مورد آسیا، افریقا، امریکا و غیره یاد بگیری.

- I keep things in my mind what I am in touch with daily, how you know these all about?
- من چیزهای روز مره را که در تماس هستم در ذهنم نگه می دارم . تو چطور این چیزها را می دانی؟

- You know what! We, the Persians say that “  a one eye blind is king the blind community! “
- میدانی چیست! ما پارسیان می گوییم که یک چشم در جمع نابینایان پادشاست

- What what! Say it again!
- چه! چه! دوباره بگو!

- What a joyful laughing!
- چه خنده شادی

-What you said! Joyful!? What it means!
- چه گفتی! شاد!؟ چه معنی می دهد!

- this is what I cant explain!
- این چیزیست که نمی توانم توضیح دهم.

- Why not?
- چرا نه؟

- because it is what you do and you need to see the way you’re laughing! Then you’ll find out what joyful means!
- برای اینکه آن چیزیست که تو انجام می دهی و تو باید ببینی که  چطور می خندی، سپس در خواهی یافت که شاد چه معنی می دهد.

- I don’t get it!
- متوجه نمی شوم.

- never mind! Forget it!
- مهم نیست. فراموشش کن.

- I am still thinking about what you said!
- من هنوز دارم به چیزی که گفتی فکر می کنم/

- what then?
- چه چیزی؟

- the blind community!
- جمع نابینایان

- and!
- و!

- say it again!
- دوباره بگو!

- I said a one eye blind is the king in the blind community
- گفتم که یک چشم در جمع نابینایان پادشاست

- Where is blind community!?
- جمع نابینایان کجا است!؟

-You know what!?
- می دانی چیست!؟

- what?
- چه!؟

- The blind community is where either you be there with your huge dog or I be there without it!!!
- جمع نابینایان جاییست که یا تو باید با سگ غول پیکرت باشی یا من بدون آن!

تمام